6 Responses

  1. HenK
    HenK at | | Reply

    Lang geleden schreef ik…

    Loslaten

    Terwijl de 24-uurs economie oprukt
    en alles sneller moet en gaat,
    natuurrampen, oorlogen en aanslagen
    ons laten geloven dat we terechtgekomen zijn
    op de glijbaan naar het einde der tijden…
    en ziektes en ongelukken
    dit beeld nog eens lijken te bevestigen

    zie je plotseling een bloem
    tussen het grauwe beton,
    ruik je in een winkelstraat
    de geur van versgebakken brood,
    hoor je drie maten eeuwigheid
    in een verder muziekloze compositie
    of ontdek je tussen nietszeggende kennissen
    een echte vriend of vriendin.

    Wanneer je de grote lijnen durft los te laten
    zul je je blijven verbazen
    over de pracht in het kleine.

    Dat lukt niet altijd… Natuurlijk niet…
    Ik ben lang niet ‘zweverig’ genoeg om voor een Verlichte door te gaan, maar wanneer de wind weer enigszins is gaan liggen, dan snap ik weer wat ik destijds bedoelde.

    “Geen zoektocht meer voor mij, ik zie wel gewoon wat de dag me brengt.”
    En hou oog voor ‘het kleine’, Cindy. Verzamel mooie herinneringen, hoe klein ook, want terugbladeren in die verzameling, je kostbaarste, helpt je door je moeilijkste momenten.
    De momenten, dat Carpe Diem een slechte grap lijkt…

  2. Laurent
    Laurent at | | Reply

    Een mens zou van veel minder uit zijn evenwicht raken dan de waanzinnige achtbaan waarin jij je al jarenlang bevonden hebt. Ik vind dat je het nog heel knap opvangt allemaal!

  3. Liesan
    Liesan at | | Reply

    Om dan op een dag gewoon weer te ontdekken dat je wel een nieuwe zoektocht bent begonnen? 🙂
    Tenminste zo werkt dat bij mij dan, aard van het beestje verandert maar weinig. En zo erg is het ook niet toch? Als het lukt om een soort rust en evenwicht als uitgangspunt te hebben (sorry, ik begin zweverig te klinken)

    Verder ben ik het met Laurent eens, als wat je hier laat zien een indicatie is voor de werkelijkheid dan bewonder ik je veerkracht zeer!

  4. Thian
    Thian at | | Reply

    het klink als het zo aanbevolen:
    in het hier en nu leven

    alleen is dat dan zonder bijgeloof
    maar gewoon de dag plukken zeiden ze eerder
    en nu doen ze er hele cursussen mindfullness voor
    (ik heb eerder behoefte aan mind emptyness)

    gelukkig zijn en bewust zijn van de dingen die er nu zijnen niet vooruit lopen
    niet steeds achterom kijken, maar genieten van alles wat maar kan
    niet ergeren aan ik heb op de bank gezeten maar gewoon als je het merkt opstaan
    en iets gaan doen dat je plezier of een goed gevoel geeft

    ik plan iedere dag iets leuks, zinvols oid of het lukt???
    mischien lukt iets heel anders wel, maar ik heb iets om naar te streven

    dat bijgeloof slijt wel hopelijk…..

    heel veel goeds gewenst
    liefs thian

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply