Archives by date

You are browsing the site archives by date.

October 31, 2005

Werk en leuk?

Onlangs las ik bij iemand – die gewoon even gelukkig was met het leven – iets over werk:
“Ik kan er voor kiezen om veel te werken, dan verdien ik veel geld en kan ik ‘verzamelen’. Als ik minder werk, staat daar ook minder geld tegenover en zal ik mijn uitgavenpatroon daarop moeten aanpassen. Gelukkig ben ik (weer) gezond, dus ik heb de keuze.” Diegene is van mening dat iedereen werk kan vinden wat hij/zij leuk vindt, als je maar wil investeren.

Dat raakt nogal aan het ‘de maakbaarheid van het leven’, het idee dat je alles kan bereiken als je maar wilt en er moeite voor doet. Persoonlijk vind ik dat ontzettend onrealistisch. Je zal in het bezit moeten zijn van de nodige talenten, in een situatie moeten verkeren waarin er een mogelijkheid tot investeren is, het economische klimaat een beetje mee hebben etc etc. Niet iedereen kan studeren, niet iedereen kan een huis kopen, niet iedereen gaat veel verdienen. Vergelijk het met muziek. Je kan nog zo graag een instrument willen bespelen, ben je niet muzikaal zal je nooit echt goed worden.

Doet me denken aan een vroegere vriendin van mij. Ze zat op het VWO maar had geen aanleg voor logisch denken. Haar kunst was dat ze geweldig in haar hoofd kon stampen en daar zat dan ook bijna al haar vrije tijd in. Van wiskunde begreep ze bijvoorbeeld niets maar ze leerde zoveel voorbeelden uit haar hoofd, dat ze het net redde. Het leven bestond uit bijlessen, huiswerkklassen en stampen, stampen, stampen. Ze deed dat omdat ze een bepaalde baan ambieerde waarvoor ze een studie nodig had en dus moest en zou ze dat VWO halen. En .. ze geloofde in de maakbaarheid van het leven. Volgens haar kon iedereen het hoogste niveau halen, dus ook zij. Ze haalde het – met slapeloze nachten, huilbuien en depressies en al – wel, ging studeren en .. viel in het eerste jaar al af.

Dat was sneu. Eigenlijk niet dat ze die studie niet haalde. Het was sneu dat ze zo verschrikkelijk veel bloed, zweet en tranen er in stak en het toch niet haalde. Het haar zoveel gekost had om niet te bereiken wat ze wilde. De maakbaarheid van het leven bleek een grote illusie.

Gelooft u in de maakbaarheid van het leven?

Overigens is dat meisje iets anders gaan doen en toch nog heel gelukkig geworden, gelukkig is er meer dan werk in het leven

October 30, 2005

De Geus en de liggende werknemer

Buitenhof gezien vandaag? Zelden valt mijn bek nog open van uitspraken van de Geus maar … vandaag kreeg hij het dan toch weer voor elkaar. Even opbouwen van kwaad naar erger:

Zo trachte hij de problemen binnen het UWV van tafel te vegen door te stellen dat de voorzitter van de vereniging van verzekeringsartsen heeft gesteld dat zij wel integer zijn. (Dat daar wellicht juist de schoen wringt och .. ) Blijkt hij verder te mikken op een slagingspercentage van dertig procent van goedgekeurden die weer aan het werk zullen komen. (Zolang je de lat niet hoog stelt valt alles mee, zal de kamer fijn vinden om te horen).

Opzienbarender was dat deze herkeuringsoperatie plots helemaaaal geen bezuiniging hoeft op te leveren. “Sterker” zegt de Geus zelf, “het mag best een paar miljoen meer kosten als je mensen weer aan het werk gaat helpen”. Het is namelijk – tee dee hee – een sociaal plan! U wist het niet, ik wist het niet, de Tweede Kamer ongetwijfeld al helemaal niet. Ik betwijfel zelfs of zijn kabinet er van op de hoogte is, dat deze WAO duurder mag en moet uitvallen om ons triestige WAOers te helpen. Tranen van ontroering sprongen Paul Witteman in de ogen.

Dan de klapper. Er kwam een mooi voorbeeld. Neem de werknemer met hele lage rugpijn. Hij was fiscalist maar kan nu alleen nog staan of liggen. Dan moet je die man vertellen dat hij geen fiscalist meer kan zijn en dat “is toch verschrikkelijk” (och nu pinkt zelfs de Geus bijna een traan weg). Toch ziet de Geus licht aan de tunnel, de man kan tenslotte nog liggen. Dus kan er gewoon werk gezocht worden waarbij deze goedgekeurde arbeidsongeschikte van een liggende werkplek voorzien wordt. De werkgever kan namelijk simpel een beeldscherm aan de muur hangen boven eh .. de liggende werkplek.

Op de vraag van Paul Witteman of mensen dus kunnen liggen bij het ministerie van Sociale Zaken kwam een shit-nu-kan-ik-natuurlijk-niet-meer-terug, aarzelende ‘ja’.

Dus mensen, klim in de pen en schrijf een sollicitatiebrief! De vacatures vindt u hier. Solliciteer gericht, open sollicitaties neemt SZW niet in behandeling namelijk.

En u zou niet willen dat u afgewezen wordt op het feit dat u een open brief heeft geschreven terwijl u zo goed ende geweldig kan liggen nietwaar!

Uurtje bij!

Heerlijk, daar kijk ik nu de gehele zomertijd naar uit. Het moment waarop dat schaamteloos gestolen uur weer terug gegeven wordt. Ik weet niet hoe dat met u is, maar mijn bioritme is dusdanig vast dat het wegkapen van een uur mij aardig wat problemen bezorgd. En ik slaap toch al zo maatschappelijk ..

Hoeveel problemen heeft u met zomer/wintertijd of zal het de spreekwoordelijke reet roesten?

Woeps!

Ben je lekker aan de wandel in het bos op zoek naar hazelnoten voor je lieftallige ratjes. Denk je eerst een beschimmelde drol te zien liggen. Het blijkt bij nadere inspectie iets van ijzer dus opgelucht geef je eens een flinke trap tegen het geval.

Is het natuurlijk een handgranaat

October 28, 2005

WAO krijgt bijgepompt

De Geus sprak vrijdag tegen dat wordt gestuurd op kwantiteit en niet op kwaliteit. “Het is niet waar dat er wordt gestuurd op uitkomsten van beoordelingen”, aldus de minister. Hij vindt het belangrijk dat de herkeuringen “zorgvuldig, toegewijd en met respect voor betrokkenen” worden uitgevoerd. Daarom geeft hij het UWV meer tijd en meer geld.

En wel 87 miljoen euro extra dames en heren. Hoe dat de keuringen kwalitatief beter moet maken mag Joost weten maar ik vrees dat de gewetensnood daarmee zo’n beetje wordt afgekocht en het tapijt er al overheen gelegd wordt.

Overigens komt dit extraatje bovenop de 300 miljoen die er al voor uitgetrokken was. Er worden 300.000 mensen herkeurd. Zie ik hier niet een riante, levenslange uitkering voor elke herkeurde over de balk gesmeten worden??

CiNNeR kan duidelijk niet rekenen. Gelukkig zijn jullie wel wat van me gewend nietwaar 😀

Emotioneel gevarieerd

Zoals Theo Maassen emotioneel flexibel is, blijk ik emotioneel gevarieerd op het moment. Zo denk ik enthousiast alles te kunnen en sla aan het stofzuigen, zo val ik uit elkaar van auw en oew en kramp en vervloek mezelf. Zo vind ik iedereen lief en geweldig, zo heb ik een grondige hekel aan de gehele mensheid. Heb ik mezelf nog niet overtuigd dat de toekomst tip top in orde komt, ben ik al depressief van het tegenovergestelde. Intens in mijn nopjes breek ik een minuut later mijn wasrek al af. PMS is er niets bij..

Onder het schrijven valt me zelf wel op dat ik naar het negatieve neig trouwens, ik eindig telkens met het beroerde. Naja, het komt ook in die volgorde. Van negatief naar positief doe ik uren over, maar van goed naar slecht kan in een seconde bekeken zijn! Lachen zou minder spierbewegingen kosten maar nors kijken lijkt juist zoveel makkelijker nietwaar. Ongelukkig worden is niet moeilijk.

*Gaat even compleet uit haar stekker met ‘System of a Down’*

Wat wil ik er nu mee zeggen eigenlijk? Geen flauw benul. Het kwam zo in me op enzo. Waarschijnlijk omdat ik van het denkerige ben en iedereen weet toch dat ‘snachts denken weinig gestructureerd verloopt?

Ze zouden nachtloggen gewoon moeten verbieden …

Zomaar een dag

Kwart voor een maakt mijn vriend me wakker omdat ik de wekkers niet meer hoor en de gedachte dat ik hem nog maar heel eventjes kan zien voor hij gaat werken helpt me net over de enorme neiging bewusteloos terug in mijn kussen te vallen heen. Eenmaal in de huiskamer aangekomen staan mijn rug en benen bijna recht maar ik voel me alsof er stopverf in mijn hersenen zit en ik overreden ben door een tractor. Met aanhanger. Of twee. Heen en terug. Een uurtje later scheur ik mijn broodje verkeerd in euh stukjes, beleg de stukjes, pak een glas water, gooi mijn pillen naar binnen en realiseer me dat dit niet de beoogde vitaminen en suplementen waren maar voor de tweede maal paracetamol met codeine en zuurremmers. Nou ja, de komende uren voel ik in elk geval nergens iets meer van ..

Daardoor aangemoedigd besluit ik eens heel secuur te gaan stofzuigen in de huiskamer. Ik breek slechts drie keer mijn nek over het snoer en gooi maar een keer een (nep)plant van de kast. Het laatste stuk ga ik er maar bij zitten, klinkt gehandicapt maar als de vloer maar schoon wordt nietwaar. Al het stof van de gehele kamer lijkt inmiddels in mijn ogen beland, wat kan er anders zo branden?

Het resultaat is werkelijk prachtig en ik kan bijna niet meer lopen. Mijn plan om boodschappen te doen schrap ik maar meteen en de vaatwasser komt ook morgen wel. Ik bel mijn vader voor een peptalk en ga daarna lekker onder een hete douche staan. Even overgeven, zo’n tandenborstel moet je ook niet te ver achter in je strot steken natuurlijk. Ik was mijn haar met douchecreme, spoel de conditioner van mijn lichaam en bewonder het verschenen vlekkenpatroon op mijn gezicht voor ik de deur tegen mijn tenen aan open sla. Poeh poeh, even op bed liggen.

Al met al een stikproductief dagje al zeg ik het zelf ..

October 27, 2005

Dreigende taal?

Maxime Verhagen is ook maar in het (verkiezings)strijdgewoel gedoken en ‘eiste’ van het kabinet compensatie voor de hoge energieprijzen volgend jaar. “Als dat niet gebeurt, dan ‘regelen wij het zelf’, dreigde hij tijdens het wekelijkse vragenuurtje.” Verwondering alom, wat moeten we ons daar bij voorstellen? Dan plundert Maxime wel de partijkas ofzo?

Nog hopelozer klinkt dit dreigement als je beseft dat er voorspelt is dat de energienota zo’n 140 euro per jaar gaat stijgen en Maxime dat wil compenseren door een kostenpost a 52 euro af te schaffen.