10 Responses

  1. kitty
    kitty at | | Reply

    dikke knuffel meisje!!

    helaas is het idd niet gezegd dat je altijd vrolijk en fris en fruitig de deur van de maatschappelijk werker uitloopt…ik heb mijzelf ook onnoemelijke keren nog rotter gevoeld dan voor het gesprek….toch beschouw ik het als het ‘door heen moeten’ van onverwerkte emoties en heb sommige dingen daardoor juist weer eerder een plekje kunnen geven…

    uiteindelijk ben je toch zelf degene die alles op de juiste plek in je hart moet zetten…en de lieve of niet lieve woorden van een therapeut zijn daar toch net iets ondergeschikter aan….

    dikke knuf lieverd…!! love you!

  2. Bettine
    Bettine at | | Reply

    Oh Cin, wat erg toch, zulke mensen. Eerst alles nog eens fijn omwoelen en dan zeggen dat je er niets aan kunt doen omdat je maar maatschappelijk werkster bent…… Verstandige reactie van jou, hoor!
    (P.S. ik schrijf je binnenkort nog terug hoor, was er even niet van gekomen)

    liefs, bettine

  3. Thinkie
    Thinkie at | | Reply

    Klinkt alsof ze een beetje te goed haar best doet om je te begrijpen. En andersom ook trouwens. ik heb misschien makkelijk praten met m’n 30 jaren, maar het is maar een cijfer, het verandert niks. In zekere zin sta je er nu misschien juist beter voor dan in jaren omdat je weet wat je mankeert, al voelt dat tegelijkertijd heel rot. hug!

  4. christinA eijkhout
    christinA eijkhout at | | Reply

    Waarom ga je? Je zult waarschijnlijk meer hebben aan een goede vriendin die en luistert en opbeurt.
    Als zo’n MWer zegt ergens niet voor daar te zijn, zou jouw antwoord de vraag kunnen wezen waartoe ze dan wel in staat is.
    En daarna zou ik opgevrolijkt, gaan. 🙂

  5. ctje
    ctje at | | Reply

    lekker dan zo´n gesprek. Gauw vriendin bellen, taart en chocola halen en gezellig bakkie doen. Of bakkie ergens gaan doen nog beterder..

    Euhhh nou ben ik zeker je verjaardag vergeten. 🙁

  6. HenK
    HenK at | | Reply

    “Ik realiseer me nu pas hoe zwaar uw beroep is…
    Zoveel ellende zien en er zo weinig aan kunnen doen, daar moet een mens haast wel psychische problemen mee krijgen”.
    Of… woorden van gelijke strekking. Dat is wat ik denk, wanneer ik lees wat je nu weer is overkomen. Zou die aardige mevrouw echt niet begrijpen wat ze mensen aandoet met haar benadering? Onbegrijpelijk…

    Dit kun je verwachten, wanneer je de pech hebt met ‘de verkeerde persoon’ een gesprek aan te gaan in een wachtkamer… maar niet van een professionele hulpverleenster.

    Uitgaand van het principe ‘je bent zo oud als je je voelt’, hoop ik dat je je inmiddels weer wat jonger voelt dan na het gesprek.

    Misschien kun je bij je laatste afspraak het gesprek beginnen met, na haar even te hebben aangekeken, de vraag “bent u ziek geweest?” Die vraag wil mensen ook nog wel eens aan het denken zetten…
    Niet aardig, maar sommige mensen vragen erom.

    Nog gefeliciteerd trouwens… jongedame! 🙂
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  7. desiree
    desiree at | | Reply

    Mooi! Ouder worden is nog altijd beter dan het alternatief 😉
    Gefeliciteerd Cin, hele dikke verjaarsknuffel 🙂 @~>

  8. Cisca
    Cisca at | | Reply

    Zulke lui moeten verboden worden.Weet helemaal wat je doormaakte. Ik kwam ook ooit eens bij zo’n instantie uit. Net gescheiden, helemaal platzak en een lijf wat in puin lag maar dat zat tussen de oren.Verder kende ik geen hond in mijn nieuwe woonplaats.Fijn gesprek gehad hoor.Ik gooide een hoop wanhoop op tafel. Eerste reatie van beroepstrut”en wat verwacht u nu van mij??”Tweede reactie””ik snap niet hoe u dat volhoudt. Ik zou er stapelgek van worden. Hoe redt u zich dan eigenlijk???JA NIET DUS!!!! Niet bedankt en niet tot ziens Mijn nieuwe huisarts bracht redding. Die keek me gewoon eens aan toen ik met pijn kwam.Vroeg het 1 en ander. En zei gewoon. Je verdient een medaille dat je je zelf zo gered heb op eigen kracht.Je beseft zelf niet hoeveel goud je zelf in je karakter en in je geest hebt. Doe gewoon maar een poos niks Iemand als jij komt vanzelf na een poos weer op de pootjes terecht. Elke week wipte hij ongevraagd even bij me langs om z.g. koffie te drinken en een praatje pot. Ik hoefde niks en hiij gaf goede medicijnen voor de pijn en advies. Het was de warme deken die nodig was Dit was wat ik noem een echt goede zorgverlener. Dit was vlak voor ik 50 werd.Ik hoop dat je zelf ook dit soort mensen trft als je ze nodig hebt. Knuffel hoor. Cisca

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply