Month: August 2003 Page 4 of 9

Gezien bij Verbal Jam kon ik het niet laten me hiervoor te laten strikken. Niet geld maar webpromotie als inzet. De bedoeling: bekender geraken en wie weet een of twee extra bezoekers er aan over houden. Geen idee of het gaat werken, maar het leek me leuk om het uit te proberen. Oftewel, ik heb me opgegeven voor de Link Piramide. U hoeft niets te betalen, hoeft geen overloze formulieren of vragenlijsten in te vullen, ontvangt geen bakken met spam en helaas ook geen bakken met geld. Maar misschien ontdekt u op deze manier wel weer een zeer geschikt weblog om aan uw favorieten toe te voegen.

Natuurlijk kunt u uw site ook opgeven en mee experimenteren…

Een aantal keer per jaar heb ik van die periodes. Periodes van slapeloosheid! Niet dat ik niet moe ben hoor. Na een paar dagen raak ik volslagen uitgeput. Maar slapen wil niet of moeilijk lukken, met name s’nachts. Uren lig ik wakker tot het geheel licht is en ik in staat ben iemand om te leggen uit frustratie ..

Het duurt normaal een a twee weken en ik ben alweer een dag of tien ‘bezig’, dus hopelijk slaap ik straks als een roosje!

Deze Pivot had toch nog enige verbouwing nodig. De last comments opende niet in nieuw venster. Na een hoop handmatig geknoei doen ze dat nu wel, heb de laatste last comments echter wel weg moeten gooien (Ron, dat had je goed voor elkaar met die code, alles ging eraan :-P) Nu de last referrers nog in een nieuw window geopend krijgen en CiNNeR is redelijk tevreden. Hoorde alleen van iemand dat met klein beeldscherm de lay-out nogal chaos werd. Kan iemand dat bevestigen (of nog beter: ontkennen misschien ;))? Krijg het hier niet uitgeprobeerd allemaal …

Dan kan ik hopelijk de boel weer een tijdje laten. Heb geen log gelezen vandaag en het schrijven schiet er ook wat bij in. Look on the bright side, ik begin wel langzaam wat php te leren op deze manier 🙂

Ook in de mode tegenwoordig: toetsen en testen loslaten op kindertjes. Nu wil men kinderen van zes al aan een toets onderwerpen. Kan later mooi vergeleken worden met de Cito toets en tadaaaa, dan weten we mooi wat de ‘toegevoegde waarde’ van de school in questie is. En ‘de kindertjes vinden het hardstikke leuk zo’n toets’.

Tja. In mijn ogen werkt dit de alles verterende prestatiedrang in deze maatschappij alleen nog maar meer in de hand. Over de Cito toets wordt ook beweerd dat het ‘niet belangrijk’ is en niet al teveel over de kinderen zegt. Maar ondertussen zijn niet alleen de kinderen maar ook de ouders stik nerveus en wordt meestal de verdere schooloopbaan eraan opgehangen. Oftewel: toch stiekem ergens wel een beetje belangrijk nietwaar. Willen we nu zes-jarigen gaan lastig vallen met die onzin?

Ik heb nooit een Cito toets gedaan en op mijn 31e vindt iedereen dat nog steeds ‘belaaaachelijk’ want dat is toch ‘hardstikke belaaaangrijk!!’ Ongeacht het feit dat ik netjes naar het VWO ben gegaan en daarna beschaafd ben gaan studeren, heb ik blijkbaar nog altijd een gemis aan die belachelijke toets.

Overal op het nieuws en in alle kranten, het aantal WAOers is ten opzichte van vorig jaar met 26% gedaald (voor het hele artikel, klik onderaan). Inderdaad, gedaald dus. De wet Poortwachter begint nu al hevig vruchten af te wepen en men verwacht alleen nog maar meer en betere resultaten. Verder begint ok de uitstroom beter op gang te komen. En dat in tijden van recessie en oplopende werkeloosheidscijfers, knap resultaat!

Helaas is dit voor het kabinet geen rede om zich te herbezinnen. Snijden, snijden en nog meer snijden zou een beter motto zijn geweest. Van meedoen is voor een arbeidsongeschikte met net de ‘verkeerde’ ziekte geen sprake. Enfin, misschien worden we nog verrast op Prinsjesdag …

Nee, hiermee doel ik niet op muzikale golven ofzo. Maar op de muzikale duikbril! Een Britse student heeft een duikbril ontworpen die muziek afspeelt om zo de saaiheid van baantjes trekken te doorbreken. Inmidels heeft deze student al een prijs ontvangen voor het ontwerp. Met het geld wat dat opleverde wil hij de bril verder ontwikkelen.

“Een Taiwanese vrouw is donderdag in Taipei op heterdaad betrapt toen op de mobiele telefoon die ze net gestolen en in haar beha verstopt had, plots een oproep binnenliep. De 52-jarige mevrouw Chang sloeg in paniek toen haar boezem begonnen te flikkeren en te vibreren in het bijzijn van verschillende klanten. Het voorval deed zich voor in een drukbezochte ondergoedwinkel in de hoofdstad.
“Ze probeerde haar borsten te bedekken met haar handtas en liep de winkel uit, maar werd aan de uitgang tegengehouden door de eigenares, die op zoek was naar haar gsm”, aldus een politiewoordvoerder.” <verder>

Hier is tie dan, de nieuwe lay in Pivot Beta. Hopelijk werkt inderdaad alles en is de site niet te traag geworden. De last comments links zijn verdwenen met overzetten, maar de comments zelf staan er nog hoor. Aan te klikken onderin de betrefende post.

In Amerika is altijd alles Bigger en Better. Zo ook een stroomstoring blijkbaar. Zo’n 10 miljoen Amerikanen zit zonder stroom, inmiddels is de noodtoestand uitgeroepen. De stroomstoring is vermoedelijk veroorzaakt door overbelasting in een centrale in Niagara Falls op de Canadees-Amerikaanse grens. Van daaruit is een kettingreactie ontstaan en zijn meer centrales uitgevallen. New York, Detroit en Cleveland in de Verenigde Staten en Toronto en Ottawa in Canada zitten geheel zonder stroom.

De burgermeester van New York, Michael Bloomberg heft al verklaard dat het hier niet om een terroristische actie zou gaan maar simpel om overbelasting.

Waarschijnlijk denken vele Amerikanen hier heel anders over op het moment …

Niet alleen heb ik ME en Fibromyalgie (weke dele reuma), maar ook ben ik in het bezit van een enorme grenzeloosheid. En -het laat niets te raden over – dat is een lastige combinatie zo af en toe Meestal dus. Heel vaak wel eigenlijk  Bijna altijd dan? Het is lastig in elk geval.

Zo kreeg ik het vanavond helemaal in mijn kop, opruimen moest ik! Niet een beetje, welneeeee. Kattenbak verschonen, schoonmaken en stofzuigen! Eigenlijk stonden een was draaien en ophangen, vaatwasser uitruimen en dweilen ook op het programma. Maar goed, dat lukte natuurlijk niet meer. Na het stofzuigen kon ik niet meer normaal rechtop staan, laat staan een dweil hanteren. Tot mijn grote woede, want als ik ergens slecht tegen kan is het iets niet meer kunnen!

Inderdaad, dat laatste ben ik helemaal mooi klaar mee. Want tenslotte is er wel meer wat ik niet kan en al helemaal niet op een dag. Dit was alweer belachelijk veel en begin het nu al te voelen. Mijn psych had er een mooie naam voor, ik heb een ‘aanpassingstoornis’ (type weet ik veel, blijkbaar zijn er gradaties in en ik zit in de hoogste klasse, yahooo!). Vaak weinig aan te doen werd erbij gezegd, en bedankt!

Nu weet u tenminste wel waarom ik me na twaalf jaar ME NOG niet heb aangepast aan mijn situatie … 😉