8 Responses

  1. Cisca
    Cisca at | | Reply

    Gadvedarrie ik zit dit met kippevel van herkenning te lezen.En het is heel gemend gevoel. Ik ben “blij”dat ik weet wat er allemaal loos is. Maar als ik weer lees over je vader… ook ik ben 56 en wel eens het punt bereikt van.. Nou ja, je snapt het wel. Wonderlijke wegen leggen fibromyalgie patienten af is mijn gedachte. Van gek tot wat uiteindelijk een zeer ernstinge aandoening is. Dit kost tijd. Heel veel tijd. Je gaat nu opnieuw in een dubbele rouw. Over allles wat geweest is, wat niet zover had hoeven te komen misschien en je lijf en je leven in de rest van je leven. En dat is zwaar. En het went nooit helemaal.Ga hulp in de huishouding aanvragen bij de thuiszorg. Dikke kans dat je het niet krijg omdat je een partner hebt. Maar nooit geschoten is altijd mis. Je moet jezelf nu de ruimte geven en niet met een valse trots alles zelf willen doen. Mail me anders ff prive.Diike aai over je bolletje en ook voor Stefan

  2. HenK
    HenK at | | Reply

    Hoi Cindy,

    Ik begrijp je verdriet en kwaadheid bij het terugdenken aan wat jou en je vader allemaal overkomen is, maar hoop dat je je beschikbare energie zo snel en goed mogelijk kan gaan inzetten om het maximale uit de behandeling te halen.

    “Dan laat ik los waar ik niets meer aan heb en richt mijn blik weer naar voren in plaats van naar het verleden.”
    Dat lijkt me een uitstekend motto!

    Sterkte bij het accepteren en verwerken!
    Met vriendelijke groet,
    HenK

  3. MeisjeMeisje
    MeisjeMeisje at | | Reply

    Al die jaren veeg je niet zo even van tafel. Daarvoor moet je gewoon de tijd nemen die je denkt nodig te hebben. Het is heel makkelijk gezegd om alleen nog maar aan de toekomst te denken, maar zo zit niet iedereen in elkaar. Omdat het nu een labeltje heeft, wil niet zeggen dat alle pijn en verdriet zo uitgegumd kan worden. Dat heeft even een plekje nodig. Neem daar ook alsjeblieft alle tijd voor. Gelukkig heb je nu een aantal handvatten, in de vorm van de injecties die je zelf nu kunt toedienen, en de kennis die je nu wel hebt. Het feit dat je de injecties zelf kunt zetten, is al geweldig. Ook voor het gevoel. Het geeft je namelijk eindelijk weer enigszins de controle over je lichaam en je leven die je zo lang kwijt was. En dat is ook belangrijk.

    XXX.

  4. desiree
    desiree at | | Reply

    Ik bewonder je doorzettingsvermogen en kracht.
    Je hebt zoveel op je bord gehad al zo lang.
    En toch nog de power om constructief en positief door te gaan.
    Ik hoop op mooie dingen voor jou en Stefan in het leven wat nog komen gaat.
    Een grote dosis liefde, voorspoed en geluk toegewenst 🙂

  5. ctje
    ctje at | | Reply

    jouw verhaal is triest en nog triester is dat je niet de enige bent.

    heel veel sterkte met verwerken en het een plek geven.

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply