Hier word ik nou best nerveus van ..
Day: February 3, 2005
Vervolgend op onderstaand logje, even een totale, persoonlijke, medische update van CiNNeR. Hoei, shame on me :-D.
Vandaag de eerste checkup voor mijn bloeddruk na medicijnen. Vorige keer 180/100, nu 150/100. Hmz. Daarnaast kreeg ik het continue wat benauwd van deze pilletjes en dat is niet de bedoeling. Jammer, de verwachte bijwerking vermoeidheid bleef namelijk uit en ik werd wat relaxter. Maar goed, morgen toch een ander medicijn. Wel fijn dat ik dan weer zonder piepen en zuchten kan telefoneren.
Daarnaast de verwijzing richting reumatoloog gekregen. Hij kwam niet meer bij, begreep niet wat ik er wilde gaan doen, denkt dat het een teleurstellend bezoek wordt omdat een reumatoloog waarschijnlijk maar weinig kan toevoegen aan bestaande diagnoses maar het paste mooi in de stakingsactie van huisartsen: iedereen overal voor naar de specialist verwijzen. Uiteindelijk kwamen we zelfs tot een prachtcompromis. Hij schrijft de verwijzing, met name gericht op een vorm van Cognitief Gedrags Therapie met medische fitness onder begeleiding van een revalidatie arts. Nee nou niet meteen op de achterste benen gaan staan! Niemand verwacht dat ik plots geheel genees van een andere denkwijze en wat pezen op apparaten (hoewel dat best mag natuurlijk). Maar hij vond dat ik nogal makkelijk ‘opgegeven’ ben door menig psych en specialist en ik zeur al consulten lang om wat begeleiding bij een poging beweging op te bouwen. Doordat de diagnoses elkaar soms behoorlijk bijten zie ik al lang door de bomen geen bos meer staan en de slechter de conditie de slechter ook weer effecten op wat ik toch al mankeer. Enfin, zo waren we beiden zeer tevreden en mag ik over twee weken weer een checkup komen halen.
U bent weer geheel op de hoogte van de ziekelijkheden 😉
De invoering van de nieuwe, strengere wao per 1 januari volgend jaar loopt ernstig gevaar. Uitkeringsinstantie UWV heeft bij minister Aart Jan de Geus (Sociale Zaken) aangedrongen op zeker een jaar uitstel. Gehele artikel
Het UWV claimt de nieuwe verzekering niet in te kunnen voeren vanwege de nu lopende reorganisatie en problemen met het automatiseringssysteem. Ook de belastingdienst ziet de korte termijn niet zitten, zij denken dan nog niet de noodzakelijke premies te kunnen innen. Dit allemaal onder het mom: particuliere verzekeringsmaatschappijen staan te trappelen en het UWV moet kunnen concureren. Overigens heeft de Geus al gemeld geen uitstel te willen verlenen, hij is van mening dat problemen gewoon met spoed opgelost moeten worden. Want “Bij zo’n ingrijpende wetswijziging moet je helemaal niet vreemd opkijken als je tegen zo’n kolossaal probleem oploopt.”
Toch wel typisch dat nu aangedrongen wordt op uitstel, puur en alleen om economische redenen. Dat met al deze misstanden arbeidsongeschikten totaal de dupe zijn en nooit correct beoordeeld kunnen worden, komt in het geheel niet aan bod. Het doet je ook afvragen hoe het staat met de huisige arbeidsongeschikten die momenteel herkeurd worden. Bekend is dat er naast genoemde problemen tevens problemen zijn met het Functiesysteem (het systeem wat op moet hoesten welke werkzaamheden iemand nog zou kunnen verrichten) en dat keuringsartsen gepushed worden ‘loyaal’ te zijn aan het UWV. Wat evenveel betekend als: veel goedkeuren.
Wat ik nog wel het meest verbazingwekkend vind, is dat er duidelijk afgeweken wordt van gemaakte afspraken. Alleen het arbeidsdeskundige deel van de keuring zou strenger worden voor huidige WAOers, het medische deel zou hetzelfde blijven. In de praktijk blijkt dat laatste met voeten getreden te worden. Deels omdat men plots een geheel andere visie heeft op specifieke klachten als pijn en vermoeidheid, onder het mom ‘of u thuis bent of werkt, pijn heeft u toch wel’ (zou er zelf geen wedje op leggen). Deels omdat wat grond bood voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering fiks gereduceerd is. Mensen die al jaren afgekeurd zijn, komen nu nog niet tot de deur van de arbeidsdeskundige maar worden bij eerste bezoek al goedgekeurd. Tenzij er sprake lijkt van afkeuring, in dat geval wordt de stafarts erbij gesleurd, komt er nog een keuring en dat proces kan zich dan nog eens herhalen bij de arbeidsdeskundige zodat er ineens vier keuringen plaatsvinden. Daarnaast gebeuren er merkwaardige dingen waar je als arbeidsongeschikte weinig tegen kan doen. Mensen die opgeroepen worden zonder eerst een formulier over hun medische stand van zaken te krijgen. Bij binnenkomst te horen krijgen dat je wel goedgekeurd zal worden, voordat je de hand hebt kunnen schudden. Diagnoses die afgewimpeld worden als ‘niet bestaand’.
Bizarre is dat je er niemand over hoort, ook de politiek zwijgt hierover in alle talen. Hoewel, dat is in tegenwoordige tijden misschien helemaal zo bizar niet meer :tap: