4 Responses

  1. Caat
    Caat at | | Reply

    Ik ken de b12 kliniek in Rotterdam niet maar weet dat Dr. Auwerda in Amsterdam een ‘life saver’ is! Jammer blijft dat er nog zoveel kinnesinne is tussen patienten onderling waar men zich uitsluitend zou moeten richten om B12 uit het hysteriehoekje te halen inplaats van elkaar voor rotte vis uit te maken en en passant ook de klinieken er bij proberen te betrekken. Je hebt perfect omschreven waar de gevesigde medische orde het laat afweten!

  2. J auwerda
    J auwerda at | | Reply

    Ik heb nu pas kennis genomen van uw artikel en ben u erg dankbaar hiervoor.
    Vrgrt
    Auwerda

  3. Maya Van Roosmalen
    Maya Van Roosmalen at | | Reply

    Ik kom nu iets meer dan anderhalf jaar bij Dhr auwerda, en heb drie maanden moeten rond zeuren bij artsen om een verwijzing te krijgen, ik ben heel blij dat ik in a,dam bij Dhr Auwerda ben nu. Maar t niet serieus nemen van B12 niet goed opnemen, schandalig, mijn leven moet nog beginnen na 55 jaar, dat zal niet gebeuren de schade is na 55 jaar te groot geworden. Hopelijk met na anderhalf jaar twee x per week een injectie dat ik t nog wat vol houd. En wordt er nog een diagnose op papier gezet, al is dit maar voor mijzelf en die domme huisartsen bij wie ik altijd afgescheept wordt,ook al is mijn ferritine nog maar 1 ,ja u leest goed, ferritine van 1, 38 kilo,toen 47 jaar, de buurvrouw kwam sojabijvoeding brengen,want de hele straat dacht dat ik dood zou gaan,ik ook, ik heb t gered, niet de eerste x,. Maar zo wil je niet leven. Dhr Auwerda ik hoop dat u zich nog lang mag inzetten voor t B12 probleem.

  4. Marianne Jager
    Marianne Jager at | | Reply

    Juist als gevolg van de grote aanhang van de kwakzalverijbestrijders, bestaat de B12-kliniek, is die nodig!

    Ik lees dat deze het er wel mee eens zijn dat een aantoonbaar B12-tekort behandeld dient te worden (b.v. als je een maagoperatie hebt ondergaan, door erfelijke ziekte of als gevolg van bijwerking medicatie). Maar hoe lastig is dat? De waardebepaling is verre van betrouwbaar.

    Artsen kijken de andere kant op, durven geen B12 voor te schrijven, ondanks lage waarde en veel specifieke klachten, bang dat ze anders kwakzalverij verweten zou kunnen worden. Artsen herkennen de klachten niet en denken dat je geen B12-tekort kunt krijgen als je geen bloedarmoede hebt.
    Waar moeten patiënten anders naartoe als hun huisarts er niks van snapt, niks van heeft geleerd en er niks mee te maken wil hebben? Juist, naar de kliniek die jullie verafschuwen, die jullie nodig hebben gemaakt!

    Ik verricht lotgenotencontact slokdarmkanker. Na de buismaagoperatie in 2001 had ik tal van klachten die de huisarts niet met elkaar in verband bracht: futloos, zeer pijnlijke beenhuid, evenwichtsstoornis, ontstoken slijmvliezen, haaruitval, kleurloze diarree. Een B12-tekort had ik volgens de huisarts niet: 220 pmol/L. Na een moeilijk jaar was eindelijk mijn B12-waarde voldoende gezakt om injecties te mogen krijgen: 140 pmol/L. Al mijn klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Een eyeopener voor de arts, die daar niks over had geleerd. “Eindelijk had hij nu iets voor mensen met vage klachten en een laag/normale B121-waarde!”
    Een B12-tekort is een risicofactor voor het krijgen van maag/slokdarmkanker. Logisch dat als je ongezond, atrofisch slijmvlies hebt, kanker gemakkelijker een kans krijgt.

    Narcose en tumorvorming blijken veel van de aangenomen voorraad B12 in de lever te verbruiken.
    Artsen veronderstellen dat een B12-tekort synoniem is voor bloedarmoede. Mijn Hb waarde was prima, maar de B12-waarde te laag. De waardebepaling is verre van nauwkeurig. Er zijn mensen met lage waarde die nergens last van hebben en die met laag/normale waarde met klachten en onomkeerbare zenuwschade tot gevolg. Het gaat wel ergens over! Ik weet van mensen die invalide werden als gevolg van een te laat ontdekt B12-tekort.

    Veel van de patiënten krijgen dan maar oxazepam bij neurologische klachten en lage B12-waarde. Dan is de dokter tenminste geen kwakzalver, maar wat dan wel??? Hij doet dan aan symptoombestrijding zonder de oorzaak weg te nemen, uit angst kwakzalverij verweten te kunnen worden!

    Bij navraag bleek dat veel lotgenoten ook specifieke klachten hadden, een lage B12-waarde en een dokter die zei dat het niet erg was, omdat er geen sprake was van bloedarmoede.

    Ik had ook een lotgenoot die geen auto meer kon rijden omdat hij geen gevoel meer had in zijn voetzolen. In een academisch ziekenhuis werd naar de oorzaak gezocht. Die konden ze niet vinden. De bloeddoorstroming was goed. Van mij hoorde hij dat hij vermoedelijk een B12-tekort had. Dat bleek te kloppen. Geen neuroloog, psycholoog, internist, huisarts, die daar aan denkt. En mochten ze eraan denken, worden die gedachten snel verworpen. “Hij/zij is toch geen kwakzalver?”

    Met dit probleem worstel ik al ca 15 jaar! Het enige wat ik kan doen is mijn lotgenoten te informeren over soort klachten dat past bij een tekort en duimen dat de huisarts het oppakt. Dan heb ik het over mensen zonder maagwerking, die ook nog vagotomie hebben ondergaan en maagzuurremmers slikken. De huisartsen herkennen de klachten door een tekort niet en logisch denken is er ook niet bij! Dus symptoombehandeling.

    Als de artsen klachten wel zouden herkennen, al dan niet zouden kunnen linken aan een lage B12-waarde, zou er geen B12-kliniek hoeven te bestaan. Die is er omdat artsen niet willen luisteren, klachten niet herkennen, ‘dankzij’ jullie!
    Steek dus a.u.b. de hand in eigen boezem!

    Inderdaad! Veel hulde voor Hajo Auwerda en Henk de Jong, Groninger van het jaar (na overleden burgervader).

Please comment with your real name using good manners.

Leave a Reply