11 Responses

  1. Caat
    Caat at | | Reply

    Ik ken de b12 kliniek in Rotterdam niet maar weet dat Dr. Auwerda in Amsterdam een ‘life saver’ is! Jammer blijft dat er nog zoveel kinnesinne is tussen patienten onderling waar men zich uitsluitend zou moeten richten om B12 uit het hysteriehoekje te halen inplaats van elkaar voor rotte vis uit te maken en en passant ook de klinieken er bij proberen te betrekken. Je hebt perfect omschreven waar de gevesigde medische orde het laat afweten!

  2. J auwerda
    J auwerda at | | Reply

    Ik heb nu pas kennis genomen van uw artikel en ben u erg dankbaar hiervoor.
    Vrgrt
    Auwerda

  3. Maya Van Roosmalen
    Maya Van Roosmalen at | | Reply

    Ik kom nu iets meer dan anderhalf jaar bij Dhr auwerda, en heb drie maanden moeten rond zeuren bij artsen om een verwijzing te krijgen, ik ben heel blij dat ik in a,dam bij Dhr Auwerda ben nu. Maar t niet serieus nemen van B12 niet goed opnemen, schandalig, mijn leven moet nog beginnen na 55 jaar, dat zal niet gebeuren de schade is na 55 jaar te groot geworden. Hopelijk met na anderhalf jaar twee x per week een injectie dat ik t nog wat vol houd. En wordt er nog een diagnose op papier gezet, al is dit maar voor mijzelf en die domme huisartsen bij wie ik altijd afgescheept wordt,ook al is mijn ferritine nog maar 1 ,ja u leest goed, ferritine van 1, 38 kilo,toen 47 jaar, de buurvrouw kwam sojabijvoeding brengen,want de hele straat dacht dat ik dood zou gaan,ik ook, ik heb t gered, niet de eerste x,. Maar zo wil je niet leven. Dhr Auwerda ik hoop dat u zich nog lang mag inzetten voor t B12 probleem.

  4. Marianne Jager
    Marianne Jager at | | Reply

    Juist als gevolg van de grote aanhang van de kwakzalverijbestrijders, bestaat de B12-kliniek, is die nodig!

    Ik lees dat deze het er wel mee eens zijn dat een aantoonbaar B12-tekort behandeld dient te worden (b.v. als je een maagoperatie hebt ondergaan, door erfelijke ziekte of als gevolg van bijwerking medicatie). Maar hoe lastig is dat? De waardebepaling is verre van betrouwbaar.

    Artsen kijken de andere kant op, durven geen B12 voor te schrijven, ondanks lage waarde en veel specifieke klachten, bang dat ze anders kwakzalverij verweten zou kunnen worden. Artsen herkennen de klachten niet en denken dat je geen B12-tekort kunt krijgen als je geen bloedarmoede hebt.
    Waar moeten patiënten anders naartoe als hun huisarts er niks van snapt, niks van heeft geleerd en er niks mee te maken wil hebben? Juist, naar de kliniek die jullie verafschuwen, die jullie nodig hebben gemaakt!

    Ik verricht lotgenotencontact slokdarmkanker. Na de buismaagoperatie in 2001 had ik tal van klachten die de huisarts niet met elkaar in verband bracht: futloos, zeer pijnlijke beenhuid, evenwichtsstoornis, ontstoken slijmvliezen, haaruitval, kleurloze diarree. Een B12-tekort had ik volgens de huisarts niet: 220 pmol/L. Na een moeilijk jaar was eindelijk mijn B12-waarde voldoende gezakt om injecties te mogen krijgen: 140 pmol/L. Al mijn klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Een eyeopener voor de arts, die daar niks over had geleerd. “Eindelijk had hij nu iets voor mensen met vage klachten en een laag/normale B121-waarde!”
    Een B12-tekort is een risicofactor voor het krijgen van maag/slokdarmkanker. Logisch dat als je ongezond, atrofisch slijmvlies hebt, kanker gemakkelijker een kans krijgt.

    Narcose en tumorvorming blijken veel van de aangenomen voorraad B12 in de lever te verbruiken.
    Artsen veronderstellen dat een B12-tekort synoniem is voor bloedarmoede. Mijn Hb waarde was prima, maar de B12-waarde te laag. De waardebepaling is verre van nauwkeurig. Er zijn mensen met lage waarde die nergens last van hebben en die met laag/normale waarde met klachten en onomkeerbare zenuwschade tot gevolg. Het gaat wel ergens over! Ik weet van mensen die invalide werden als gevolg van een te laat ontdekt B12-tekort.

    Veel van de patiënten krijgen dan maar oxazepam bij neurologische klachten en lage B12-waarde. Dan is de dokter tenminste geen kwakzalver, maar wat dan wel??? Hij doet dan aan symptoombestrijding zonder de oorzaak weg te nemen, uit angst kwakzalverij verweten te kunnen worden!

    Bij navraag bleek dat veel lotgenoten ook specifieke klachten hadden, een lage B12-waarde en een dokter die zei dat het niet erg was, omdat er geen sprake was van bloedarmoede.

    Ik had ook een lotgenoot die geen auto meer kon rijden omdat hij geen gevoel meer had in zijn voetzolen. In een academisch ziekenhuis werd naar de oorzaak gezocht. Die konden ze niet vinden. De bloeddoorstroming was goed. Van mij hoorde hij dat hij vermoedelijk een B12-tekort had. Dat bleek te kloppen. Geen neuroloog, psycholoog, internist, huisarts, die daar aan denkt. En mochten ze eraan denken, worden die gedachten snel verworpen. “Hij/zij is toch geen kwakzalver?”

    Met dit probleem worstel ik al ca 15 jaar! Het enige wat ik kan doen is mijn lotgenoten te informeren over soort klachten dat past bij een tekort en duimen dat de huisarts het oppakt. Dan heb ik het over mensen zonder maagwerking, die ook nog vagotomie hebben ondergaan en maagzuurremmers slikken. De huisartsen herkennen de klachten door een tekort niet en logisch denken is er ook niet bij! Dus symptoombehandeling.

    Als de artsen klachten wel zouden herkennen, al dan niet zouden kunnen linken aan een lage B12-waarde, zou er geen B12-kliniek hoeven te bestaan. Die is er omdat artsen niet willen luisteren, klachten niet herkennen, ‘dankzij’ jullie!
    Steek dus a.u.b. de hand in eigen boezem!

    Inderdaad! Veel hulde voor Hajo Auwerda en Henk de Jong, Groninger van het jaar (na overleden burgervader).

  5. Johnny
    Johnny at | | Reply

    Beste Cinner, Heel hartelijk dank voor het vele werk wat je hebt verricht! Zeker gelet op je eigen gezondheidsproblemen. Ik hoop dat je hiermee door kunt gaan want het is hard nodig. Ik kwam helaas pas deze week op jouw site terecht omdat ik een reactie wilde schrijven op het stuk van Broer Scholtens (helaas ook veel te laat omdat ik het stuk niet kende!) wat ik met google nog een keer moest opzoeken. Maar zoals jij het geschreven heb zou ik het niet hebben gekund! Ik denk dan met name aan de sarcastische reacties op de ongefundeerde uitlatingen van Scholtens. En trouwens ook aan je reactie op het schrijven van het NHG aan Auwerda.
    Mijn vrouw kampte al meer dan 15 jaar met een depressie voordat ik op de b12 problematiek terecht kwam. En dat gebeurde eigenlijk min of meer “toevallig”. Ik had mijn vrouw gevraagd om een uitdraai te vragen van de uitslag van een bloedonderzoek. En daarbij werd ik getriggerd door een (iets) te lage waarde van het B12, terwijl er eigenlijk geen andere afwijkingen te zien waarden. Om het verhaal niet al te lang te maken…Ik heb me er in verdiept en (gelukkig!) onze huisarts ertoe kunnen bewegen om een verwijsbrief te schrijven, hoewel hij er zelf helemaal niet in geloofde. Via Rotterdam heeft mijn vrouw een recept gekregen (uiteraard met de nodige consulten) voor een drastische suppletie. Al na een aantal maanden werd het effect merkbaar op een aantal minder ingrijpende afwijkingen (o.a. sterke haaruitval). Pas veel later, ik denk na een jaar ongeveer, werd het effect merkbaar op haar psychische problemen. Nu, na ca. 2 jaar, ligt ze zelden of nooit meer op bed vanwege depressiviteit. Helaas zijn er andere medische problemen doorheen gelopen die deze verandering in eerste instantie maskeerden, maar het is nu wel duidelijk dat haar psychische problemen drastisch en blijvend verminderd zijn. Dus ik ben erg blijk dat jij op deze manier je inspant om de aversie tegen deze behandeling te “bestrijden”. Inmiddels loop ik zelf weer tegen deze “muur” op bij een neuroloog. Ik had, op basis van eigen waarnemingen, vastgesteld dat ik ataxie heb. Dat had ik misschien beter niet kunnen zeggen maar nou ja…Inmiddels is het duidelijk dat ik een polyneuropathie heb en dat dit inderdaad ataxie tot gevolg heeft. Hij heeft daarop een uitgebreid bloedonderzoek laten doen en daaruit bleek dat mijn B12 laag normaal was (B12 deficiency is een van de mogelijke oorzaken van een polyneuropathie). Maar hij piekerde er niet over om op dit spoor verder te gaan. Hij was ontzettend fel op het B12 institute. Allemaal geldklopperij die door de overheid verboden zou moeten worden….Hij heeft me dus gewoon naar huis gestuurd zonder enig perspectief op een (potentieel) effectieve behandeling. Dus zal ik opnieuw met mijn huisarts in gesprek moeten. Ik heb goede hoop dat dat wel zal lukken. Ik schrijf deze reactie mede voor lezers die (net als mijn vrouw) al heel lang neurologische problemen hebben. Het blijkt dus mogelijk dat door zeer drastische suppletie van B12, ook bij langdurige problemen, nog een onmiskenbare verbetering te behalen is. Inmiddels weet ik ook wat mijn schoonmoeder bedoelde met “leverinjecties”…Vroeger werd vitamine b12 tekort bestreden met een extract uit dierlijke lever omdat dat veel B12 bevat. En vitamine b12 tekort is erfelijk! Dus lezers met een (direct) familielid met een b12 tekort doen er wellicht goed aan om daar tijdig aan te denken…
    Nogmaals mijn dank voor je inzet en blijf er zolang het gaat mee door gaan! PS Ik denk er over om jouw verhalen naar de betreffende neuroloog te mailen. En nog een vraagje. Is er specifieke informatie over medicijnen die b12 opname kunnen beinvloeden? Ik heb wel vermoedens maar die zijn op drijfzand gebaseerd.

  6. Marianne Jager
    Marianne Jager at | | Reply

    Medicatie met gevolgen voor B12-opname:
    https://www.vitamine-info.nl/fileadmin/user_upload/documenten/Infobladen_en_factsheets/Factsheet%20Vtamine%20en%20medicijnen%20nieuw%21.pdf.

    Medicatie tegen epilepsie en metformine tegen diabetes, maagzuurremmers, hebben invloed op de opname van B12 uit het voedsel. Dat geldt ook voor lachgas! Alsook tumorvorming en narcose.

    Bij het ouder worden wordt het maagslijmvlies dunner en ook dat heeft gevolgen voor de opname van B12 uit het voedsel. Een kwestie van letten op speciale klachten: zie http://home.kpn.nl/HINDRIKDEJONG/symptoom.htm.

    1. Johnny
      Johnny at | | Reply

      Dank voor de reactie Marianne! Ik dacht zelf in een heel andere richting maar zoals ik al schreef, dat was niet gebaseerd op feiten.

  7. Maya Van Roosmalen
    Maya Van Roosmalen at | | Reply

    Bij de B12 kliniek gaat t denk ik ook om geld geld geld, ik kon niet meer tegen de spuiten na twee jaar en dan ziek t maar uit, idd, let op de overlijdensberichten, ik maak er zelf wel een eind aan. Genoeg ellende gehad in dit klote leven en wordt nooit beter

  8. Marianne Jager
    Marianne Jager at | | Reply

    Hulpverlening kost geld, al dan niet vergoed. Maar het gaat om jou!

    Je kunt ook smelttabletten voor onder de tong proberen als er sprake is van een B12-tekort en je af wilt van injecties. Daarvoor kun je naar de drogist! Heb je misschien (ook) andere tekorten? Door bijvoorbeeld een te lage vitamine D-waarde kun je (ook) depressief worden!

    Doodgaan kan immers altijd nog. Probeer eerst uit te vinden wat er (allemaal) aan scheelt om dáár iets aan te doen.
    Als je dan nog steeds uit het leven wilt stappen, heb je tenminste eerst je best gedaan om het noodlot af te wenden.
    Denk ook aan je familie!
    Kennelijk heb je geen hobby, vrienden of huisdieren waar je van geniet en die je niet wilt missen?

    Ik wens je veel wijsheid en als het enigszins kan, toch ook wat geluk!

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply