11 Responses

  1. Frans54
    Frans54 at | | Reply

    Het beroerde van die hele WMO is dat zo ongeveer alle besluitvorming is overgedragen aan de gemeentes en dat er geen algemene regels te vinden zijn over de vorm waarin diverse soorten ondersteuning gegeven dienen te worden (zie wettekst http://www.st-ab.nl/wetwmo.htm art. 4 b en c: de gemeente is wettelijk wel verplicht voor voorzieningen te zorgen waarmee iemand zich in en om de woning en lokaal kan verplaatsen, welke voorzieningen zoekt iedere gemeente zelf echter maar uit) zodat het lastig is iets te zeggen over het wettelijk al dan niet correct zijn van een en ander. Maar dit is natuurlijk een belachelijke maatregel: iemand die van een scootmobiel afhankelijk is dwingen ergens heen te gaan waar hij zonder scootmobiel niet kan komen om daar iedere keer zo’n ding op te halen (wat dan ookvan te voren nog besproken moet worden, wat op zich de bewegingsvrijheid ook al beperkt) lijkt mij toch niet in overeenstemming met het doel: de zelfredzaamheid behouden en/of vergroten. Misschien dat de formele klachtenprocedure nog uitkomst biedt: http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/wet-maatschappelijke-ondersteuning-wmo/vraag-en-antwoord/waar-moet-ik-zijn-met-een-klacht-over-de-wmo.html

    Ik zou in ieder geval met ingang van de datum waarop de scootmobiel naar dat depot gaat gewoon een vervoersvoorziening aanvragen om naar dat depot te komen. De reactie die ik half en half verwacht is “vervoersvoorziening? ze heeft toch een scootmobiel” maar misschien gaat er als de reden voor de aanvraag er goed duidelijk bij staat alsnog een belletje rinkelen bij een of andere ambtenaar en ontdekt men toch nog dat dit idee om kosten te besparen misschien toch niet zo goed doordacht was.

    (en anders een takelwagen huren en de auto’s van B&W aan de rand van de stad parkeren? Elke dag weer? Niet uitvoerbaar en levert anders een hoop problemen op, maar zulke ideeën zou je hiervan wel krijgen)

  2. christinA eijkhout
    christinA eijkhout at | | Reply

    Gelukkig toch nog een beetje opgelost.

  3. Cisca
    Cisca at | | Reply

    Mijn moeder belandde na de zoveelste valpartij deze week met 4 gebroken ribben in het ziekenhuis. Mijn vader draagt wegens zwaar hartfalen een alarmering. Moeder viel om 3 uur midden in de nacht .Alle alarmen werden ingeschakeld voor hulp en een arts. De zorg verscheen om 10.00 in de ochtend. De arts om 13.30 in de middag. Het is dat de buren er de heletijd bij waren en zich ermee bemoeiden. Mijn vader is ook nog eens dement Het is natuurlijk onverantwoord dat mijn ouders zo nog wonen maar ze willen absoluut niet hun huis uit. Ik ben er maar weer eens voor de zoveelste keer naar toe geweest want mijn vader zat alleen thuis. En wil niet weg. De kinderen moeten het maar uitzoeken. Mijn broer wil niks en ik kan niet veel en woon 200km. verderop. Ik heb me 3 dagen een slag in de rondte gebeld en geregeld dat Pa toch zorg en toezicht heeft van de zorg en buren. Na de blunder van het niet opkomen dagen na de alarm oproep. was de thuiszorg opvallend in hun mederwerking nu.Volgende week mag mijn moeder het ziekenhuis uit . Dus die komt thuis . Hoe dat verder moet??!!Ik moest mijn huishoudelijke hulp van de thuiszorg afbellen omdat ik naar mijn vader moest. Mijn hulp stond op de stoep bij mijn buren om te vragen in welk ziekenhuis ik lag. Want ik scheen ergens opgenomen te zijn. Toch heel lief van mijn hulp maar slordig van de thuiszorg. Ik hoop dat voor Oma alles goed komt. Maar gezien alle miscommunicatie die er kennelijk overal is……Ik ga maar weer eens een sprookjersboek uit de Bieb halen

  4. Frans54
    Frans54 at | | Reply

    @Cisca: wat die slordigheid bij jouw hulp betreft: ik heb soortgelijke ervaringen sinds ik niet meer een lokaal nummer moet bellen maar een centraal nummer om wijzigingen
    door te geven. BV: mijn hulp zou drie weken op vakantie, de week daarna had ik vakantie. Voor die drie weken zou dus vervanging geregeld en tijdens mijn vakantie zou er geen hulp komen. De eerste week van de vakantie van mijn hulp kwam er dus niemand, telefonisch navragen leverde op dat er voor de andere twee weken gelukkig wel iets geregeld was. Gelukkig vroeg ik ook gelijk maar na wat er voor mijn vakantie was geregeld want anders hadden die week zowel mijn vaste hulp (hoewel: die wist in principe dat ik weg was maar was wel weer bij mij ingeroosterd) én een vervangster voor de dichte deur gestaan. Eén keer raden wie dan de schuld van het misverstand zou hebben gekregen. Centralisatie lost in mijn ogen weinig op en zorgt vaker juist voor extra problemen door de grootschaligheid.

  5. Frans54
    Frans54 at | | Reply

    @Cinner: het ging me hier om de centralisatie van de organisaties, de instellingen. De regels kunnen veel beter wel centraal geregeld blijven zodat voor iedereen duidelijk is waar je aan toe bent en wat de rechten zijn ipv dat dit per gemeente verschilt. Hoewel daar wel het nadeel aan zit dat het moeilijker is met individuele gevallen rekening te houden (het rekening houden met lokale/regionale situaties was juist een van de redenen om het naar de gemeentes over te hevelen), maar daar komt door het driftig bezuinigen nu ook niets van.

    Volgens mij beste optie: centrale regels voor de rechten met de mogelijkheid daar uitbreiding aan te geven (zodat ze niet zondermeer kunnen roepen “maar dat staat niet in de regels”, wat mij gebeurde toen ivm met de transplantatie mijn woning gesaneerd moest worden (goed schoonmaakbaar, dus gladde opervlakken e.d.): woningsanering ivm longziekte zou wel (deels) vergoed worden, maar transplantatie stond niet in het lijstje dus kwam niet in aanmerking (bezwaar maken was mogelijk, maar je mocht pas beginnen nadat er beslist was en dat was dus geen optie, waar had ik dan zolang moeten blijven: de eerste tijd na transplantatie is immers juist de periode waarin je het gevoeligst bent voor infecties dus het moest klaar zijn voor ik naar huis kwam)

  6. Cisca
    Cisca at | | Reply

    Het beroerde is dat ondanks alle regelgeving de gemeente de vrije hand in de uiteindelijk uitvoering/toewijzing heeft. Tenminste dat hangt nu samen met de huidige WMO..Door de mankementen aan mijn lijf moest mijn keukenblok hoger. Via ergotherapie, neurochirurg en ciz werd aangegeven wat en waarom het nodig was. Gemeente wees het af. Ik ben in beroep gegaan. Hoorzitting gehad met een onafhankelijke comissie. Ik werd aan alle kanten in het gelijk gesteld en dat de gemeente te kort door de bocht was gegaan. Uiteindelijk bepaalde de gemeente dat er van de burgers ook oplossingsgericht denken wordt verwacht en dat dat je zelfredzaamheid vergroot. Mijn aandoeningen stonden ook niet op de lijsten van algemene ziektebeelden. Uiteindelijk is de keuken met eigen geld in orde gekomen.
    Eigenlijk zou dat verhaal van die scootmobielen in de pers terecht moeten komen.
    Gisteren hoorde ik op tv dat het UWV ontslagvergunning heeft gegeven om een paar honderd man bij de zorggroep VIVA uit Haarlem te ontslaan. Deze mensen moeten plus minus 30% loon inleveren of eruit. Ze voerden maanden lang actie. Uwv heeft ontslagvergunning af gegeven. De waanzin van besparen in de zorg is pas begonnen en voorspelt niet veel goeds.
    @Cinner, bedankt voor de goede wensen. Moeder lag vannacht heel kritiek maar is nu slecht stabiel. En mijn broer gaat dinsdag er naar toe want dan heeft hij een vrij dag. De waanzin zit dus overal in de maatschappij. Ik lig helaas weer plat

  7. desiree
    desiree at | | Reply

    Tuut tuut tuut het duizelt me na alles wat ik lees…
    Ligt dat nou aan mij?
    Onvoorstelbaar in ieder geval hoe men met de oudere en of minder zelfreddende mens omgaat.
    Veel sterkte voor allemaal!

  8. sillyme
    sillyme at | | Reply

    Maar een woord voor SCHANDE en dat idd in hoofdletters! Deze generatie mensen heeft er voor gezorgd dat Nederland is waar het nu is en verdienen veel beter dan als tweede rangs burgers te worden gezien! Echt belachelijk!!!!!

  9. Cisca
    Cisca at | | Reply

    @ Cinner . Dank je voor je lieve woorden.Zowel vader als moeder gaan zo achteruit dat ze het waarschijnlijk niet gaan redden deze keer. De 1 zit met redelijke zorg thuis te zijn en de ander ligt in het ziekenhuis.Eigenlijk komt het er opneer dat ik als laatste opgeroepen wordt zodat mijn lijf kan “uitrusten”om de afstand van 200km. te kunnen overbruggen.Schoot me daar net te binnen dat we elkaar al heel wat jaren zo te hooi en te gras volgen. De wegen van internet zijn ook wonderlijk nietwaar?!

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply