Archives by date

You are browsing the site archives by date.

March 31, 2006

Hoe leg je uit ..

Onlangs – terwijl we met een groepje mensen uit eten waren – ontmoette ik een leuke vrouw. Ze zag er hip uit, sexy zelfs. Praatte vlot, zat boordevol humor en gaf de indruk een rijk leven te hebben. En bleek..ze had ME. Herkenning volgde en automatisch wissel je wat informatie uit. Zij vertelde dat ze met de auto booschappen deed maar daarna eerst een kwartier in de auto bleef zitten voor ze de trap op kon. Ik vertelde dat ik wel eens in slaap viel bij de repetitie van een punkband, naast de speakers. De gesprekken om ons heen begonnen te verstommen. Mijn zwager vroeg stomverbaasd hoe je nou kan slapen bij zoveel herrie. Tja, chronisch vermoeidheids syndroom wordt het ook wel genoemd …

En dan merk je het goed, hoe leg je in hemelsnaam uit dat je er prima uit kan zien maar ondertussen het leven van een tachtigjarige leidt? Zelfs ik was een beetje verbijsterd dat deze leuke vrouw ME heeft, misleid door� uiterlijk schijn.

Boeken vol worden er over geschreven, miljoenen woorden er aan vuil gemaakt. En toch hou ik het gevoel dat het een onrealistisch gebied zal blijven voor de meeste mensen. Ik weet nog dat ik bij mijn eerste WAO-keuring moest beschrijven hoe een en ander in zijn werk ging op een middag. Opstaan, richting huiskamer wankelen en dan afwachten wat mijn lichaam vandaag ging roepen. Dan brood smeren, koffie zetten en de boel naar binnen werken. Moe..rusten. Douchen, mijn haar wassen, mijn tanden poetsen. Auw. En moe. Weer even zitten. Dan pas weten of boodschappen gaat lukken of het misschien beter is weer te gaan liggen. Jawel, een ‘goede’ dag dus een boodschappenbriefje, tassen pakken. Eerst even zitten nog. Dan hup, op de fiets. Uitkijken dat mijn spieren het houden bij afstappen en stomzinnig om me heen grijnzen als ik weer eens op de stang zak of mijn been niet over de stang getild krijg. Zuchten, adem halen, tas grijpen en met een figuurlijke bloedneus naar binnen stappen. Zes keer de supermarkt rond, waar stond alles ook alweer? Heb ik wel alles op mijn briefje? Is het briefje wel volledig? Weet ik mijn pincode nog? Wat zegt de kassiere? Ja ik wil echt twee tasjes, kan ik het verdelen he. Dan inpakken, naar buiten en tassen op het stuur. Even op het muurtje zitten, was ik maar thuis. Moed bij elkaar grabbelen en terug lopen. Goed opletten, en fiets vast houden en de deur open houden en heelhuids binnenkomen is niet makkelijk! Fiets wegzetten, op mijn tanden bijten en de trap op. Auw auw auw! Hups tassen in een hoek en zitten. Bekaf, wazig even voor me uit staren. Ja dat duurt soms een half uur, kan gebeuren he. Uitpakken en alles wegzetten. Weer even zitten. Hoei, het is alweer vijf uur.

De keuringsarts riep uit ‘dat is toch geen leven!’ en ik kreeg zin om me meteen te verhangen. Later schreef hij in zijn rapport dat ik beschreven klachten subjectief beleefde maar ze objectief niet realistisch zijn. Hij had er duidelijk niet veel van begrepen.

Maar ja, hoe leg je dat nou ook eens uit? Het is niet goed tastbaar te maken als je het zelf niet ondergaat. En dat laatste gun je dan weer niemand ..

Omdat ik bezig ben met mijn herkeuring word ik er nogal met mijn neus op gedrukt. Automatisch houd het me daardoor momenteel meer bezig dan normaal. Maar wees gerust, ik was niet van plan me te verhangen hoor. Zit alleen wat overvol met gedachten ..

March 30, 2006

UWV komt terug op foute beslissingen ME-patienten!

Ja ja, u leest het goed. Het UWV heeft naar aanleiding van moties uit de Tweede Kamer en met behulp van de Steungroep ME & Arbeid besloten dat er veelvuldig fouten zijn gemaakt bij de beoordeling van ME-patienten. Argumentaties als ‘ME bestaat niet dus wordt u goedgekeurd’ moeten van de baan en het UWV is bereid met terugwerkende kracht deze fouten te herstellen. De ME-patient moet wel zelf een verzoek indienen (zie artikel hieronder). Let wel, dit kan met terugwerkende kracht en geldt ook voor de periode voor de herkeuringen! Al bent u tien jaar geleden beoordeeld, indien u denkt dat er foute argumentatie is gebruikt en u daardoor onterecht bent goedgekeurd, kan u een verzoek voor herziening aanvragen.

PERSBERICHT

Groningen, 30 maart 2006

Patiënten moeten zelf verzoek indienen
UWV WIL TERUGKOMEN OP FOUTE BESLISSINGEN OVER WAO VOOR ME-PATI�NTEN

Mensen met ME/CVS die vinden dat het UWV hun arbeidsongeschiktheid onjuist
heeft beoordeeld kunnen het UWV vragen om op de eerder genomen beslissing
terug te komen. Medewerkers van het UWV hebben deze week een instructie
ontvangen over hoe zij een dergelijk verzoek moeten behandelen en in welke
gevallen zij de arbeidsongeschiktheid opnieuw moeten beoordelen.* Mocht
vervolgens blijken dat ten onrechte geen of een te lage uitkering is
toegekend dan wordt de beslissing met volledige terugwerkend kracht herzien.

Hiermee wordt uitvoering gegeven aan twee moties die de Tweede Kamer op
voorstel van kamerlid Vendrik in 2005 heeft aangenomen. Meldingen van de
Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid dat verzekeringsartsen regelmatig
onjuiste argumenten gebruiken om niet of niet volledig rekening te houden
met de arbeidsongeschiktheid van ME-patiënten vormden daarvoor de
aanleiding. Uit onderzoek van de Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid
blijkt dat ongeveer 80% van de ME-patiënten bij de eenmalige
WAO-herkeuringen de WAO-uitkering geheel of gedeeltelijk verliest. De
Steungroep roept iedereen die het betreft op om actief gebruik te maken van
de door het UWV geboden mogelijkheid.

Gemaakte fouten

Volgens de instructie van het UWV is er sprake van een foute beoordeling
wanneer:
– de verzekeringsarts vindt dat iemand niet arbeidsongeschikt is omdat
ME/CVS geen ziekte zou zijn, of omdat hij niet ziek zou zijn, of omdat er
geen duidelijke diagnose gesteld kan worden;
– de verzekeringsarts zijn conclusie onvoldoende heeft gemotiveerd, zodat de
verzamelde gegevens ruimte laten voor een andere conclusie;
– de conclusie van de verzekeringsarts niet door de verzamelde gegevens
wordt gerechtvaardigd.

Verzekeringsartsen die bij de keuring van iemand met ME/CVS niet of niet
volledig rekening houden met diens beperkingen doen dat doorgaans op grond
van verkeerde argumenten. De Steungroep heeft het UWV een aantal van deze
argumenten voorgelegd en ook het UWV vindt deze onjuist.* In deze gevallen
moet de beoordeling overgedaan worden als de betrokkene daarom vraagt.
Daarnaast wordt een verzoek om de beoordeling over te doen ook gehonoreerd
wanneer nieuwe feiten of omstandigheden aan het licht zijn gekomen.

Als geen bezwaar of beroep meer mogelijk is

Het UWV neemt een verzoek om terug te komen op een eerdere beslissing alleen
in behandeling wanneer er geen bezwaar- of beroepsprocedures (meer) lopen en
de termijnen waarbinnen bezwaar of beroep kan worden aangetekend zijn
verstreken. Het verzoek kan ook worden ingediend na een beroepsprocedure bij
de Rechtbank of de Centrale Raad van Beroep. Wie nog een bezwaar- of
beroepsprocedure heeft lopen, of die nog aan kan spannen, en vindt dat een
van bovengenoemde fouten is gemaakt kan deze het beste in het kader van deze
procedure aanvoeren als (aanvullende) grond voor het bezwaar of beroep.

Ook bij beslissingen van lang geleden

De regeling geldt niet alleen bij beoordelingen en beslissingen in verband
met de eenmalige herkeuringen (vanaf 1 oktober 2004) maar ook voor eerdere
beslissingen over een WAO-, WAJONG- of WAZ-uitkering. Er geldt geen
tijdslimiet, zodat bijvoorbeeld ook gevraagd kan worden om terug te komen op
een beslissing van tien jaar geleden om geen WAO-uitkering toe te kennen.

Oproep aan patiënten

De Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid roept mensen met ME/CVS die denken
dat hun arbeidsongeschiktheid door het UWV niet juist is beoordeeld op om
actief gebruik te maken van de mogelijkheid om een nieuwe beoordeling te
vragen.

Zij kunnen daartoe een verzoek indienen bij het UWV-kantoor waaronder zij
vallen (voor adressen zie:
www.uwv.nl). Om dit verzoek goed te
beargumenteren is het nodig om aan de hand van de medische rapportages van
het UWV en van eventuele eigen verslagen na te gaan of één of meer van de
genoemde fouten zijn gemaakt. Dit geldt ook voor mensen die het UWV al
eerder, op grond van de moties van de Tweede Kamer hebben gevraagd een
eerdere keuring over te doen, maar wier verzoek toen niet zorgvuldig is
behandeld.

Wanneer het UWV het verzoek honoreert zal vaak een nieuwe keuring
plaatsvinden. Het is erg belangrijk om die goed voor te bereiden. De
brochure âââ?šÃ‹Å“Arbeidsongeschikt door ME/CVS? Handleiding voor de herkeuringâââ?šÃ¢â??¢ is
daarbij onmisbaar. Deze is verkrijgbaar bij de Steungroep ME en
Arbeidsongeschiktheid.** In deze brochure staat ook hoe de nodige gegevens
over de medische rapportages bij het UWV op te vragen zijn. Belanghebbenden
kunnen verder bij de Steungroep terecht voor een overzicht van onjuiste
argumenten van verzekeringsartsen, voor een voorbeeldbrief aan het UWV en
voor aanvullende informatie over de beste aanpak.*** De Steungroep wil graag
geïnformeerd worden over de resultaten.

Geen ME/CVS, wel onjuist beoordeeld?

De instructie van het UWV gaat speciaal over mensen met ME/CVS, maar is
gebaseerd op algemene regels. Ook mensen met andere ziektes kunnen te maken
krijgen met verkeerde argumenten van verzekeringsartsen. Zij kunnen op
dezelfde wijze een verzoek indienen.

* ME/CVS; handelwijze bij verzoek om terug te komen van een beschikking.
Incidentele Mededeling AW. (toegevoegd aan digitale instructie wet- en
regelgeving UWV, 27 maart 2006)

** De âââ?šÃ‹Å“handleiding voor de herkeuringâââ?šÃ¢â??¢ is te bestellen door door ââ?šÂ 8,- over
te maken op gironummer 6833476 t.n.v. St. Steungroep ME en
Arbeidsongeschiktheid te Groningen, onder vermelding van âââ?šÃ‹Å“TPSâââ?šÃ¢â??¢ en naam en
adresgegevens.

*** zie www.steungroep.nl/keuring.htm of bel met 050 549 29 06

De Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid behartigt al meer dan 10 jaar de
belangen van ME-patiënten op het gebied van arbeidsongeschiktheid, werk,
uitkeringen, school en studie, en voorzieningen. Meer informatie:
www.steungroep.nl� of 050 549 29 06.

Serieus of lachen?

Zelf heb ik nogal de neiging wat lacherig te doen over mijn capriolen die voortkomen uit ME. De serieuze uitleg die ik hier wel eens wil geven, hou ik in het dagelijkse leven meestal voor me. Onder het mom ‘Je kan moeilijk de hele dag depressief gaan lopen doen’ wordt er heel wat afgelachen over mijn valpartijen en slaapaanvallen. Hoewel meestal anderen er grappig over doen en ik dan om het hardst meelach.

Toen we uit eten waren met mijn vijfenzestig� geworden schoonvader, schoof er een kennis van de familie aan. En zij bleek ook ME te hebben! Dus wisselden we wat informatie uit en vanzelfsprekend kwamen de grappen en grollen ook snel op tafel. Hoewel zij op andere gebieden vol zat met zelfspot en niet vies was van een reeks grapjes, reageerde zij echter heel anders op dit gebied. Een stuk serieuzer gaf ze aan dat het zo grappig ook weer niet is, eigenlijk best wel verschrikkelijk zelfs. Daarna werd er weer veel gepraat en gelachen en was het moment voorbij.

Toch maakte het indruk op me zoals zij er mee om gaat. Want ik merkte wel, mijn schoonfamilie nam het ineens toch ietsje serieuzer dan ze normaal (wel al) doen. Alsof ze het toch ietsje beter hadden gehoord, er ietsje langer bij stil stonden. Het was maar een subtiel verschil hoor maar toch, dat had iets prettigs.

Misschien moet ik daar iets van opsteken. Want lachen is gezond en je kan er moeilijk de hele dag om gaan zitten huilen. Maar leven met ME, daar is niets makkelijks aan.

En teveel weglachen is wellicht ook niet zo gezond ..

Poezenupdeet

Ok, Cleo blijkt toch geen terroriste maar Knoepie een boze poeperd. Gisteren kregen ze een gevecht pal onder mijn neus en kon ik pas goed zien hoe dat nu in zijn werk gaat. Het komt er op neer dat Cleo denkt ‘ha, poes!’ en er op af drentelt, Knoepie denkt ‘woeaaaaahhh’ en met haar oren plat naar achteren gaat brommen, Cleo gepikeerd terug blaast, Knoepie begint met rammen, Cleo terug hengstÃâ?šÃ‚ en hupsakee, hek van de dam. Gisteren verliep alleen het einde iets anders. Knoepie rende nu eens niet weg et voila, Cleo maakte zich klein, knipoogte onnoemelijk in het rond en vertrok vervolgens in slomotion naar een stukje verderop. Oftewel, het probleem zit meer bij Knoepie dan bij Cleo.

Denk ook dat Knoepie gewoon een verkeerde associatie heeft opgelopen. De eerste dag dat Cleo hier was, sprong Knoepie nietsvermoedend bij me op schoot en toen dook Cleo er nogal jaloers bovenop. Sindsdien is het mis.

Maar er is vooruitgang! Gisteren had ik eigenlijk besloten dat Cleo terug moest naar vorig baasje maar uiteindelijk hebben we gezamenlijk besloten het nog een paar dagen aan te zien. Om te kijken of ik nog iets zinnigs kon betekenen ben ik eerst in die kattenkamer – waar Knoepie zich verstopt -Ãâ?šÃ‚ gaan stofzuigen. Ja ja, heel gemeen maar succes verzekerd: Knoepie zat in de huiskamer voor ik met mijn ogen kon knipperen. (Stofzuiger is in elk geval veel enger dan andere poesjes). Daarna heb ik de kattenkamer dichtgegooid en ben de boel even aan gaan kijken. Alle drie vonden ze een eigen plekje en na een kwartiertje lagen ze allemaal te soezen en te slapen in dezelfde kamer, ook Knoepie! Vervolgens ben ik gaan douchen en later nog een boodschapje gaan doen en tee dee hee, er volgden geen slachtpartijen en geen ging zich ergens verstoppen.

Omdat zowel Knoepie als Cleo gek zijn op spelen met een lange, rode veter heb ik die er eens bij gepakt. Ben eerst gaan spelen met Cleo en die vergat meteen alles om haar heen. Dat vond Knoepie wel errug interessant en na een paar minuten zo interessant dat ze via de kast en een stoel op de bank belande, nog geen meter van Cleo af! Daarna kreeg ik het voor elkaar dat elk een kant van de veter te pakken kregen. Dat werd een jolig touwtrekken waarbij ze per ongeluk nog maar dertig centimeter van elkaar af zaten. Zonder gebrom, gesis of wat dan ook. *Yay!!* Zodra het spelletje voorbij was ging ieder weer in een eigen hoekje liggen maffen maar allee, het mag een vooruitgang heten.

Later kwam Knoepie de gang in en brak er toch nog een gevecht uit. Alleen hield Knoepie stand, bleef waar ze was en opnieuw trok Cleo zich al heel snel voorzichtig terug. Helemaal sneu, ze wil gewoon graag bij Knoepie in de buurt rondhangen.

Op dit moment zit Knoep weer in de kattenkamer en ligt Cleo naast me. Maaaaar er was vooruitgang vandaag, dat geeft de burger moed nietwaar. Morgen weer de veilige kamer afsluiten. En spelen alsof mijn leven er vanaf hangt!

March 28, 2006

Hoesttrip!

“De eerste effecten voelde ik na een uur. Bedrukt gevoel in mijn hoofd, onrustige benen. Niet veel later sloeg het vrij hard in. Ik had weer dat gewichtloze gevoel, alsof de zwaartekracht weg was. Vanaf dat moment werd lopen moeilijk. Mijn lichaam leek wel van elastiek.” Zo begint bezoeker EsPe zijn verslag van een trip met hoestdempende middelen op het forum van de website fok.nl. “Eenmaal terug op mijn stoel werden de effecten sterker en sterker en begon de trip LSD-achtige vormen aan te nemen. De kamer werd ‘vloeibaar’ en de muren leken bedekt met golvende wandkleden. Daarna leek mijn kamer op te stijgen, met mij erin.”

VPRO’s Noorderlicht vond uit dat een groepje jongeren hoge doseringen hoestmiddelen gebruiken als tripmiddel. Dat terwijl hoestdrank onlangs nog in de Tweede Kamer voorbij kwam als ‘onschuldig zelfzorgmiddel’. Nou denk ik eigenlijk ook dat het ansich niet zo schadelijk is, zolang je het maar normaal gebruikt. Kan mij niet herinneren dat er op de verpakking staat dat je het met drie flessen tegelijk moet innemen .. In Amerika zijn echter al tien jongeren overleden aan een soort overdosis hoestdrank.

Overigens ben ik erg overgevoelig voor medicijnen, oppeppende middelen (als red Bull) en ben in bezit van een alcoholintolerantie.� Na slechts een slokje vertoon ik dezelfde verschijnselen als� in bovenstaande reactie. Alleen vind ik dat helemaal niet zo fijn!!

U wel eens verkeerd gereageerd op een zelfzorgmiddeltje?

Het is een terroriste?

Donderdag waren we nog blij met een nieuw meisje erbij. Inmiddels krabben we ons wat achter de oren moet ik zeggen. Cleo is een schat van een poes die bizar snel gewend was aan het huis en aan ons. Binnen een paar uur was alles geinspecteerd en voelde ze zich genoeg op haar gemak om op schoot in slaap te vallen. Ze eet en drinkt, gebruikt de kattenbak, speelt dat het een lieve lust is en mag graag kroelen en knuffelen. Normaal is een nieuw huis met nieuwe baasjes en nieuwe katten een enorme bron van stress, maar zij maalt er geenzins om.

Er is maar een ‘probleempje’, ze jaagt Knoepie hardhandig weg. En Knoepie laat zich het liefst niet meer zien. Ze zit of verstopt onder het logeerbed of verstopt achter de gordijnen van de slaapkamer. De rest van de ruimtes komt ze alleen nog in als ze van de ene naar de andere hoek moet voor eten of de kattenbak en dan duikt Cleo er onmiddelijk bovenop om haar weg te jagen. Zelfs al staÃâ?šÃ‚ ik in de keuken te brullen met wat lekkers, geen Knoepie. Het bed, haar plekje op de bank, haar krabpaal, alles is grondig ingepikt door de nieuweling. Ze heeft alleen nog haar etensbakje en de kattenbak ter beschikking.

Alleen s’nachts als ik achter de computer zit, dan komt ze te voorschijn, spurt naar mijn buro en ligt dan even ontspannen in de buurt. Cleo komt ook dan meteen aanvliegen maar ik zit er min of meer tussen en dan ‘durft’ Cleo niet goed. Gekke is dat ze wel naar elkaar gaan zitten knipogen, wat juist een goed teken zou moeten zijn!

Nou weet ik wel dat katten moeten wennen aan elkaar en al mijn katten hebben elkaar wel eens de plukken haar van de oren geslagen. Maar ik heb nooit meegemaakt dat de oudste bewoner weggeterroriseerd wordt. En vooral dat zo geheel laat gebeuren en zich niet meer laat zien. Want de gevechten zijn helemaal niet zo spectaculair gelukkig, maar Knoepie lijkt simpelweg niet te weten wat te doen.

� *Zucht*

Als er niet snel wat verbeterd .. tja .. dan moet Cleo toch weer weg. Maar dat zou me ook aan mijn hart gaan ..

Iemand nog een opwekkend kattenverhaal in de aanbieding?

March 25, 2006

Zaterdag Crypto

Wil je ook aan je trekken komen? Loop dan (g)een blauwtje maar zorg dat je erbij komt. (2,6)

.. ……

Om iedereen enig puzzelplezier te gunnen, wil ik u vragen niet meteen de oplossing te melden maar een cryptische omschrijving of een leuke hint te plaatsen

Formulierendepressie

Welja, zo’n formulier van het UWV kost wel even tijd. Heb bij elkaar nu toch zo’n zeven uur erin zitten en dan heb ik alleen de toelichtingen geschreven. Merk je ook meteen hoe belabberd mijn concentratie er eigenlijk voor staat. Ik heb nota bene bepaalde lijsten met klachten gewoon gecopieerd uit een standaard document wat ik bijhoud. Met hetÃâ?šÃ‚ gevoel dat ik minstens een half boek heb geschreven is het armoedige resultaat:Ãâ?šÃ‚ 5 A4tjes waarvan slechts 2 A4tjes zelf getypt (welja, ik heb alles wel ooit zelf getypt natuurlijk maar nu 3A4tjes gecopieerd dus uit eerder geschreven stukken). Blijf zelf altijd wat verbijsterd dat dat zo veel tijd in beslag kan nemen. Maar goed, nu nog het formulier zelf invullen en dan zal het zondag wel op de bus kunnen hoop ik.

En zoals vanouds moet ik moeite doen niet ontzettend depressief te worden. Symptomen, klachten, belemmeringen en beperkingen die ik normaal maar wat negeer, aan gewend ben of niet meer bij stil probeert te staan, moeten nu goed doordacht en vervolgens gedetailleerd zwart-op-wit. Sjonge wat ben ik een ongeloveloze kneus zeg!! Het is maar goed dat dit geen structurele bezigheid is, ik zou nog de neiging krijgen me te verhangen (nee nee, het is maar een figure of speech!!).

Enfin, webdeb zei het al, nu het meeste is opgschreven begin ik wel wat rustiger te worden. Mijn deel zit er bijna op, verder kan ik het alleen maar op me af laten komen. En gelukkig hebben we drie facinerende katjes rondlopen die volop voor afleiding zorgen.

Ik wordt bekant plat geknuffeld!

Het is een meisje ..

.. en ze heet Cleo(patra). Oftewel we hebben er een poesje bij gekregen! Afkomstig van een vriend die vindt dat hij te weinig thuis is voor deze knuffelkont. Altijd spannend, want gaat het wel samen met Knoepie en Bor. We waren aanvankelijk bang dat Bor het er niet mee eens zou zijn. Maar hij huppelde er even vrolijk achteraan, vrat en passant haar snoepjes op en vindt het allemaal wel best. Ze blaast en gromt nog wat maar dat interesseert hem geen lor duidelijk. Knoepie heeft ongeveer dezelfde leeftijd en is gek op andere beestjes, dus dat zagen we wel goed gaan. We hadden er alleen niet op gerekend dat Cleo zich nog jaloerser zou opstellen als Knoepie al deed. Zodra Knoepie haar dagelijkse knuffelrondje op schoot kwam doen flitste er wat langs en had ik twintig nagels in mijn benen staan! Nu een paar uur later lijkt de strijd al af te nemen gelukkig, dus hopelijk is het alleen even wennen.

Verder voelt Cleo zich al volledig thuis duidelijk. Eindelijk worden alle balletjes, touwtjes en andere speeltjes flink in gebruik genomen en ze lag op schoot voor we boe en bah konden zeggen. We zullen er nog wel wat mee te stellen krijgen. Ze is gek op alles wat eetbaar en drinkbaar is en schroomt niet dat onder je neus weg te grissen. Ze wil overal op en in, onderdoor en overlangs dus er zal ongetwijfeld nog aardig wat sneuvelen. Maaaaaar, een kanjer van een poes hoor! Ontzettend lief, gek op aandacht en je kan er werkelijk alles mee doen.

Ze is nog op proef maar hopelijk besluiten Bor en Knoepie unaniem dat ze lekker voor altijd mag blijven.