Month: July 2004 Page 2 of 12

[[image:41fr7sc73hzn25ki.jpg::right:0]]Het CDA is fel tegen de plannen van Endemol International om twee televisieprogramma’s in het buitenland te maken met sperma in de hoofdrol. In ‘Sperm Race’ wordt gezocht naar de man met de beste kwaliteit sperma en in ‘Make me a mum’ is de hoofdprijs het zwanger maken van een vrouw. Verder …

Het zal algemeen bekend zijn dat ik het CDA nogal betuttelend vind, zeker over dit soort onderwerpen. Van Sperm Race weet ik bovendien dat het educatief bedoeld is. Maar ‘Make me a Mum’?!? Let wel, het gaat om een programma idee, het is niet gezegd dat het doorgang gaat vinden. Het eerdere idee van Joop van de Ende TV producties ‘I want your baby’ is nooit van de grond gekomen en dat zal met dit idee wellicht ook niet gebeuren.

Hoewel, de wereld is er gek genoeg voor. En iets nieuws verzinnen is niet zo makkelijk meer. Voor mij hoeft het in elk geval niet.

Wat u?

In Londen is met behulp van de Nottingham University een project gestart waarin het de bedoeling is om het genetisch materiaal van duizenden bedreigde diersoorten te bewaren. De ‘Bevroren Ark’, zoals het project genoemd wordt, zal DNA-monsters van uiteenlopende diersoorten die met uitsterven worden bedreigd gaan bevatten. Men hoopt met de diepgevroren DNA-monsters de toekomstige generatie wetenschappers te helpen met het begrijpen van dieren die dan al lang uitgestorven zijn. Verder ..

Natuurlijk is deze naam met een knipoog afgeleid van de Ark van Noach. Lachen met die wetenschappers. Alleen jammer dat de de Ark van Vries niet bedoeld is om dieren te laten overleven maar voor DNA-strings van dieren die het vrijwel zeker niet gaan redden in deze wereld.

Ze hadden de mens natuurlijk ook nooit toe moeten laten op de eerste Ark ..

Ha, net las ik “Zaterdag is er door verschillende mensen een schijfvormige UFO boven Nederland gezien.” Blijkbaar zijn er verschillende meldingen over eenzelfde soort vliegend object binnen gekomen en een mijnheer heeft zelfs wat kunnen filmen. Helaas van grote afstand, dus we zullen er wel geen steek wijzer van worden.

Meestal blijken deze verschijningen later zeer verklaarbaar, maar het blijft toch altijd fascineren vind ik. Niet alle verschijningen zijn geheel te verklaren. En het heeft toch wel iets mysterieus dat sommige verklaringen over de wereld heen hetzelfde zijn. Zoals de ‘ontvoerden’ die allemaal dezelfde beschrijvingen geven van aliens bijvoorbeeld. Ga je je toch stiekem afvragen of het niet zou kunnen dat …

Wat denkt u als er iets ondefinieerbaars rondvliegt of er een fel licht de kamer binnen valt?

Steeds meer mensen maken gebruik van de dak-en thuislozenopvang van het Leger des Heils. Het aantal daklozen dat afgelopen vijf jaar gebruik maakte van de nachtopvang is met 36 procent gestegen. Het Leger dat volgens eigen zeggen ongeveer een kwart van de daklozen opvangt, geeft aan dat in die periode 21.404 mensen om onderdak hebben gevraagd.

Door geldgebrek raken steeds meer mensen hun woning kwijt en komen hele gezinnen op straat te staan. Bijna duizend kinderen jonger dan twaalf hebben geen dak boven hun hoofd. Dat geldt ook voor meer dan zevenhonderd bejaarden. Ze brengen de nacht door op campings, in centra voor nachtopvang of buiten op straat. Verder …

Dit bericht kwam van Fok! en de eerste reactie was weer eens voorspelbaar: ‘werk zoeken?’. Even verderop kwam nog zo’n voorspelbare: ‘en maar blijven lenen’. Gelukkig zijn er ook een hoop mensen die wel om zich heen kijken en wel af en toe eens een blik op het nieuws werpen. Toch kan ik me regelmatig verbazen over de bakken onbegrip bij dit soort onderwerpen. Als je leest over zeven honderd bejaarden die blijkbaar rond zwerven, gaan je nekharen toch overeind staan zeker!? En ook hele normale mensen als u en ik kunnen in de problemen raken zonder dat er een boot op afbetaling is gekocht of bewust is besloten werkeloos te zijn en te blijven.

Wat is dat dan toch dat sommigen zich op merkwaardige manier druk kunnen maken om de misere van anderen. Het komt soms bijna jaloers over, onder het mom ‘ik moet er hard voor werken’. Veelal mensen die zelf leuk studeren of een goede baan hebben maar toch een bizarre behoefte lijken te hebben de WAOer, uitkeringsgerechtigde of zelfs dakloze extra af te zeiken.

Het is makkelijk idealistisch zijn vanuit de luie stoel met een goede baan achter de hand he …

Het was mooi weer en ik slenterde wat rond met de hond. Even verderop zag ik twee meisjes, een meter of vijf van elkaar vandaan. ‘Schattige’ lieve kinderen. Lievelijke jurkjes, schoentjes en kanten sokjes, mooie staarten met gekleurde stiekjes, roze babywagentjes bij. Ze waren boos op elkaar, dat was duidelijk. Demonstratief stonden ze met de armen over elkaar, rug naar elkaar toe gedraaid, boze gezichtjes en heel af en toe zeiden ze wat tegen elkaar.

Ik, argeloze passant met een zeer goede bui vroeg onnoemelijk dom “Hebben jullie ruzie?” Het eerste meisje barste totaal los. “JA! Zij wil daarheen lopen maar dan verdwalen we natuurlijk en dan komt zo mama en die weet niet waar we zijn en dat wil ik allemaal niet!!” bracht ze in een lange zucht uit. Met daarna heel stilletjes “eigenlijk heb ik ook geen zin”. Dus zeg ik wijsneuzerig ‘als je dat niet wil, moet je het niet doen. Dan blijven jullie toch fijn hier spelen?’. Het meisje knikt ja, maar de ander wordt woest! “JA maar ik weet de weg wel hoor en ik wil alleen even de straat in en ik weet heus de weg terug wel!” Ondertussen sta ik zo’n beetje tussen hen in en het eerste meisje rolt supersnel de kinderwagen langs me (bijna door me heen) naar het tweede meisje met de mededeling dat ze die terug mag. De ander wordt nog bozer, smijt de wagen terug de straat op en gilt dat ZIJ er mee wilde spelen dus dat ZIJ hem nu ook maar moet meenemen. Waarop het eerste meisje buiten zinnen gilt “zie je nu wat je doet!!! Nou valt ie om!”

Ik besluit dat ik het er niet beter op gemaakt heb en slenter me uit de voeten, Dobber is voor de zekerheid maar verderop gaan staan met die vliegende kinderwagens door de lucht. Mijn hemel, die kinderen zijn nog geen zes maar gillen en smijten als viswijven! Achter me hoor ik dat dame een volgens dame twee ook niet ‘naar die stomme mevrouw’ (ondergetekende) moet luisteren. Blijkbaar zijn ze het daar behoorlijk over eens en dat verbroederd. Ze blijven toch maar waar ze zijn, pratend over die stomme mevrouw. Tegen de tijd dat ik aan het eind van de straat ben, zijn ze weer innige vriendinnen.

Tja, waar bemoei ik me nou ook helemaal mee 😛

Vrijdagnacht was een prima try-out, het plasjes vangen viel toen best mee. Dus vanochtend stapte ik goedgemutst met hond en plasbakje de deur uit. Zodra ze aanstalte maakte dook ik door mijn knieen, schoof behendig het plasbakje onder de kont (van de hond wel te verstaan) en … sprong Dobbertje paniekerig op zonder een druppel te hebben achtergelaten.

Dit spelletje hebben we zo’n twintig minuten gespeeld waarna ‘het eerste ochtend plasje’ wel her en der in het gras gedruppeld was (voor je goed en wel met de bak op de goede plek bent enzo ..), ik welgeteld zes druppels in mijn bakje had (wat veel te weinig is voor de test), Dobber totaal overstressed me in de gaten liep te houden en ik zin had om iemand de hersens in te slaan met het plasbakje. Ik had ook niet meer door mijn knieen gekund al was dat nog het enige wat ik gewild had en dus ben ik strontsjacherijnig terug naar huis gestrompeld.

Morgen weer een poging denkt u wellicht. Maar daar begin ik niet aan. Het moet tenslotte drie aaneengesloten dagen lukken en elke dag per se dat eerste plasje. Bovendien zou ik de tweede dag welgeteld dertien en een halve pil door haar strot moeten zien te krijgen en als de volgende dag dat plasje dan niet lukt, is het hele gedoe voor niets geweest.

Het is ook maar de vraag hoe nuttig het nu werkelijk is. Ze is al bijna zestien en vrolijk plus gezond genoeg om nog even mee te gaan. Stel dat ze de beoogde ziekte zou hebben, moet ik giga hoeveelheden pillen naar binnen gaan werken dagelijks en hoeveel plezier doen we haar daarmee? De ‘aanvallen’ die ze soms heeft komen eens in de vier a vijf maanden voor, daar is wel mee te leven. De rest van de tijd heeft ze er zelf geen last van tenslotte.

Geen plasjes-verhalen meer dus ..

De meeste mensen zouden een spontaan geformeerde graancirkel wel wat mysterieus vinden. Maar je kan je natuurlijk ook stik druk maken om de zwarte helikopter die er in de buurt vloog!

Je kan nooit weten, misschien was het wel een UFO vermomd als helikopter!

Normaal gesproken moet de scheidsrechter op zijn tellen passen. Maar blijkbaar kan het ook andersom …

In Zuid-Afrika heeft een scheidsrechter een coach doodgeschoten en twee spelers verwond nadat zij, tijdens een duel tussen twee plaatselijke clubs in de plaats Kenton-on-Sea, een beslissing van hem in twijfel hadden getrokken.

De scheidsrechter vluchtte het stadion uit en is nog steeds voortvluchtig. De politie denkt hem snel te kunnen arresteren.

Ga je je toch afvragen waar het heen moet in deze wereld ..

Veel Nederlanders die denken dat ze last hebben van een zomergriepje, hebben in werkelijkheid vaak een voedselvergiftiging opgelopen. Zo stelt het Voedingscentrum in Den Haag. Volgens het centrum voor de Voeding schiet de kennis over houdbaarheid van voedsel erg tekort. Mensen beseffen vaak niet dat de uiterste datum op een verpakking slechts geldt zolang het product nog niet is aangebroken. Ook bederven levensmiddelen sneller in een koelkast die te warm is afgesteld. Bron

Wellicht is dit meer een komkommertijd-nieuwtje. Maar ken aardig wat mensen die denken dat alles altijd goed blijft tot de uiterste houdbaarheidsdatum, wat ik er ook van zeg … Niet dus!!

Zo heb ik niets anders te doen dan afwassen en koken, zo pak ik veel meer vrijwilligerswerk en vriendendiensten aan dan ik kan bolwerken. Merk dan ook meteen weer waarom ik in de WAO zit. Mis structuur, vergeet soms gehele klusjes, maak domme fouten en kan af en toe zelf niet volgen waar ik ook weer mee bezig was. Gelukkig zitten er nergens deadlines op, zou ze allemaal met monsterlijke voeten treden. Dingen waar ik vroeger (en ‘vroeger’ is niet bizar lang geleden eigenlijk) een uurtje over deed, heb ik nu rustig een maand voor nodig. En ben ik lekker bezig met iets, schiet alles anders erbij in (met excuus voor iedereen die op mail zit te wachten).

Maar moet nageven, het is ook wel leuk om iets ‘nuttigs’ om handen te hebben. Mis werken welliswaar niet meer zo erg als in mijn eerste WAO-jaar, het staat nog altijd wel hoog op mijn verlanglijstje (en niet alleen om financiele redenen).

Wat me brengt op een vraag voor u. Stel dat u vandaag met vervroegd pensioen gestuurd zou worden. Zou u nog willen werken en zo ja, wat voor werk zo u dan graag willen doen?