Archives by date

You are browsing the site archives by date.

Auw ik ben moe!

Ongetwijfeld zal het wel mijn totaal verkeerde gedachtengang zijn of wellicht heb ik teveel de krant gelezen. Hoe dan ook ben ik doodop en kan geen pijnstiller tegen de auw op. Normaal ben ik dolgelukkig met het uurtje wat we ‘terug’ krijgen in de wintertijd, nu ben ik voor het eerst sinds maanden plots om elf uur ‘s avonds in slaap gevallen. En dat ga ik nu maar weer doen …

Welterusten!

Wintertijd 2

Ze hebben het gered, 10e en Luna hebben 25 uur gemarathonlogt op weblogqueens!
[[image:webqueens.gif::center:0]]
Voor het eerst in tijden viel ik zelf om 11:00 uur al in slaap gisteren, maar heb de laatste twee uurtjes van de marathon nog meegepikt. Stikgezellig. Om twaalf uur ‘s middags leek het wel Oud & Nieuw zelfs ..

Volgend jaar weer?

October 30, 2004

ME als modeziekte met staartje

Weet u nog, Dhr Buunk die vond dat MEers niet echt ziek zijn. Die heeft het nu helemaal leuk voor elkaar:

De Rijksuniversiteit Groningen (RuG) heeft een wetenschappelijke beschouwing van de hoogleraar sociale psychologie Buunk op diens verzoek van de website verwijderd, nadat hij was bedolven onder tientallen haatmails. Dat heeft een woordvoerder zaterdag bevestigd.

Buunk stelde in de opiniebijdrage dat patiënten die lijden aan ziekten als whiplash, fibromyalgie en ME ten onrechte de neiging hebben zich gelijk te stellen met écht zieke mensen als reumapatiënten. Het stuk leidde tot tientallen scheldkanonnades via e-mail. Telegraaf

Hij had het stuk natuurlijk moeten verwijderen omdat hij geen enkel verstand heeft van de ziektes waar hij het over heeft! In plaats van nu ook nog de schijn te wekken dat ME-patienten naast aanstellers ook intimiderende, haatdragende mensen zijn.

UPDATE: Inmiddels staat het nog wat explicieter in de Volkskrant: De reacties bevestigen in de ogen van de hoogleraar juist zijn stelling. ‘Mensen graven zich in in hun ziektes en zoeken alleen maar aandacht en erkenning, maar staan niet open voor wat er aan te doen is’

Lief vriendinnetje!

Al enige tijd wil ik een vervoersmiddel voor mezelf aanschaffen. Fietsen gaat niet echt meer en de bus rijdt hier nogal beperkt en komt op de meeste plaatsen meer niet dan wel. Via de WVG kan ik in aanmerking komen voor een soort van ziekenfondstaxi. Maar aangezien die dezelfde tarieven en voorwaarden hanteren als de voor iedereen verkrijgbare regiotaxi heb ik mezelf de speciale keuring en het eindeloos papieren invullen bespaard. Zo’n taxi is maar 2,50 per rit maar goed, dan moet je wel een uur extra heen en een uur extra terug incalculeren dus op de bonnefooi een vriendin bezoeken doe je weer niet al te snel en een afspraakje in het ziekenhuis kost zo de hele middag. Vriendje is geen taxichaufeur en bovendien wil ik wel eens ergens zelfstandig heen kunnen. Vandaar dat ik een snorfiets wil!

Jammer genoeg bloeide de geldboom alweer niet dit jaar dus het was een langdurig project aan het worden. Tot vriendin Karen vanmiddag langskwam en me zo een flink bedrag gaf om meteen een snorfiets in huis te halen!?! Na wat geharrewar heb ik het toch maar aangenomen en ben er nog wat beduusd van eigenlijk. Hoe onnoemelijk lief!!!

Binnenkort hoop ik dus rond te snorren. Spannend hoor, verder dan onhandig fietsen ben ik nog nooit gekomen namelijk. Misschien moet ik er toch ook maar een helm bij nemen dus ..

Dankjewel lieve Karen en Joost! Je snapt wel dat ik je nooit meer wat vertel he 😉

October 29, 2004

Dubbel dom

Gisteren mijn hand verbrand aan een golf kokend frituurvet (omdat ik zo stom was een vers blok in kokend vet te doen zonder mijn handen op tijd uit de buurt te halen) en net de verkeerde medicijnen ingenomen (nog een keer de nachtdosis, ik ben voorlopig uitgeslikt dus :)). Ga er allemaal niet dood aan maar ik zal maar heel voorzichtig boodschappen gaan doen zo.

Wat is uw laatste dommigheidje?

Goed dom

Ow ow, CiNNeR de kindervriend in de bocht. Vanmiddag zag ik dat mijn buurmeisje van zes haar been gebroken had. Dat is natuurlijk stikvervelend voor een jong kind, dus nam ik leuk bij de drogist een tekenblok en waskrijtjes mee. Niet dat ik mijn buren zo goed ken, weet haar naam niet eens. Maar het is een scheet van een meid en ik had een goede bui.

Vriendje zei nog, moeten we niet ook iets voor haar broertje meenemen? Maar dom en lomp als ik soms ben dacht ik dat dat niet nodig was, zij had tenslotte haar been gebroken. Allee meisje was blij. Maar broertje stond me volgens vriendje nogal hoopvol aan te kijken en kreeg dus niets. Blijkt ook nog dat ze al vijf weken geleden haar been heeft gebroken, dus waarschijnlijk kreeg ze al tonnen meer aandacht dan hij de laatste tijd. Owwwwww. Hij heeft me daarna alleen maar stiksip aan zitten kijken. En ik heb me de hele middag schuldig zitten voelen over mijn goedbedoelde daad. (Wat waarschijnlijk langer was dan hij er aan gedacht heeft maar goed ..)

Morgen maar goedmaken …