CiNNeR » Herinnering http://www.cinner.com Fri, 10 Feb 2012 02:35:51 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Wat een lieve BABS http://www.cinner.com/2009/12/03/wat-een-lieve-babs/ http://www.cinner.com/2009/12/03/wat-een-lieve-babs/#comments Thu, 03 Dec 2009 03:47:06 +0000 CiNNeR http://www.cinner.com/?p=4899 Vanavond kregen we bezoek van BABS, de Buitengewone ambtenaar van de burgerlijke stand die ons zal gaan trouwen. En moet bekennen dat ik er bij voorbaat erg tegenop zag. Gewoon het idee dat een vreemde mevrouw op onze bank zou gaan zitten om ons ‘uit te horen’ over ons… De enorme stapel aan professionals die betrokken hadden moeten zijn bij de dood van mijn vader maar ons grondig in de steek hebben gelaten het afgelopen jaar, hebben diepere sporen achtergelaten dan ik dacht.

Maar hoe anders kan het lopen. Hoe goed kan het lopen. BABS bleek een veelzijdige en bewonderingswaardige vrouw. Sprankelend, positief met gevoel voor mensen en vol mooie ideeën klikte het al bij binnenkomst.  Ze hoefde ons niet uit te horen, we vertelden over alles en nog een beetje meer. Niet alleen de leuke dingen en de fijne tijden maar juist ook over obstakels, verdriet en gemis. Voor het eerst dit jaar zat er een ambtenaar tegenover ons die luisterde. Ons werkelijke hoorde. Ons het gevoel gaf dat er een fijne dag op stapel staat waar ze voor ons iets moois van gaat maken.

En ze was nog veelzijdiger dan dat. Ze bleek eerder uitvaartonderneemster geweest te zijn met gevoel voor nabestaanden en hun verdriet maar ook noden. Liet me zien hoe het afscheid van mijn vader had kunnen zijn. Had moeten zijn. Waar inmiddels onze knopen zitten en muren staan. En al kunnen we niet terug in de tijd en kunnen we dat afscheid niet over doen, het gesprek gaf me iets wat ik bijna niet kan omschrijven. Misschien de kans om op een prettige, mooie manier over de zelfdoding van mijn vader te kunnen praten. De fouten, conflicten, weerstanden en boosheid om derden hadden mijn mijn vaders dood zo lelijk gemaakt. Lelijkheid die er niet had moeten zijn. Die me overschaduwd heeft. En zij een stukje kon wegnemen.

Met recht een ‘buitengewoon’ ambtenaar …

 

]]> http://www.cinner.com/2009/12/03/wat-een-lieve-babs/feed/ 11 Pijn van herinnering http://www.cinner.com/2009/03/03/pijn-van-herinnering/ http://www.cinner.com/2009/03/03/pijn-van-herinnering/#comments Tue, 03 Mar 2009 04:38:44 +0000 CiNNeR http://www.cinner.com/?p=4536 Bewust probeer ik aan zijn leven te denken. Zijn leven toen het nog goed was. We allen bij elkaar waren en het zo leuk hadden, konden genieten van het leven. Van knuffels en lachen, van momenten delen en weten dat de ander er voor je is. Altijd. Dat zou hij willen, dat die herinneringen bewaard blijven, niet de ellende. Alleen dan is de pijn allesvernietigend. Het gevoel van in de steek gelaten zijn allesomvattend. Verdwijnt mijn begrip, verdrongen door de fijne herinneringen. Waarom wilde hij in hemelsnaam dood, eerder dan de natuur het toeliet? Zonder afscheid, zo verrekte eenzaam.

Bewust probeer ik aan de verschrikkingen van zijn leven te denken. Hoe zwaar en moeilijk het was. Dat ik ook niet meer wist waar hij een sprankje vreugde vandaan moest halen, laat staan het vleugje hoop. Hoe verschrikkelijk moet dat geweest zijn voor hem, die dat leven moest ondergaan? Dan is de pijn allesvernietigend. Raak ik doordrongen van de zwarte kant van het leven, de oneerlijkheid in het alles. En weet ik amper hoe ik zelf verder moet.

Mijn vader zou willen dat ik de misere er af strip, de fijne herinneringen overhoudend om mee verder te gaan.  Maar dat gaat (nog) niet. De misere nodig om zijn dood begrijpelijk te houden.

]]> http://www.cinner.com/2009/03/03/pijn-van-herinnering/feed/ 11