Archives by date

You are browsing the site archives by date.

Kilo vreter?

[[image:glass_big.gif::left:0]]Even een updeet. Afgelopen vrijdag op de weegschaal gekropen om te zien dat ik sinds het ‘dieten’ niet een maar zelfs twee kilo aangekomen was!! Hmz, dat is toch niet de bedoeling van een dieet nietwaar. Mezelf een en ander ontzeggen lukt best, als er wel wat mee bereikt wordt. En dan bedoel ik niet een kilo per week zwaarder geraken! Onnoemelijk gefrustreerd heb ik dus het hele weekend gegeten waar ik zin in had. Gebakken aardappelen en chocola waren daarbij ook aanwezig inderdaad. Des te verbazenwekkender was het feit dat ik gisterenochtend de laats bijgekomen kilo weer kwijt was?? En vanochtend nog een onsje meer eraf zelfs.

Gefrustreerd, sjacherijnig en onnoemelijk onzeker ben ik me dus maar lens gaan zoeken op dieet-sites en heb ik lukraak wat mensen aangesproken voor advies. Tot mijn opluchting blijk ik geen vreemd fenomeen te zijn, meer vrouwen hebben hier last van. Dat was al fijn om te horen in elk geval (hoewel niet voor die anderen natuurlijk). Een voedingsdeskundige bevestigde dit fenomeen nogmaals. Zij denkt dat het zit in de weinige lichaamsbeweging en een verkeerde verdeling in mijn voeding. Oftewel, misschien schrap ik van het een te weinig en het ander teveel. Daar doe je je verbranding geen plezier mee blijkbaar en dan schiet het afvallen ook niet op. Klinkt logisch?

Dus vandaag weer verder. Met een iets andere verdedeling en deze tips erbij. Vooral de sambal en pittige kruiden staan me wel aan, ik mag graag overal pittig opsmeren. De buikspieroefeningen gaan tegen alle verwachtingen in gelukkig wel nog steeds erg goed. Kan zelfs twee broeken weer dicht krijgen, ook het bovenste knoopje. Blijkbaar gaat het in centimeters beter dan in kilo’s dus. Dat is dan wel weer erg fijn natuurlijk!

Ha, het gaat helemaal goedkomen!

Flevoland in de schuldsanering

Schuldsaneringen nemen hand over hand toe. Sinds 1998 mogen mensen met schulden via de rechter een regeling treffen met hun schuldeisers. De meeste mensen met een schuldsanering wonen in de provincie Flevoland, aldus het CBS. Bron: RTL-nieuws

Sowieso vraag ik me af of schuldsanering tegenwoordig voornamelijk voorkomt bij mensen die lukraak geld over de balk smijten. In een tijd waarin de werkeloosheid fors blijft toenemen en de bezuinigingen niet van de lucht zijn, zou het zomaar kunnen dat mensen makkelijk in financiele problemen geraken.

Maar de hamvraag in dit stuk is natuurlijk, hoe komt het dat Flevoland het hoogste aantal mensen in de schuldsanering kent? Is de werkeloosheid daar het meest toegenomen? Heeft Flevoland de leukste winkels? Zijn Flevolanders vatbaarder voor reclames waarin geld lenen een prachtige hobby is? Lopen er wellicht meer deur-tot-deur-verkopers rond? Dat vraag ik me dan af ..

Wat denkt u?

Toevoeging: wel bizar dat dit soort berichten telkens omringd worden door reclame voor leningen (frust)

Vinyl

Omdat vriendje en ik astma hebben plus vier nogal verharende huisdieren en er tapijt in de huiskamer ligt, kregen we van zijn ouders een stuk vinyl voor de woonkamer. Bij de Kwantum, mooi dik en stevig vinyl en 50% afgeprijst want laatste rol. Wij blij! Niet moeilijk doen met risico op beschadigingen, het kost wat maar dan wordt het gebracht. Makkelijk toch.

Vanmiddag een uur of vier stonden ze voor de deur, de vinyl-mannen. Tot onze verbazing vonden ze het helemaal niet moeilijk om door het trappengat te steken, gewoon dubbelvouwen is net zo makkelijk? Maar goed, de drie knikken leken niet blijvend dus laat maar zitten. Wel wat flauw om de rol snel om te draaien als ik even een blik op de knik wil werpen. Snel een handtekening, de mannen hebben haast.

Nou daar ligt het dan. Nog even helemaal bekijken. Hee verhip, er zit een scheurtje aan het uiteinde binnenin de rol. Hmm, niet groot maar toch, weinig netjes. Och kijk nu, aan de andere kant zit een rare plek. Uitgerekt, alsof het op een deurklink heeft gehangen. Dat is toch niet zo netjes he. Zeker niet als je bedenkt dat het 22 euro kost om het te laten brengen. Wat denk je, zal ik ze bellen?

Ja, laat ik toch maar bellen. Aardige mijnheer, vindt het allemaal heel vervelend. Even kijken of het vervangen kan worden. Och nee, het was het laatste op de rol. Maar wat ziet de ineens minder aardige mijnheer, het is een produkt met stevige korting he? En ze hebben het nu eenmaal niet meer liggen. Bovendien moesten de medewerkers het van de rol halen en inpakken en dan houden ze het wel eens verkeerd vast, dat kan gebeuren. Dus is zijn voorstel: ‘snijdt u de stukken er maar af en probeer of u dan toch genoeg heeft aan de rol. Als het gelegd is en er is toch wat mis mee, dan kan u terugbellen en kunnen we misschien over een vergoeding praten’.

Nu had ik helemaal niet zo moeilijk willen doen. Waarschijnlijk kunnen we het er prima afsnijden, het is alleen wat lastiger leggen. Maar het feit dat mijnheer me plots wilde afschepen omdat ze geen nieuw stuk meer hebben, maakte me wat strijdbaarder. Het moet er tenslotte niets toe doen of we er een stuk af kunnen snijden of dat er korting op zat, het moet gewoon netjes geleverd worden. Zo hadden we zelf wel een reststuk kunnen kopen en in de aanhanger kunnen mieteren. Plus dat we normaal dus een geheel nieuw stuk hadden gekregen maar het nu maar met een kapot deel moeten doen zonder enige tegemoetkoming van zijn kant. Mijn voorstel was dus dat hij maar met een ander aanbod moest komen.

Donderdag komt de stoffeerder. Om te kijken of er wel echt een probleem is. Omdat hun geen nieuwe rol meer hebben, ben ik plots weinig geloofwaardig blijkbaar. Ik ben benieuwd …

To be continued dus.

Maandags geneuzel op dinsdag

Mijn excuus, ik heb mijn dag niet vandaag. Ik stond krakkemikkiger op dan ik naar bed ging terwijl ik daadwerkelijk geslapen heb. Gebruik totaal verkeerde woorden (ik ga ‘even ijskast zetten’ slaat de plank toch aardig mis als je naar koffie snakt). Mis de clue of begrijp gewoonweg helemaal niet wat iemand bedoeld (met excuus aan Jacobine). Kan dingen niet terug vinden als ze recht voor mijn neus liggen. Noem lukraak vijf namen voor ik de goede naam bij het juiste huisdier heb gevonden. En zo meer verwarring in CiNNeR’s brein.

Ik ben dan ook brak, vaag, moe en heb hoofdpijn. Dat het gras vandaag fijn gemaaid was zal wel schelen, aan mijn dichtgeslagen ogen en loopneus is te merken dat de lente nu echt begonnen is (hoewel het mooie weer veel compenseert). Deels ook mijn eigen schuld verder. Energie gestoken in een mail die ik beter niet of niet in een keer had kunnen schrijven (uitweiden is een kunst), te veel gedaan en zit me druk te maken over een op handen zijnde ‘verbouwing’ (alsof de verbouwing dan beter opschiet?).

Anyhoe, tijd om met katten en al voor een leuke sitcom te gaan hangen. Kerstlichtjes aan (hele jaar leuk toch), bakkie warme chocolademelk erbij (ja ja, fuck de slanke lijn). En daarna heerlijk naar bed!

Wat doet u om uzelf op te kalevateren na een prutdag?

Twee kijven, twee schuld?

Het is een prachtig gezegde misschien, “Waar twee kijven, hebben er twee schuld“. Ik heb daar echter helemaal niets mee. Want waarom zou dat altijd en eeuwig het geval zijn? Als de een begint te schelden en de ander wordt daarop boos, is het dan ook de schuld van de ander dat de ene begon met schelden? Als je partner vreemd gaat en daardoor onstaat onenigheid, hielp je dan zelf met terugwerkende kracht mee aan het overspel? Of stel je wordt geheel onterecht ontslagen door je baas, vecht het ontslag aan en er ontstaat een arbeidsconflict. Is het dan plots deels je eigen schuld dat je ontslagen werd? En zo nog wat dwarsstraten.

Dus ik denk, waar twee kijven hangt het er maar vanaf of twee schuld hebben. Maar ja, dat staat weer niet mooi als gezegde natuurlijk.

Of denkt u daar geheel anders over?