17 Responses

  1. desiree
    desiree at | | Reply

    {{{{{{{ HUG }}}}}}}

  2. Daan
    Daan at | | Reply

    Je schrijft het goed op, raakt me diep

    en wat desiree schrijft, een grote knuffel..

  3. Thinkie
    Thinkie at | | Reply

    HUG!

  4. citrientje
    citrientje at | | Reply

    Ook van mij mega KNUFFEL.

  5. HenK
    HenK at | | Reply

    En minder dan een maand erna probeerde je het (vanzelfsprekend tevergeefs) al een beetje van je af te schrijven…
    Mijn reactie toen wil ik hier even herhalen:
    “Na wat je schrijft, Darella, kan ik niet anders dan beginnen met het herhalen van wat ik eerder schreef: ergens begrip voor hebben is iets anders dan ergens vrede mee hebben.
    Dat jij, zo kort na zijn zelfgekozen dood al zoveel begrip kunt opbrengen zegt veel over de band die je vader en jij met elkaar gehad moeten hebben. Die band maakt tegelijkertijd dat het je nu “onnoemelijk zwaar” valt, dat het je nu moeite kost hem zijn besluit niet kwalijk te nemen, dat je hem niet wilt missen.
    Volkomen logisch ! Het zou vreemd zijn wanneer je er op dit moment anders tegenover zou staan.
    Gun jezelf tijd, Darella. Tijd om je vader weer meer te laten zijn dan de man die je in de steek liet. Tijd om de manier waarop minder overheersend te laten worden.
    Tijd om de mooie gezamenlijke herinneringen op de voorgrond te laten komen. Vertrouw erop, die tijd komt.”
    Dat je op deze dag terug zult blijven komen op wat toen gebeurde is natuurlijk volkomen logisch, maar ik hoop dat de mooie gezamenlijke herinneringen gedurende de rest van het jaar inmiddels beduidend meer op de voorgrond zijn gekomen.

    Met vriendelijke groet en, ik wil niet achterblijven, een knuffel,
    Henk.

  6. Cisca
    Cisca at | | Reply

    Hier zijn geen woorden voor. Maar de liefde voor je vader heeft je die woorden toch gegeven.Wat kan een ander mens hierop zeggen behalve een enorme knuffel geven.. En die onzichtbare draden met een dierbare???Mijn moeder was de hele zomer ziek en lag op het randje 3x. Men hoefde mij niet te bellen. Ik wist het precies. In oktober was ik erbij toen ze overleed als enige. Ik begon 3 dagen van te voren te roepen dat ik er van 8 uur tot 8 uur moest zijn om te waken. Ze stierf in de ochtend om 8 uur. Nu ligt mijn vader op sterven.200km. verderop dan ik woon.Hij heeft gezegd dat hij niet wil dat me over de kop ren om bij hem te zijn.Hij komt wel bij mij langs als hij gaat overlijden.Voor veel mensen klinkt dit raar. Maar zoals je zelf ook meemaakte, het zijn die onzichtbare draden die liefde heten. Die overstijgen alle logica.Dikke aai over je bolletje

  7. Laurent
    Laurent at | | Reply

    Dat heb je goed opgeschreven.

    Mijn vader wou ook niks tegen me zeggen, die ochtend op de dag van zijn overlijden, toen ik naar huis was gekomen. Hij voelde waarschijnlijk dat het af zou lopen die dag. Door jouw stuk heeft dat wel wat meer betekenis voor me gekregen nu, het was zo vreemd toen. Al achttien jaar geleden.

  8. Banshee
    Banshee at | | Reply

    *pinkt een traantje weg* HUG!

  9. Frans54
    Frans54 at | | Reply

    Het lukt me niet om hierop met een reactie te komen die ook maar enigszins zinnig zou kunnen zijn. Het enige wat ik te bieden heb is een brok in mijn keel en een virtuele schouder.

  10. carin
    carin at | | Reply

    Hoi Cinner

    Wat een heftig verhaal en weet je hoe ik hier eigenlijk terecht komt pfff… heel wazig maar goed het zal wel een bedoeling hebben denk ik dan maar weer.

    Weet je de woorden ik hou van jou en waarop hij reageerde ik ook van jou zullen je lang bij blijven tenminste dat heb ik. bij mij is het nu deze maand 2 jaar geleden
    Een moeilijke periode toch ook weer maar ze zeggen wel is het slijt…. ja en nee wat er steeds meer over blijft zijn de leuke herrineringen. Maar net zoals jij herken ik nu zoveel dingen in mijn vader ze ziek zijn dat ik me afvraag wat helaas niet meer te achterhalen is kwam het door dat vitamine tekort ja denk het wel…….

    Ik wilde dit toch even neerzetten en of het iets zinnigs is voor je ik hoop het…..

    Gr

  11. DeHeldin
    DeHeldin at | | Reply

    Ik weet niet of je je mij nog herinnert, ik weet niet meer welke naam ik toen online gebruikt (maar zie mijn blog, mss zegt het je iets?) maar in die periode ‘kenden’ wij elkaar vrij goed via oa onze blogs. Ik denk nog regelmatig aan je en ik weet niet waarom maar ik kom nu pas weer eens op je site kijken. Dan is dit een van de eerste dingen die ik lees. Wat herinner ik me de gebeurtenis goed, je schok en je pijn en het verhaal van je vader. 5 jaar alweer…of nog maar, tja. Ik ga zo wat verder lezen om te kijken hoe het zoal met je gaat..

  12. CiNNeR
    CiNNeR at | | Reply

    Hee Heldin! Weet niet meer welke blognaam je gebruikte maar ik ken je gewoon als Klaasje. En natuurlijk herinner ik me jou nog, we hebben best intensief contact gehad een tijd. Blij om te zien dat het goed met je gaat. Ik hoop dat je niet teveel schrikt van mijn blogs, ik ben nog aan het opkrabbelen van allerlei. Laatste maanden heb ik me ook even niet aan schrijven kunnen zetten. Hopelijk krijg ik binnenkort een beetje hulp op psychisch vlak, dan komt het schrijven ook wel weer.

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply