7 Responses

  1. Jessie
    Jessie at | | Reply

    Ja, doe dat vooral, en voel je gesteund en weet dat een ander met een chronische ptss zich gesteund zal voelen ondanks het feit dat de oorzaak van diegene uit een totaal andere put komt. Het geeft steun en herkenning. Schrijf! Xx

  2. Ctje
    Ctje at | | Reply

    vind top van jou dat je open bent voor de hele wereld. Ook voor hufters. Misschien zet het ze aan denken. Ikzelf kan het niet open zijn voor iedereen…..

  3. Chantal
    Chantal at | | Reply

    Moet je het perse publiceren om het schrijven als verwerking te gebruiken? Ik denk dat het alleen al opschrijven kan helpen…

  4. HenK
    HenK at | | Reply

    Lang, inmiddels heel lang, geleden zat ik bij een bijzonder ‘deftig’ diner naast de echtgenote van m’n grote baas.
    Zij vroeg obligaat: “Hoe gaat het nu met u ?”
    En ik gaf een kort verslag van hoe mijn sessies bij de psycholoog en consulten bij de psychiater verliepen.
    Stomverbaasd vroeg zij zich af hoe ik zo open kon zijn over mijn psychische problemen.
    Mijn reactie toen: Er is daarbij niets waarvoor ik mij zou moeten schamen.
    Jij schrijft dat je geen slachtoffer meer bent en ook geen slachtoffer wil voelen. Het woord ‘slachtoffer’ staat mij tegen… maar ik ben/blijf het wel en er zullen altijd momenten komen waarop ik me ook slachtoffer zal voelen.
    Wat trouwens niet betekent dat ik zielig ben en/of me zielig voel… dat heb ik achter me gelaten.

    Wanneer jij blijft schrijven, Cindy, dan blijf ik het ‘ijs en weder dienend’ lezen.
    Met vriendelijke groet,
    Henk.

  5. Henk van S tot S
    Henk van S tot S at | | Reply

    Zolang je je er beter bij voelt, vooral doorgaan!
    Waarschijnlijk zul er ook nog een paar lezers (m/v) mee helpen; is ook mooi meegenomen.

    1. Henk van S tot S
      Henk van S tot S at | | Reply

      Sorry, woordje “je” achter “Waarschijnlijk zul……….enz.” weggelaten.

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply