Comments on: Beneficair aanvaarden

By: CiNNeR

CiNNeR — Sat, 02 May 2009 08:30:57 +0000

@frans: heb mail vier b en vier c ontvangen, de laatste is dat schema. Denk dat dat goed gegaan is dan. Zal maandag meteen het kantongerecht bellen en vragen om rechtstreeks contact. Dankjewel voor de mails, heb er erg veel aan!

By: Frans54

Frans54 — Fri, 01 May 2009 19:41:50 +0000

Heb je inmiddels de mail met die samenvatting/schema ontvangen? Volgens outlook is hij nu wel verstuurd, maar ik geloof inmiddels niets meer zomaar.

By: CiNNeR

CiNNeR — Thu, 30 Apr 2009 12:12:28 +0000

@frans: contact maken met het kantongerecht is een goed idee, die zullen me toch wel rechtstreeks kunnen vertellen hoe en wat. Er zijn verder geen bijzondere verzamelingen ofzo, dus zal wel een beperkte boedellijst kunnen maken denk ik. Dankjewle alvast voor de tips. Ik ga ook eerst maar richting stad, vriend treed op (zit nu even verbijsterd nieuws te kijken)

By: desiree

desiree — Thu, 30 Apr 2009 08:24:18 +0000

By: frans54

frans54 — Thu, 30 Apr 2009 08:21:47 +0000

@Cin: ik heb je mail ontvangen en geprobeerd die te beantwoorden, (vreemd: mail ontvangen lijkt wel goed te gaan, maar ik krijg er niet een de deur uit) Heb het ook nog via webmail geprobeerd maar die haakt af als ik probeer er een bijlage aan te hangen en zonder bijlage verzenden lijkt ook niet te lukken. Had heel verhaal getypt maar dat is in het luchtledige opgelost: verschijnt niet in uit box en pagina terug werkt ook niet. De klantondersteuning heeft vandaag ook vrij dus ik kom op dit moment niets verder.

Even kort: neem evt contact op met het kantongerecht en vraag waar je je aan te houden hebt(ik had indertijd een vaste contactpersoon die mij zonodig informeerde over wat en hoe ik aan de kantonrechter moest melden), zolang de kantonrechter je echter niets nadrukkelijk oplegt geldt in principe echter de lichte vereffening en is je voornaamste plicht het maken van een boedelbeschrijving incl. een lijst van schuldeisers. Die moet in principe ter inzage worden gelegd, maar de kantonrechter kan daar vrijstelling van geven (zal dat iha alleen doen als uiteindelijk een positief saldo aantoonbaar is).Als er een positief saldo te verwachten is zal voor de boedelbeschrijving m.i. (in eerste instantie) volstaan kunnen worden met een eenvoudige opstelling met b.v. één post “huisraad”, vermeldt echter alles wat meer dan een “tweede hands goederen” waarde heeft wel specifiek (b.v. verzamelingen, schilderij(en) antiek, sieraden).

Hopelijk heb je hier alvast iets aan, morgen ga ik eens in de clinch met de klantondersteuning, nu ga ik eens over de oranjemarkt voordat alles wat interessant is verkocht is met dit goede weer.

By: CiNNeR

CiNNeR — Thu, 30 Apr 2009 00:34:04 +0000

@frans: dan kijk ik morgen weer, alvast bedankt voor het vele werk.

By: frans54

frans54 — Wed, 29 Apr 2009 23:33:52 +0000

Ik probeer het morgen wel weer, heb vanavond niet een mail er uit kunnen krijgen en ook internet is momenteel meer internot, alles loopt vreselijk traag en pagina’s openen vaak of helemaal niet of geven een blank page als resultaat.

By: CiNNeR

CiNNeR — Wed, 29 Apr 2009 23:18:15 +0000

@frans: het laatste mailtje heb ik niet meer gekregen. Hopelijk straks dan.

@laurent: die is voor mijn vader wel meteen stop gezet. Ik kreeg op papier alvast een toekinning van dat bedrag voor heel volgend jaar maar daar heb ik dan weer geen recht op, dus dat moet ik ongedaan maken. Maar ze hebben niet kunnen storten gelukkig. Rot dat er altijd aardig wat mis moet gaan na overlijdens.

@Desiree: dat is een indrukwekkend verhaal en zal niet makkelijk geweest zijn zo’n jeugd. Wat dat aangaat ben ik blij dat ik zo’n hechte band met mijn vader heb gehad, al is daarom het gemis nu zo zwaar. Inderdaad toch een wijze spreuk. Absurd dat je pas op de hoogte werd gesteld toen je handtekening nodig was. Ook voor jou heeft het een emotionele betekenis, al had je geen contact meer.

Overigens was mijn vader denk ik wel een rolmodel toch, en meer dan dat. De laaste jaren zijn ook moeilijk geweest omdat ik hem steeds zieker zag worden, plannen zag maken die weer de ijskast in moesten, naar hem kon luisteren maar feitelijk niets voor hem kon doen. Maar we hebben het ook nog heel leuk gehad, gelachen, fijne gesprekken gehad, elkaar enorm veel gesproken. We belden elke dag een uurtje of drie weg met discussieren terwijl we het bijna altijd eens waren en kletsen en praten. Pas de laatste paar maanden zag ik mijn grootste angst werkelijkheid worden en kon er niets aan doen. Het was niet moeilijk door hem maar door hoe het hem verging, ik had het zo graag zoveel beter voor hem gewild. Was hij niet zo ziek geworden, had hij weer een leven opgebouwd na het overlijden van mijn moeder. Hij kreeg gewoon de kans niet.

Het is soms moeilijk te verwoorden voor mensen die hem of ons samen niet kenden. Zeker had hij een donkere kant, in de jaren hebben we wel ook veel gepraat over dood, euthanasie, ziekte en zelfmoord en meer. Maar over het algemeen kon hij dat heel luchtig doen, voor hem was het geen naar onderwerp om over te praten, hooguit belangrijk om te hebben besproken. Het hoorde bij onze hechte relatie, dat we erover konden praten. Naast zoveel andere onderwerpen en leukere onderwerpen ook. En zoals ik er voor hem probeerde te zijn, was hij er nog veel meer voor mij in alle opzichten. Hij was zeer intelligent, humoristisch en een charmante leuke man.

Daarom is het gemis extra zwaar denk ik, ik ben meer kwijtgeraakt dan mijn vader.

Over de PS, dat is toch wel bizar dat je er nooit meer iets van gehoord hebt. Hoor het vaker en heb het zelf ook meegemaakt met een tante, dat zou niet moeten gebeuren. Dan merk je dat er teveel zakelijk gekeken wordt naar nalatenschap.

@citrientje: die zijn er wel, maar kosten bakken vol met geld. Toch is het ergens ook prettig om zelf te doen vind ik. Het is het laatste wat ik voor hem kan doen. Hij regelde altijd alles tot in de puntjes goed, dat probeer ik nu voor hem af te ronden.

By: citrientje

citrientje — Wed, 29 Apr 2009 20:30:44 +0000

Eigenlijk zouden hiervoor mensen moeten zijn die zulke moeilijke dingen voor je regelen in deze verdrietige tijd.

By: desiree

desiree — Wed, 29 Apr 2009 20:24:49 +0000

Ik vermoedde al dat je website had doorgespit :d
Maar ja, soms weet je het niet.
Ik kwam er ook achter dat we beneficiair moesten aanvaarden bij notaris.
Al een aantal jaren voordien had ik geen echt contact meer met mijn vader overigens.
Ik heb hem gekend tot mijn vijfde, en weer leren kennen op mijn 22e doordat ik heel veel vragen had en met de man in gedachten ongeveer de hele dag in mijn hoofd zat. Hij was buitengewoon geweldadig als hij had gedronken en leefde dat thuis uit.
Mijn moeder is moeten vluchten met ons en zo zijn we in Zeeland terecht gekomen.
Ik wilde weten waarom hij zo was, wie hij was, waardoor hij zo was geweest.
Ik heb de man leren kennen en toen los kunnen laten.
Hij had een gezin, vrouw en kinderen opnieuw (gelukkig voor hem).
Zijn vrouw stierf een jaar eerder aan longkanker 2 jaar na diagnosticering, precies een jaar later overleed mijn vader in twee maanden na diagnosticering.
Hij wilde niet graag meer dat ik belde in de laatste jaren dus sprak ik met hem af dat als hij behoefte had hij mij zou bellen.
Hij heeft me pas in de laatste maand dat zijn vrouw terminaal was laten weten dat ze longkanker had.
Maar ik wilde niet het gezin in dringen op het laatste moment.
En van zijn longkanker heb ik nooit geweten.
Twee weken na zijn overlijden en begrafenis kwam mijn half broers/zussen erachter dat ze de erfenis niet konden verdelen zonder mijn handtekening via notaris. En werd het tijd om het me mede te delen.
Toen was voor mij het boek dicht, sort of speaking.
Er is nooit geen band geweest, geen verbondenheid, nooit het gevoel gehad te kennen wat een echte vader is, er was voor mij hierin helaas niets te ‘verliezen’.
Maar lieve Cinner, ik wou dat ik een echte vader had gehad die ik ook echt kon missen, samen had kunnen zijn en verbondenheid had kunnen voelen.
Dan zou ik veel pijn hebben gevoeld als hij was overleden, ik wens dit mezelf of wie dan ook niet toe om een vader te moeten verliezen, maar ik denk dat het leven mooier en een vader waardevoller zal zijn als er verdriet om is als hij er niet meer zou zijn.
En dan is de dooddoener, beter iets te moeten missen dan nooit te hebben gehad, toch weer zo’n wijze spreuk die wel ergens op slaat…
De man leeft nog in me voort, helaas in de vorm als trauma’s die ik als klein kind hiermee opliep, maar zelfs die erfenis probeer ik met vallen en opstaan van me af te gooien.
Maar ik mis inderdaad een vader, niet de man die het werkelijk was, niet de perfecte man die ‘een vader’ voor me had moeten zijn, maar het gevoel te mogen hebben ervaren dat er iemand voor me zou zijn geweest die op zijn eigen manier me veiligheid en rust had geboden als kind en waarbij ik me met al mijn eigenwijsheden en koppigheid toch voor hem zijn ‘prinsesje’ was geweest.
Ik begrijp dat voor jou de laatste jaren niet makkelijk zijn geweest omdat je vader het zo zwaar had na en in alles, en je vader geen ‘rolmodel’ zal zijn geweest voor de gemiddelde vader, maar de gemiddelde vader bestaat gelukkig niet.
Maar we hebben er maar een (meestal dan), en het kan nooit meer overgedaan worden…
Neem alle tijd voor afscheid en rouw, want je vader heeft het verdiend, je hebt veel verloren
@};-

ps, het is alweer twee jaar verder, en na die handtekening heb ik nooit meer iets gehoord van de afwikkeling van de erfenis van de notaris, ik en mijn broer kregen toch niets, maar die afsluiter moet ik nog officieel op papier dus krijgen…