12 Responses

  1. Irene
    Irene at | | Reply

    Tjemig, wat een verhaal! En joh, ik hoop dat je toch nog enigszins hebt kunnen genieten van het Rijks. En de appeltaart. 😉

  2. Thinkie
    Thinkie at | | Reply

    🙂
    Klinkt deels best wel herkenbaar. je vergat nog de wildvreemden die even willen kijken waar je net met je rolstoel staat en je zelf voor het gemak maar even opzij rollen, en de museummedewerkers die steeds de begeleider aanspreken in plaats van degene in de rolstoel.

  3. Thian
    Thian at | | Reply

    euhh .. knap dat er zoveel mensen zijn die je uberhout kan bellen daarvoor…
    eerlijk zou ik niemand weten wie ik zoiu kunnen bellen

    voor rolstoel duwen is een uiteg nodig hopend dat er geen al te schuine hellingen naar
    benenden zijn geweest en bv loszittende handvaten…

    vind de poppenhuizen ook leuk….

    en zou het plavond en het gebouw willen zien…

    ja en de shilderijen

    jammer van die kennis
    hopenlijk de volgende keer een antwoord apparaat minder..
    of het museum dat zelf vrijwilligers aanbied erbij

  4. Freek
    Freek at | | Reply

    Ja dat klopt wel dat een rolstoel duwen zwaar is. Ik had voorheen een echtgenote van 160 kg en ben zelf linkszjdig spastisch (hoe krijg je het voor elkaar he?). Bij mij was het, ja is wel lastig maar u krijgt geen hulpmiddel want U moet de rolstoel van echtgenote duwen (ambtelijke logica) en bij haar was het: geen scoot want Uw echtgenoot kan U duwen.

    Geloof me, met zoiets in een rolstoel is zelfs de ilusie van een helling al een onneembare hindernis.

    Gevolg? (na haar overlijden) mijn rechter (was goede) been/knie is nu ook stuk door overbelasting. Komentaar van de WAO arts: “u had ook niet zo veel krachtinspanningen met dat ene beën moeten doen, het is dus uw eigen schuld.

    Op dat moment (al weer paar jaar terug gelukkig) rest slechts: een diepe zucht en wegstrompelen.

  5. CiNNeR
    CiNNeR at | | Reply

    @Freek: Wat een ellende daarmee zeg. Heeft het nog invloed gehad op de WAO?

    Bij mij stond voorop dat ik weer zelfstandig activiteiten kan ondernemen, zonder de volledige afhankelijkheid van anderen om een rolstoel te duwen. Denk dat de betrokkenheid van de ergotherapeut daarin wonderen heeft gedaan, zij heeft de tweede aanvraag in werking gezet en is bij de eerste passing aanwezig geweest.

  6. Freek
    Freek at | | Reply

    Niet direkt invloed op WAO al stond, dat ik rolstoelduwer was wel in het rapport. Verder werden WAO en Wajong vooral afgewezen odat ik in de jaren daarvoor meer verdiend had dan minimum en daardoor geen recht op Wajong en WAO werd intussen afgewezen omdat ik als zelfstandige was begonnen (omdat er geen baan in loondienst te vinden was voor een manke werknemer)
    Bovendien werd Wajong afgewezen omdat ik ‘te laat’ was met aanvragen. Dat had uiterlijk op mijn 18e gemoeten (toen Wajong nog niet bestond) of in de overgangsperiode (toen i nog ‘te trots’ was om dat aan te vragen).
    Kortom de soc. wetgeving is soms net zo logisch als een tropische tuin in Alaska

  7. Freek
    Freek at | | Reply

    Beide. Ik werk nog als zelfstandige (boekhouder) maar met aanvulling uit (en dus tot) de bijstand. Meido vorig jaar vanuit Rijnmond naar Friesland (omg. Sneek) verhuisd en hier nog druk bezig met het opbouwen van nieuwe klantenkring.
    Verder ook nog weer gaan studeren, opleiding tot schuldhulpverlener/bewindvoerder. Een opleidng die ik ‘zinnig’ vindt omdat ik vanuit deze positie van beide kanten het ‘klappen van de zweep’ ken. Ik ontmoette (indirect) in de loop der tijd al meerdere schuldsaneerders in in een oeidikke auto kwamen voorrijden in een Armani maatpak gekleed. Daar had ik toen al moeite mee. Het voelde, tegenover mensen die diep in de … zaten als een ‘de ogen uitsteken’. Als ik nu ook nog eens een griep/verkoudheid (van 4 maanden al) weet weg te blazen lijkt me nog beter.
    Kortom, een (oud)Rotterdammer krijgen ze niet zo maar klein, al zijn alle bertrokken ambtenaren verbaasd over dat ik ‘verder’ wil. In hun optiek ‘hoef’ ik nog maar een paar jaar (ben 59) dus waarom dan nog moeite doen?
    Is dat misschien nog die VOC mentaliteit van kneus Balkenende?
    Wel merk ik dat hier in het hoge Noorden (nog geen IJsbeer gezien) de ambtelijke kennis op WMO, WAO etc. gebied een stuk minder voor het grijpen ligt dan dat dat in de Rijnmond was.

  8. Freek
    Freek at | | Reply

    Neen, blijkbaar niet. ik blijk het ze ‘moeilijk’ te maken omdat ik buiten de platgetreden (in mijn geval gereden) paadjes te gaan.
    Workaholic? hm nee ik geloof het niet. ik werk graag (want is iets dat ik kan met mijn vak) dat wel maar ik denk niet dat ik overdrijf daarin (de tuin is ook een fijn plekje) maar de hele dag niets doen dan klim je ook in het behang. (hoewel, met een 11e kleinkind op komst kan dat ook een halve dagtaak zijn. Vooral als de moeder een zak vol stuiterende hormonen is)

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply