Zondag vier januari 2009. We maakten ons klaar om naar een nieuwjaarsborrel te gaan in onze stamkroeg. Maar ik was onrustig. Gestrest. Nerveus. Ik wist dat je er ontzettend slecht aan toe was. Dat je zoveel pijn had. Al een week geen eten binnen had gekregen. Dat de losse sondevoeding was mislukt. Dat je vrijdag [...]

Mijn vader filosofeerde vaker over zelfdoding en verschillende methoden om uit het leven te kunnen stappen. Van vrijwel elke methode wist hij alle mogelijkheden en onmogelijkheden. Dat klinkt depressief, luguber en zwaar op de hand maar zo was het eigenlijk nooit. Als hij erover sprak was het als een gesprek over een gebeurtenis op het [...]

“Kan online lotgenotencontact helpen bij de verwerking van het verlies van een naaste door zelfmoord? Dat is de belangrijkste vraag van het Trimbos-instituut bij het onderzoek naar het 113Online forum voor nabestaanden van zelfmoord.” (bron) Hoewel mijn antwoord op de vraag ‘ja’ zou zijn, denk ik inmiddels bij het 113Online forum: ‘nee’. Een van de [...]

Ergens in 2010 besloot ik dat ik maar eens gelukkig moest worden. Dat klinkt heel positief.  Maar zo was het eigenlijk niet. Eigenlijk was ik zo ontzettend bang dat ik letterlijk dood zou gaan aan stress, angst en verdriet – ik had mijn tweede hartaanval immers al achter de kiezen – dat ik meende elke [...]

Zelfmoord op spoor vaakst in Nederland, kopte de Volkskrant afgelopen week (in een overigens erg lelijke kop, maar dat terzijde). Want in verhouding op het aantal verreden kilometers, blijkt dat in Nederland vaker voor de trein gesprongen wordt dan in omringende landen. Je zou denken – tenminste, ik wel – dat na zo’n schrikbarend feit [...]

Godgloeiende, van zeer dichtbij heb ik 2 zelfmoorden meegemaakt, het is de meest laffe manier om uit te stappen. Get a life, zou ik bijna zeggen. Sla het boek dicht en begin een nieuw! In onze maatschappij leeft de dood niet erg. Ook al is de dood het enige zekere in het leven, het zit [...]

“Nog maar even niet he, kleintje” zei hij het laatste half jaar af en toe. En ik antwoordde standaard “Nee, doe maar niet”. Eenmaal durfde ik het aan, hem te vragen waarom hij dat toch af en toe zei. Hij lachte en zei dat het niks was. Iets wat hij eens op een briefje had gekrabbeld [...]

“… maar uw vader is duidelijk vredig overleden”. Ik dacht echt dat ik hem verkeerd verstaan had. Hem de tweede keer nogmaals verkeerd verstond. Het gesprek met de officier van justitie was bedoeld om mij gedetailleerd te vertellen wat zich had afgespeeld in de nacht van vier op vijf januari. Zojuist had hij mij verteld [...]

Bewust probeer ik aan zijn leven te denken. Zijn leven toen het nog goed was. We allen bij elkaar waren en het zo leuk hadden, konden genieten van het leven. Van knuffels en lachen, van momenten delen en weten dat de ander er voor je is. Altijd. Dat zou hij willen, dat die herinneringen bewaard [...]

Voor patiënten die ondraaglijk en uitzichtloos lijden, is in Nederland de zorg rond het levenseinde zorgvuldig geregeld. Als de patiënt het uitdrukkelijk wenst, kan euthanasie het waardige sluitstuk zijn van een ziekteproces waarin alle mogelijke vormen van (palliatieve) zorg zijn uitgevoerd. (bron: Ministerie VWS) De wet op euthanasie kent een tegenstelling in zichzelf,  althans in mijn [...]