Media

November 30, 2007

40 dagen zonder sex

Het duurde een tijdje maar vanaf 8 januari 2008 gaat het dan toch van start, de EO gaat ook aan de reallife met het programma ‘veertig dagen zonder sex’. Ze hebben wat extreme jongeren gevonden die aan sex doen zoals ieder ander koffie zet en geven de impressie dat heel de zondige wereld op die manier sex heeft. Vanzelfsprekend kan ook u meedoen (duh!) en omdat de verwachting is dat géén sex hebben bakken vol met moeite kost, bieden ze een pagina vol tips om u een steuntje in de sexloze rug te geven.  Nou hou u vast hoor, hier alvast een van de tips:

“Hoelang wil jij zonder seks? Kijk, vijf dagen redt iedereen wel, het wordt pas lastiger als het 20 of 40 dagen worden! Wanneer denk jij je doel gehaald te hebben? Dat doel mag best ambitieus zijn, maar je hoeft natuurlijk niet gelijk het Guinness Book Of Records te halen.”

De website straalt verder een en al ‘u-bent-een-imbeciel-en-tevens-nymfomaan-maar-de-redding-in-de-vorm-van-Arie Boomsma-is nabij’ uit. De Christen Unie zal wel verheugd zijn deze keer, legitiem naar een programma over sex kijken en de woorden neuken, beffen, pijpen en masturberen mogen gebruiken!

Verderop in het stappenplan ‘hoe-kom-ik-van-mijn-afgrijzelijke-sexverslaving-af’ staat nog wel een (tegenstrijdig) goed advies trouwens: “Geen seks hebben betekent natuurlijk niet dat je stil op de bank moet gaan zitten! Doe gewoon lekker je ding…”

Inderdaad, gewoon lekker je ding doen …

November 22, 2007

Patiëntenwereld vs auteursrecht

Patientenverenigingen en -organisaties maken veel gebruik van krantenartikelen, samenvattingen van onderzoeksresultaten, geschreven brochures en allerhande protocollen en richtlijnen. Niet met als doel geld te verdienen aan andermans werk of te pronken met andermans veren, wél om patienten bijvoorbeeld een wat makkelijker overzicht te kunnen bieden met voor hen interessante schrijfsels waar deze mensen anders niets gevonden zouden krijgen in het oerwoud wat internet heet.

Je zou denken dat het zo problematisch niet hoeft te zijn maar als er iets is wat ‘cinnergate’ inmiddels duidelijk maakt, is dat het wel problematisch is! Bijna dagelijks ontvang ik mailtjes van mensen die vertellen dat ze hun project, site, weblog maar offline hebben gehaald, bang als ze zijn tegen eenzelfde claim aan te lopen als ondergetekende.

En het gaat ook zo verdomde makkelijk. Een hoogleraar publiceert een omstreden stuk in de krant, een patientenorganisatie wil daar tegen in verweer komen, organiseert een handtekeningenactie en om iedereen correct te informeren wordt het orginele stuk op een site bijgesloten. Pats .. auteursrechtschending! En zo zijn er talloze voorbeelden denkbaar waarbij onbewust, met goede intenties geheel per ongeuk auteursrechten geschonen worden. Waarbij het veelal gaat om een groep mensen die niet zo goed in staat is zelf te verwoorden en aan te passen. Het zijn tenslotte niet de potentiele schrijverskwaliteiten die hen verbindt of een site doet opzetten, maar een ziekte, aandoening of afwijking.

Ben daar behoorlijk mistroostig van aan het worden eerlijk gezegd…

November 21, 2007

Auteurswet vs Web 2.0 in het NRC

Vandaag verscheen mijn naam in de krant in NRC-next verscheen het artikel ‘Best lastig, legaal en eerlijk bloggen: De auteurswet (1912) lijkt slecht toegerust op de mogelijkheden van Web 2.0’ van Marie-José Klaver. Marketingfacts heeft het artikel – met toestemming – overgenomen met alle relevante links erin opgenomen en laat daarmee meteen zien hoe een artikel gebruikt en verrijkt kan worden zonder de auteur schade te berokkenen.

Overigens staat onderaan gemeld dat onder andere ik geen gebruik maak van creative commons licenses maar toeval wil dat ik gisteren een creative common licentie heb aangevraagd en in gebruik genomen. Eigenlijk niet zozeer omdat ik denk dat iemand (mijn) lifelogs zou willen gebruiken en verspreiden maar eerder omdat ik het principe van creative commons wel aanhang.

Hoe een auteurswet zijn doel voorbij schiet

In drie weken is mij ontelbaar keer gevraagd ‘waarom zou je een artikel overnemen als je er ook naar kan linken?’. Nog vaker kreeg ik het advies ‘schrijf het gewoon in eigen woorden op, dan geef je dezelfde boodschap maar is het niet strafbaar.’ Evenveel gehoord is de ‘verander een paar woorden, dan is het juridisch correct’.

Zelf zie ik dat als tekenen dat de auteurswet (1912) zijn doel compleet voorbij aan het schieten is. Immers gaat het er duidelijk al niet meer om of een auteur zich beschermd ziet of ondergetekende creatief genoeg is, het gaat er klaarblijkelijk alleen om hoe we als maatschappij zo correct mogelijk de wet kunnen omzeilen en zodoende derden geen kans geven de auteurswet als gat in de markt te gebruiken.

Nu is dit nog kleinschalig en dan zijn de adviezen zo gek nog niet om klein, persoonlijk leed te voorkomen. Maar niet alleen webloggers maken zich druk om de beperkingen die de auteurswet op kan leveren, ook culturele en wetenschappelijke instellingen in Nederland zeggen zich zorgen te maken ‘over bedreigingen van het evenwicht van het auteursrecht en onvolkomenheden in de auteursrechtwetgeving.‘ FOBID, Netherlands Library Forum (nationaal samenwerkingsverband van de landelijke bibliotheekorganisaties) willen een dringend beroep doen op alle betrokkenen om ‘informatie vooral toegankelijk te houden en de beschikbaar heid te kunnen garanderen voor iedereen’ en doen dit in vorm van een manifest.

Het manifest illustreert daarbij dat de auteurswet ook op grote schaal zijn doel voorbij aan het schieten is. Waar vroeger de bibliotheek een fysieke plek was waar informatie aan het publieke domein geschonken werd, is dat nu virtueel mogelijk maar beperkt door de auteurswet die daar niet op is ingericht. Dezelfde adviezen geven om de wet te omzeilen lijkt dan toch lichtelijk imbeciel nietwaar? Het kan toch niet de bedoeling zijn dat een maatschappij zich met ontwikkelingen en al laat beperken door een verouderde wet die op dat moment tegelijk zijn doel niet dient?

November 18, 2007

Only there to help you

Cozzmoss

Vanwege mailboxkrakkemikkigheid – lees: CiNNeR maakt er een zootje van – twaalf dagen later ontvangen dan verstuurd, wilde ik deze u toch niet onthouden… (En ja heus, ik heb toestemming erbij gekregen van Crachát; voor de tekeningen daar even de postings aanklikken ..)