15 Responses

  1. Jetje
    Jetje at | | Reply

    een grote, dikke knuffel voor jou, Cin.

  2. Ctje
    Ctje at | | Reply

    Wat heb je onwijs veel voor je kiezen gekregen. en wat moet je veel verwerken. Hele dikke zoals we dat hier zeggen fijnknijp knuffel, je bent een kanjer!!!!

  3. Thinkie
    Thinkie at | | Reply

    heftig. zoiets kun je nooit helemaal wegstoppen. en dit was ze óók, zolang je je ook de goede dingen herinnert doe je haar hiermee niet tekort.

  4. HenK
    HenK at | | Reply

    Heel goed, dat je het niet (meer) wegstopt, maar verwoordt op een plaats, waar iedereen die dat wil het kan lezen.
    Je moeder was geen heilige of engel, maar een medemens die tijdens haar leven de nodige (en vooral ook onnodige) klappen had opgelopen. Volkomen logisch dat jij daar als kind geen begrip voor kon opbrengen, maar mooi dat je dat later wel kon, waardoor je hierbij niet bent achtergebleven met onverwerkt zeer waar je weinig meer mee kunt…

  5. CiNNeR
    CiNNeR at | | Reply

    @Jetje, @Ctje: dankjewel voor de lieve knuffels!

    @Thinkie: Aan die gedachte houd ik me vast maar emotioneel kan het nog wel eens anders voelen.

    @Henk: Dat heb je mooi verwoord en ik wilde dat het waar was. Maar in feite loop ik rond met onnoemelijk veel oud zeer hiervan, dusdanig dat ik eveneens ptss heb overgehouden (deels overgenomen van mijn moeder, deels door wat we hebben meegemaakt). Misschien juist omdat ik het altijd heb proberen te bekijken vanuit haar situatie en niet de mijne.

    Het is juist moeilijker dat de mishandeling en onveiligheid kwam van degene waar ik het meest van hield en me het veiligst bij had moeten voelen, terwijl ik in mijn opvoeding bovendien mee kreeg dat de wereld een nare, onveilige plek moest zijn. Moeilijk kort uit te leggen maar ik zal er vast nog binnenkort op terug komen.

  6. Miss Moneypenny
    Miss Moneypenny at | | Reply

    Mooi verhaal, goed beschreven. De liefde voor je moeder straalt er vanaf. Wat is het toch een monster, die PTSS. Ook respect voor jou, hoe je het doorstaan hebt en dat je sterk genoeg was om de kant van je moeder in te zien, haar te vergeven en zelfs een prachtige bang met haar op te bouwen. Echt heel ontroerend en nogmaals: prachtig beschreven.

  7. esther
    esther at | | Reply

    Godsamme, wat maak jij allemaal mee in je leven. Maar wat verwoordt je het helder en wat ben je vergevingsgezind en liefdevol. Petje af.

  8. Laurent
    Laurent at | | Reply

    Tjee, wat tragisch! Ik schrok me rot toen ik die eerste alinea’s las, wat erg. Wel erg mooi dat het later toch in evenwicht gekomen is. Maar je kunt er niets aan doen dat zoiets op een dergelijk jonge leeftijd een onuitwisbare indruk maakt.

  9. thian
    thian at | | Reply

    zorg dat je er nu ook ergens mee terecht kan
    want het kan ondanks later toch nog flink effect hebben
    als het zo plotseling naar voren komt
    vooral als je herbelevingen hebt

    ik weet er best wel wat van

    heel veel sterkte
    en liefs!

  10. desiree
    desiree at | | Reply

    Je schrijft erg raak, heftig, en fuck ik herken het maar al te goed… In dit geval mijn vader in een tijd dat ik als kind daar nu niet zo goed meer bij kan komen… Ook ik heb PTSS, en heb er een intensieve behandeling in gehad in het verleden. Het is een aanleg van functioneren waarin verleden slecht verwerkt kan worden omdat het zo vreselijk hard binnen is gekomen. Door dit monster ben ik dwars door heen gegaan! Ik heb het dan ook vermoord dat monster, maar de schade zal altijd blijven bestaan. Ondanks dat ben ik de winnaar in dit alles, en lieve Cin ik hoop dat ook jij hierin een weg zal vinden waardoor je sterker zal groeien en het gevoel kan krijgen in het hier en nu te staan ipv steeds door het verleden ingehaald te worden en dat het over je heerst.
    Ik ga iets geks zeggen, er zijn vele therapieën… men heeft nogal wat onderzocht in therapieland en het gekke is, therapie waarin men terug gaat naar vorig(e) leven(s) (ja ik hoor je denken) heeft percentueel de hoogste verwerkingskansen (vraag me niet hoe het werkt en waarom, maar dat is de uitkomst van onderzoeksresultaten, ooit eens gelezen in serieus naslagwerk…) En EMDR geloof ik dat het heet doet ook veel, weet niet of het ook zo een hoge slagingskans heeft. Zelf heeft het me jaren intensieve therapie gekost omdat ik hiervan niet op de hoogte was of er nog niet was zoals EMDR (weet niet of dat een optie voor je is ivm PTSS) Ik vertrouw erin dat je ook hier doorheen zult gaan komen, door rust en veiligheid in het leven nu, komen die dingen van vroeger boven, het is niet anders, wegrennen lukt niet, dus zeg ik altijd maar, dan maar dwars er doorheen :) Heel veel liefs en sterkte toegewenst!

  11. Kees Versluis
    Kees Versluis at | | Reply

    We hebben ooit wel eens contact gehad en sindsdien ken ik jou. Kennen is een groot woord, ik weet wie je bent. PTSS. Voor mij iets wat ex-militairen hebben die verschrikkeljke dingen hebben meegemaakt. Dat ‘gewone’ mensen het ook kunnen hebben heb ik vandaag van jou geleerd. Wat een liefdevol verhaal en zo goed ge- en beschreven. Ik heb niet alles gelezen wat je hiervoor hebt geschreven, de tijd ontbreekt me daarvoor. Als ik je kan helpen met jouw mobiliteit wil ik dat best een paar keer doen. Het lijkt me heel vervelend om afhankelijk te zijn. Laat het me maar weten, je hebt mijn mailadres nu.

  12. Denise
    Denise at | | Reply

    Jeetje Cinner, wat een verhaal. Wat een wijsheid en kwetsbaarheid tegelijk. Je hebt het geweldig goed opgeschreven en verwoord. Die verwarring en onmacht die je gevoeld moet hebben en dan die worsteling later om alles een plek te geven.
    Ik zie je meteen weer voor me zoals je in de brugklas was. Wat ben je sterk!
    Petje af (die droeg je vroeger ook) voor dit stuk!

  13. CiNNeR
    CiNNeR at | | Reply

    @Denise: dankjewel lieffie. En ja inderdaad, ik heb een stevige hoeden/petten/baretten periode gehad ;)

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply