12 Responses

  1. jsmn
    jsmn at | | Reply

    het blijft gewoon zo naar. wij hebben joy in december laten gaan. bijna 19, dement en stuk. ik haalde haar uit het asiel als kitten, 10 weken oud.

    veel sterkte.

  2. HenK
    HenK at | | Reply

    “Gelukkig voor hem heeft hij het heel lang leuk gehad en is het einde enorm snel gegaan. Maar verdomme, wat zullen wij hem verschrikkelijk missen.”

    Mooi, zoals je dit nu al weet samen te vatten.
    Rationeel weet je dat de kans dat je ze overleeft vrij groot is, maar gevoelsmatig heb je daar nu nog weinig aan.

    Sterkte Cin, Stefan en Knoepie.
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  3. Wenz
    Wenz at | | Reply

    Awww. Dag Bor. Wat lief dat je al die jaren een fijn thuis voor hem kon zijn. En dat Stefans komst hem nog veel relaxter maakte. Zo heeft hij toch zeventien mooie jaren gehad. En negentien jaar oud worden is redelijk indrukwekkend. Ik denk dat niet alleen Knoepie zal moeten wennen aan zijn afwezigheid.

  4. Rian
    Rian at | | Reply

    Sterkte met dit verlies.

  5. ctje
    ctje at | | Reply

    sterkte!!!

  6. Silverblue
    Silverblue at | | Reply

    Het is altijd erg naar om je huisdier te moeten missen. Ook al weet je verstandelijk dat het beter is enzok gevoelsmatig is dat niet zo. Sterkte voor jullie drietjes.

  7. Luuk
    Luuk at | | Reply

    Ai, wat vervelend. Twee maanden terug heb ik ook een van mijn twee katten moeten laten inslapen. Huilen om een dode poes, ik wist niet dat ik dat kon.

  8. desiree
    desiree at | | Reply

    Altijd pijnlijk het moeten missen van een huismaatje!
    Veel sterkte.
    Knuffel voor Knoepie

  9. Luuk
    Luuk at | | Reply

    @Cinner
    Die andere kat (sloom, lui) is helemaal opgeleefd. Het is bijna alsof de geest van de dode kat (actief en altijd de baas van de twee) in haar is gevaren. Ze trippelt nu door het hele huis, is actief en lijkt bijna gelukkiger dan ooit. Nooit gemerkt dat ze haar zusje mist. Tja…

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply