7 Responses

  1. HenK
    HenK at | | Reply

    Hoi Cin,
    Eén ding is zeker… het lukt je nog steeds heel goed om je ervaringen te verwoorden. Helaas zijn het wel weer ervaringen waar je niet bepaald vrolijk van wordt. En weer is een jaar (bijna) voorbij…
    Twee vraagjes: Hoe gaat het fysiek en hoe gaat/gaan je meest dierbare(n) om met het gedoe rondom PTSS? Ik hoop hierbij op twee positieve(re) antwoorden… op ‘lichtpuntjes’.
    Ik wens je zo prettig mogelijke feestdagen en een in alle opzichten zo goed mogelijk 2015 toe!
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  2. Jessie
    Jessie at | | Reply

    Ja, jeetje, wat heftig allemaal. Ik heb ook de diagnose chronische ptss, maar een hoop dingen die jij beschrijft herken ik ook niet waardoor ik nog steeds twijfel (!) aan mijn diagnose. Bizar hoe je maar moet dealen met wat je “opgeplakt” krijgt, maar ik hoop écht dat het je gaat helpen. In jou geval is het ook héél anders dan bij mij (!) Met wat jij voor je kiezen hebt gehad vind ik het nog een godswonder dat je op je benen staat. Zit

  3. HenK
    HenK at | | Reply

    Op één februari 2009 schreef ik ‘ergens’:
    “Na wat je schrijft, Darella, kan ik niet anders dan beginnen met het herhalen van wat ik eerder schreef: ergens begrip voor hebben is iets anders dan ergens vrede mee hebben. Dat jij, zo kort na zijn zelfgekozen dood al zoveel begrip kunt opbrengen zegt veel over de band die je vader en jij met elkaar gehad moeten hebben. Die band maakt tegelijkertijd dat het je nu “onnoemelijk zwaar” valt, dat het je nu moeite kost hem zijn besluit niet kwalijk te nemen, dat je hem niet wilt missen. Volkomen logisch ! Het zou vreemd zijn wanneer je er op dit moment anders tegenover zou staan. Gun jezelf tijd, Darella. Tijd om je vader weer meer te laten zijn dan de man die je in de steek liet. Tijd om de manier waarop minder overheersend te laten worden. Tijd om de mooie gezamenlijke herinneringen op de voorgrond te laten komen. Vertrouw erop, die tijd komt.”
    Het meisje van toen is bijna 6 jaar ouder en (een beetje) wijzer geworden…
    Ik hoop dat je nu de hulp hebt gevonden die je er doorheen gaat helpen… Toen dacht je dat het ‘wel even snel’ kon, nu weet je dat dat niet zo is. Wel fijn om te zien dat je nog steeds ‘scherp’ bent. 🙂

    Hoe het met mij gaat? ‘k Zou liegen wanneer ik ‘goed’ schreef… het rijtje medisch specialisten dat zich met mij bemoeit is dit jaar met drie toe- en daarna ook weer afgenomen. Leren leven met sommige aandoeningen (zoals tinnitus, gevolgen CVA’s en depressie) gaat moeilijker dan het omgaan met andere kwalen (reuma en serieuze hartklachten), maar ik ben er nog en (belangrijker) met mijn clan gaat het uitstekend.

    Het ga je nogmaals zo goed als mogelijk, Cin, met hen die je dierbaar zijn!
    Vriendelijke groet,
    Henk.

  4. Henk van S tot S
    Henk van S tot S at | | Reply

    Hallo Cinner,
    moeilijke dingen ga ik niet zeggen:
    Die heb je de laatste tijd vast wel genoeg gehoord.
    Hoop dat het nieuwe jaar wat simpeler verloopt.
    Een goed 2015!

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply