Month: November 2003 Page 2 of 9

Vandaag dan dag 1 van de ‘probeer-periode’. Dat leek in eerste instantie meteen tot mislukken gedoemd. De medicijnen hebben enkele bijwerkingen en daar moest ik natuurlijk drie kwart van meepakken. Dus zwalkte ik opnieuw half lam door de supermarkt en lagen mijn vriendje en de kassiere weer compleet in een deuk. Deze keer dacht ik dat het niet zo opviel maar zo zie je maar dat een mens zichzelf nogal vertekend kan zien. Toen ik net ging twijfelen of dit middel wel zo’n goed idee was, zakten de bijwerkingen wat af tot een redelijk ‘te doen’. En na een paar dagen zouden de neven effecten wat af kunnen zakken, dus ga ik nog maar even door. verder was er geen enkel efect te merken, maar vanmiddag vernam ik dat dat aardig wat weken kan duren. Dus geduld is een schone zaak en dit is het moment om mij dat eigen te maken.

Verder ontstont er enige verwarring. De arts van het centrum waar het wetenschappelijk onderzoek vandaan kwam waar de huisarts zijn idee op gebaseert heeft (wat een zin), schreef mij vandaag een mail over het experimenteren. En hij beweert dat de behandeling met ketanserine in combinatie met carnitine van een pijnspecialist komt en niet vanuit een ME-onderzoek. Tja .. eh .. Die specialist is bekend in de ME-wereld en begeleid vele ME-patienten, dus niet zomaar iemand. Huisarts maar gebeld om te overleggen. Eigenlijk met de bedoeling zijn mailadres te krijgen zodat ik dit soort dingen door kan sturen. Maar die vraag werd nogal ontweken en ik begreep de verborgen hint. (Wel lastig, kan hem moeilijk bij elk wissewasje gaan bellen). Heb toen maar het adres van de specialist gegeven en hopelijk kunnen ze elkaar hierin vinden.

Want wat moet ik er nu van denken?

“We at the PMS helpline are here to help you. All our operators are engaged at the moment, so please hold … or
WE’LL RIP YOUR HEAD OFF AND SHUFF IT UP YOUR ASS!!”

Zo’n dagje was het vandaag (Met dank aan Wimmie voor de passende uitspraak). Prima gehumeurd, stik vrolijk zelfs. Zolang iedereen meewerkt, alles op zijn plaats blijft staan en het precies gaat zoals ik het wil. Maar u weet het ook, zo werkt dat niet. Er knippert altijd wel iemand verkeerd met zijn ogen, katten lopen nu eenmaal graag voor de voeten, hondjes ook en juist op die dagen blijft niets op zijn plaats liggen en lijkt de deurstijl niet te zijn waar je hem in gedachte had. Drinken is op, wc-papier vergeten, alles smaakt net niet zoals het hoort. Volgens de reclame (die zwaar irritant te hard staat) moet je dan vleugeltjes of kruisjes inleggen en Wasa knackerbrod eten. Maar gelooft u mij maar, dat helpt niets!

Toch is de dag zonder persoonlijke ongelukken verlopen en heeft mijn vriend het weer overleeft. Chocola hielp wel een beetje. De derde dag, morgen zal het beter gaan.

Er is toch iets mis gegaan bij het ontwerp van de vrouw hoor!

Vorige week vertelde ik al dat mijn huisarts me wel wilde begeleiden bij wat probeersels op ME-gebied. Vanmiddag even langs geweest om te overleggen hoe of wat. Hij had vooral interessant onderzoek gelezen van Dr. Kurk uit Amsterdam die patienten met ME/Fibromyalgie behandeld met Ketensin (middel tegen hoge bloeddruk) en Carnitine (zorgt voor energie regulering van de cel, kort door de bocht uitgelegd). Dat zal niet alle klachten doen verdwijnen maar zou goed kunnen werken tegen de pijnklachten en spierklachten. Daarnaast was er veel te vinden over ME-symptomen en Schildklierproblemen, daar had ik zelf dan al veel over gelezen.

Mijn bloeddruk werd voor de zekerheid ook even gemeten en was meteen 100 over 155. Mijn hemel, alsof mijn lichaam zich had voorbereid? Bedacht me iets later pas dat ik net Ventolin had geinhaleerd (tegen astma) en dan stijgt de bloeddruk meteen aanzienlijk. Samen met het feit dat de eerste meting altijd wat hoger uitvalt dan een tweede, zal het dus vrij normaal zijn.

Enfin, we beginnen met de Ketensin. Normale dosering is twee maar ik begin met een per dag om te kijken of ik er tegen kan. Lijkt het wat te zijn, dan hogen we op naar twee. Heeft dat effect maar niet genoeg, dan krijg ik carnitine erbij. Dat is even slikken voor mij, ook figuurlijk. Heb nooit aan de carnitine gewilt omdat de effecten op de lange duur (nog) niet bekend zijn. Helpt dat allemaal niets of erg weinig, dan kappen we de boel weer af en ga ik aan de schildklierhormonen. Mochten we daar aan toe komen, zullen het hele lage doseringen zijn en wordt ik flink in de gaten gehouden. Dat laatste gebeurt sowieso trouwens, ik moet wel regelmatig even inchecken om te zien hoe alles gaat.

Mag verder niet al te veel hoop hebben hoor. Het is puur proberen voor een ‘je weet niet’ en omdat sommigen ermee geholpen zijn. Maar je weet dus nooit … Mocht ik nou vanaf morgen niet meer schrijven, dan viel het niet goed 😉

Kan beter een ‘Ziek Log’ beginnen inmiddels. Wellicht een idee in plaats van de linkdump…

Vandaag mocht ik dan, naar de oogarts! Aardige mijnheer, even vertellen hoe en wat, allemaal aandoeningen vergeten te melden (ik denk altijd dat het woord ME het wel vertelt ;)) en wat kleine onderzoekjes en testjes met druppeltjes. Vervolgens nog meer druppeltje en toen de mededeling dat het een twintig tal minuutjes in moest werken.

Tja, twintig minuutjes is best lang om maar wat te zitten, dus vroeg ik de receptioniste of we even naar buiten konden. Inderdaad, een peukje roken. Dat mens keek me echt stom verbaasd aan en na een lange verwarrende stilte zei ze dat het wel kon, maar ik heel snel moest zijn. Raar mens dacht ik nog ..

Tien minuten later draaide de wereld om me heen, draaide mijn maag zich om en kon vriendje me terug begeleiden richting wachtkamer. Want van die druppels verwijden de pupillen. En ik heb al evenwichtsstoringen. En een plus een is twee. Oftewel, ik zag niets meer en mijn evenwicht was geheel foetsie. Vriendje onnoemelijke lol natuurlijk en ik werd bekeken alsof ik een of andere gek was die daar door het ziekenhuis doolde 😛 Ook de oogarts kon er wel mee lachen, nadat ik er zelf wel lol om bleek te hebben hoor… Mooie stunt dat hij een recept gaf en zei “Kijk, hier staat ..”.

Ben daarna nog mee gegaan naar de apotheek waar ik eerst van rechts naar links tussen de deurpost doorstuiterde voor ik zo’n beetje naar binnen struikelde (lastig inschatten hee, zo’n deur), mijn pasje niet door de pin automaat meer kreeg en de cijfers niet kon lezen. Daarna ben ik maar overal bij gaan zitten. Een uur of acht was het spulletje genoeg uitgewerkt om weer redelijk normaal te kunnen doen en weer tv te kunnen kijken.

Maar leverde al die lol nog iets op zult u denken (langdradige CiNNeR). Nou, eigenlijk bar weinig. Het was geen bindvliesontsteking (met meteen correctie, ik zeg steeds bindweefsel) maar dat kan wel geweest zijn of nog worden. Nu is het alleen ‘onrustig’. Vaak teken van een slechte weerstand en tja, met de terugslag klinkt dat erg voor de hand liggend. Ogen, zicht, oogboldruk en noem maar op waren verder goed. Heb opnieuw neptranen gekregen, deze alleen zonder conserveringsmiddelen. Geen medicijn, werkt gewoon verlichtend. Wordt het erger of kom ik bij van mijn terugslag maar de ogen niet, dan moet ik terug. Blijft het zo moet ik uiteindelijk ook terug. Maar heb vooralsnog voor een jaar medicijnen meegekregen, ik kan vooruit! Heb ik last van licht dan was een zonnebril op een prima idee.

Enfin, die receptioniste was dus zo gek nog niet denk ik achteraf, ze had alleen best even mogen waarschuwen 😉 Wellicht was het verstandig geweest als ik ook zelf wat meer had aangegeven. Aan het eind van het consult zei de oogarts terloops “.. want u heeft toch geen allergie of huidinfectie ofzo he?”. Erm .. eh .. dat was ik net vergeten maar … Uiteindelijk heb ik een deel van mijn waslijst wel vertelt … hoop ik tenminste.

Inderdaad had ik gezegd “Als het geen bindvliesontsteking is, heet ik Sinterklasina”. Zal mijn logo morgen aanpassen .. 😀

Heb inderdaad wat minder gelogt dan normaal mijn gewoonte is. Probeer eigenlijk altijd wel iets te schrijven, of ik nu een ‘slechte’ of ‘goede’ dag heb. Sterker, ik log vaak meer als ik me beroerder voel. En dit log is tenslotte niet alleen maar voor de gezellige klets maar heeft als bij-functie dat ik elke dag iets structureels om handen heb. Je kan jezelf maar een beetje voor de gek houden toch? Voor mij werkt het prima.

Maar het keldert momenteel even te hard achteruit met den gezondheid. Dat zat er al tijden aan te komen stiekem. Hoewel ik steeds minder doe, ben ik een kunstenares in toch altijd boven mijn grens te gaan hangen. Vroeg of laat wreekt dat en och, het is tenminste laat 😉 In elk geval besloot mijn weerstand er nu uiteindelijk ook weer de brui aan te geven. Ontstekingen, virus-infecties en lymfenklieren als tennisballen waaien langs alsof het niks is, alle vitaminen, pillen en poeders ten spijt. Ik blijk geen superwoman, het moet nog rustiger aan ..

Maar vanmiddag mag ik naar de ogendokter!!! 😀

Afgelopen donderdag vloog er een kogel binnen bij het vier jarig zoontje van Dhr van den Biggelaar, directeur van de Quote. Dit weekend zijn er maar liefst negentien kogels door de ruiten van de redactie ruimte van dezelfde Quote gepompt. Van de daders is niets bekend, er waren geen bedreigingen vooraf en er is niets opgeeist.

Prompt zien we overal Jort Kelder opduiken die aangeeft dat de redactie van Quote zich niet zal laten chanteren. Hij acteert laconiek maar ziet er toch wat aangeslagen uit. Wie zou dat niet zijn! Bovendien zou hij door de tijd heen wel regelmatig bedreigd zijn, je zou van minder toch nerveus raken.

Toch wist ik niet waar het meest van te schrikken. Het feit dat deze beschietingen hebben plaatsgevonden. Of het feit dat er verdomd weinig aandacht aan werd besteed in de verschillende nieuwsuitzendingen! Het leek een bijna volslagen logische gebeurtenis. De Quote geeft tenslotte de beruchte Quote 500 uit, die aanleiding zou kunnen geven tot ontvoeringen van rich kids. En ze hebben wat bedrijfsleven gelinked aan criminele activiteiten. Dus: bepaalde mensen niet blij en tja, dan wordt je kantoor nog wel eens doorzeeft hee …??

Persoonlijk vind ik het een enge ontwikkeling. De beschietingen op zich, in Nederland nog nooit vertoont en meer iets voor een bananenrepubliek. Maar ook het feit dat deze gebeurtenis relatief weinig aandacht kreeg vandaag.

Het nederlandse volk draait werkelijk nergens meer warm voor …

Ziek, zwak en misselijk en dus niets te vertellen.

Zooo kort bent u niet van mij gewend zeker 😉

Het is wat vroeg, tenslotte is Sinterklaas nog in het land. Maar als winkels het mogen, mag ik het ook wel. Bij gebrek aan een boom hebben we de kerstlichtjes aan het plafond gehangen.
[[image:lichtjes1.jpg::left:0]]
[[image:lichtjes2.jpg::center:0]]

Sfeervol hee!!! 😀

Sjit, nieuwe verslaving ..

Echt iets voor jou Adriana 😉

Beiden gek op pittig besloten we lekker gehakt-paprika-pepertjes prutje te maken in een broodje. Ze hadden mooie pepers bij de supermarkt. Kleiner dan normaal maar geeft niets, dan wat meer erin… Dus acht leek me een mooi aantal op 800 gram gehakt, vier paprika’s, vijf rode uitjes, hot texan sause, tomaten en wat knoflook.

Hopelijk zetten ze volgende keer op de verpakking welk soort pepers het zijn. Acht grote pepers was nog beter geweest, hoe kon ik nu weten dat het Madame Jeanettes waren … En dan vrolijk acht van die dingen in je eten smijten, dat is ongeloveloos

HEEEEEET!!!!!!

Niet van je vingers af te krijgen ook, die hitte. Dus maar niet masturberen voor het slapen gaan .. 😉