22 Responses

  1. Luuk
    Luuk at | | Reply

    Je laat me in verbijstering achter met dit relaas. Man man man….

  2. Irene
    Irene at | | Reply

    Tjemig, wat laat je me schrikken, zeg. En jemig, wat een verhaal!
    Ik hoop oprecht dat ‘t nu beter met je gaat, wat een schrik zeg…

  3. HenK
    HenK at | | Reply

    Wat een horror-scenario…
    Zo zout als je hier omschrijft, heb ik het ook nog nooit gegeten… Voor een minder stabiel type dan jij, had dit het laatste zetje kunnen betekenen…
    Eerst tussen neus en lippen horen dat je rekening moet houden met een zeer kwaadaardige tumor. Daarna nog eens “kwaadaardig, agressief en snelgroeiend”… en dan 6 weken wachten op een MRI.
    Je zou bijna vragen “Krijgen mijn nabestaanden dan een rekening, wanneer ik niet op kom dagen?” Wat een stelletje hersendoden…

    M’n complimenten voor je doortastendheid en een pluim op de hoed van je huisarts!
    Hopelijk krijg je snel te horen wat het wel is en hoe het behandeld kan/moet worden.

    ‘k Ben wel benieuwd of het Erasmus MC het nu al oppikt en reageert of dat men wacht op een formele klacht. Op negatieve beoordelingen op Zorgkaart Nederland wordt door hen in ieder geval niet gereageerd… wat je natuurlijk niet hoeft te weerhouden om ook daar wat rapportcijfers te geven.

    Sterkte bij het weer enigszins tot rust komen!
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  4. Stefania
    Stefania at | | Reply

    Wat een verschrikkelijk verhaal, voor jou persoonlijk en voor de zieke Rotterdamse mens in het algemeen. Beterschap en hopelijk komt dit verhaal ook onder ogen bij diegenen die hier iets aan kunnen doen.

  5. Jetje
    Jetje at | | Reply

    jee, Cin, wat een horrorstory. ongelooflijk, wat een akelige honden daar in Erasmusziekenhuis. je zo de stuipen op het lijf jagen en je vervolgens layen barsten. Echt niet normaal.

    Gelukkig dat je in Utrecht wel terecht kon, en dat het gelukkig niks kwaadaardigs was.

    Jij en medische instellingen ……. het blijft bijzonder ………

  6. Gerrie
    Gerrie at | | Reply

    Niet meteen een heel ziekenhuis wegzetten als rampenplan als één afdeling (totaal en verschrikkelijk) niet functioneert!

    Fijn dat het in Utrecht heel anders ging en dat je geen kwaadaardige, agressieve tumor blijkt te hebben.

  7. christinA eijkhout
    christinA eijkhout at | | Reply

    Wat een vreselijk verhaal. Gelukkig dat het uiteindelijk nog meeviel. Er moet toch ergens geklaagd kunnen worden, zeker als dit vaker daar gebeurt.

  8. ctje
    ctje at | | Reply

    heel veel sterkte bij het opkrabbelen van deze nare ervaring. Dikke knuffel.!!!!

  9. Thian
    Thian at | | Reply

    he je blijft ook dingen “beleven”
    wat heb je hard moeten vechten voor je recht!
    wat goed dat je nu een betere uitslag hebt
    en gaan ze er toch nog iets aan doen?

    heel veel sterkte en goeds
    liefs thian

  10. desiree
    desiree at | | Reply

    Jeetje…
    Dat moet vreselijk spannende dagen zijn geweest!
    Gelukkig is er van je ondernemingsvermogen niets weg en heb je ondanks alle tegenwerking toch gerealiseerd dat je uiteindelijk goed geholpen bent.
    Maar wel eerste klas waardeloos dat het zo heeft moeten lopen :-s
    Wens je veel sterkte toe, en wat betreft de lever een snel herstel toegewenst!
    Conclusie is wel dat je het beste maar bij ziekenhuizen weg kan blijven, maar ja die keuze hebben we nu eenmaal niet zo eenvoudig voor het zeggen…
    Sterkte voor jou en Stefan, moet saampjes pittig zijn geweest deze dagen…

  11. Thian
    Thian at | | Reply

    fijn cinner dat je geen last hebt
    ik hoop dat ze snel kleiner worden
    lastig zonder pil maar dat is niet anders
    gelukkig wordt je nu vriendelijker en beter geholpen

    dacht ook al dat ze na een echo niet zulke uitspraken mogen doen
    de uitslag krijg je van een arts, schandalig dat ze niet tegen jou praten,
    als ze wat vinden moet dat eerst onderzocht, ze kunnen niet zien of iets kwaadaardig is
    dat weten ze vaak pas na een biopsie

    ik stond voor dijkzicht op de wachtlijst maar het duurde vreselijk lang en alleen op woensdag, dan werkt mijn woonbegeleidster niet
    terwijl de huisarts spoed wilde,
    maar ze hadden me ongezien besproken en dat deden ze niet
    uiteindelijk ben ik in het ijsselland beland na een doorverwijzing van de huisartsenpost
    voor iets anders, maar dat kwam ook daarvan, daar werd er wel spoed van gemaakt

  12. CiNNeR
    CiNNeR at | | Reply

    @Desiree: ja, het was zeker pittig. Nu eerst maar bijkomen indedaad. Dankjewel voor de goede wensen!

    @Thian: Klinkt ook niet best, fijn dat je ergens anders terecht kon!

  13. Thian
    Thian at | | Reply

    het viel uiteindelijk gelukkig mee

    maar dijkzicht wordt gezien als Het ziekenhuis
    daardoor zijn de wachttijden erg lang heb ik begrepen
    en zijn ze blijkbaar niet zo snel met spoed

    het is fijn dat dat achter de rug is

    net als voor jou
    nu op naar de zoektocht naar geluk he?
    ondanks alles
    al is het in kleine dingen

    ik ben een collage aan het maken met de oa 55 dingen die me blij maken
    en in een map een luchtkasteel aan het samenstellen
    met een dakterras een kruidentuin, nl met een hangmat en noem maar op

  14. Laurent
    Laurent at | | Reply

    Mij god zeg wat een ongelooflijk onhandig gedoe! En helemaal ongelooflijk dat dat nu net jou ook weer moet overkomen…

  15. Cisca
    Cisca at | | Reply

    Ik zit hier werkelijk met mijn mond wagenwijd open te lezen.Dit bedenk je niet eens voor een griezelfilm.Meid toch ik weet eigenlijk niet wat ik tegen je kan zeggen. Behalve dat het goede nieuws gelukkig weer een opsteker is.Ik ken dat ziekenhuis wel van vroeger. Toen het nog het Dijkzicht heette. Toen ook al een zeer bizarre ervaring gehad met doodziek een bezoek aan de speodeisende hulp. Ik hoor nog mijn toenmalige partner schreeuwen dat de verpleging eens die klauwen uit hun zak bij hun trut moesten halen om te helpen mij in een rolsteol te krijgen. Er werd gevraagd of ik zwanger was. Nee. Nou dan kon mevrouw gewoon lopen. En toen waren we nog niet eens binnen.De rest was net zo bizar als jij meemaakte en ik op een gegeven moment het ziekenhuis uitgekreupeld om daar maar weg te zijn. Mijn huisarts werd de andere dag gebelkd dat het wel nodig was dat ik me verder liet onderzoeken. Ik heb er nooit meer eenstap binnen gezet. Er is weinig veranderd zo te lezen. Dikke knuffel. Cisca

  16. MeisjeMeisje
    MeisjeMeisje at | | Reply

    Jeetjemina Cin, ik lees nu pas je hele relaas. Wist niet dat je opnieuw de gang naar het ziekenhuis moest maken. Wat een horror verhaal. Blij om te horen dat het hier om goedaardige tumoren gaat.

    Helaas beperkt zich dit soort zaken niet tot het Westen, ook hier in het Noorden kunnen ze er wat van. Jouw verhaal lijkt redelijk op het mijne, van de afgelopen paar maanden. Wat is dat toch met sommige ziekenhuizen, dat ze een patiënt niet fatsoenlijk kunnen helpen, en wanneer je om een second opinion je heil elders zoekt je ineens wel serieus wordt genomen. Schandalig dit.

    Heel veel beterschap en sterkte.
    XXX

  17. Margo
    Margo at | | Reply

    Brrr, je moet wel assertief tot aan je tanden zijn als patient! Op veel plekken wordt je redelijk tot netjes behandeld, maar soms gaat het wel heel erg fout. Ik maak me veel zorgen over het wegvallen van de vrije artsenkeuze. Jij kon nu overstappen naar een ander ziekenhuis, maar dat kan over een tijdje misschien niet meer. Dan ben je afhankelijk van je ziektekostenverzekeraar.

    Ik heb zelf een operatie in een ander ziekenhuis dan mijn eigen ziekenhuis gehad. Mijn eigen ziekenhuis had mij onvolledig voorgelicht en ik ben verder gaan zoeken. Het was een ingrijpende operatie en als ik naar mijn eigen ziekenhuis had geluisterd was ik nu een lichaamsdeel armer geweest…

  18. Vervolg Erasmus MC: het oordeel van de klachtencommissie

    […] aanleiding van deze afschuwelijke ervaring in het Erasmus MC , heb ik – voor het eerst in mijn leven – mijn klachten voor laten leggen aan de […]

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply