‘Gewoon’ indrukwekkend

Tuesday, September 8th, 2009

Dat ik bij de notaris kwam voor de overdracht van mijn vaders appartement. En dat dezelfde notaris me even apart nam om iets te bespreken. En ineens vertelde dat hij zich mijn vader nog kon herinneren. Van toen hij de overdracht regelde voor de koop van het appartement zeven jaar geleden. Vroeg of hij mocht weten hoe mijn vader overleden was. [...]

Nog maar even niet …

Tuesday, September 1st, 2009

“Nog maar even niet he, kleintje” zei hij het laatste half jaar af en toe. En ik antwoordde standaard “Nee, doe maar niet”. Eenmaal durfde ik het aan, hem te vragen waarom hij dat toch af en toe zei. Hij lachte en zei dat het niks was. Iets wat hij eens op een briefje had gekrabbeld [...]

Ik heb er mijn buik vol van …

Saturday, August 29th, 2009

Kreeg er een chronische ziekte bij, werd 100% afgekeurd voor de WAO, daalde zestig procent in inkomen, mijn partner werd de werkeloosheid in gereorganiseerd en we verzopen in de financiële problemen. Mijn moeder overleed in onze armen, zesenveertig jaar en compleet gesloopt door chemokuren, operaties en vele, vele complicaties. Mijn vader probeerde achter haar aan [...]

Windows helpt vergankelijkheid een handje

Sunday, July 26th, 2009

De laatste foto’s van mijn vader, zijn laatste mailtjes, enkele van zijn schrijfsels en de lieve mails en schrijfsels die ik had gekregen naar aanleiding van zijn dood. Allemaal dingen die ik nog vaak bekeek of las .. allemaal verdwenen. Alle backups daarvan op meerdere schijfruimtes .. eveneens verdwenen. Mijn mailprogramma inclusief mapindeling, compleet leeggeveegd. Met dank [...]

Ocherme de politieagent toch …

Thursday, July 23rd, 2009

Tweeënzeventig procent [van de geinterviewde agenten] zegt ook dat het publiek onvoldoende waardering heeft voor de politie.
 Mijn eigen ervaringen met de politie zijn inmiddels erbarmelijk te noemen. Niet alleen omdat zij mij ‘vergaten’ op te vangen in de nacht dat mijn vader zelfmoord pleegde maar des te meer om de klachtenafhandeling die daarna volgde. Nu [...]

Waarom ik weinig log

Saturday, June 20th, 2009

Mijn vader was mijn grootste fan én kriticaster maar vooral mijn inspiratie hier veel te schrijven. Elke nacht belden we urenlang en bespraken alles wat maar toevallig opkwam. Hoe het ging, wat er die dag gebeurd was, hoe we ons voelden, wat we van plan waren maar ook heel veel nieuws, maatschappij en politiek. Gek. Al waren [...]

Definitief

Tuesday, June 16th, 2009

Nog geen drie regeltjes zakelijke tekst, ondertekend door ’teamleider xxx uitvaartfaciliteiten b.v.’ vertellen mij dat de as van mijn vader is verstrooid op zee drie dagen eerder. Tien seconden ben ik opgelucht. Tot nog toe is alles fout gegaan en inmiddels had ik al nachtmerries van vermiste urnen of verstrooiing op een hondenuitlaatveldje.
Dan dringt het door. Door de [...]

Gisteren

Tuesday, May 5th, 2009

Vier mei tegen een uur of een ’s nachts betrapte ik mezelf er op. Stiekem had ik vanaf twaalf uur zitten wachten op het telefoontje van mijn vader om me zingend te feliciteren met mijn verjaardag. Zijn zelfmoord zo vers in mijn geheugen, verwachte ik het als bij een wonder toch. Al mijn plannen om te [...]

Slachtofferhulp

Sunday, May 3rd, 2009

Koninginnendag, na vertoning van wat afschuwelijke beelden komt er een mijnheer in beeld om te vertellen hoe traumatisch deze beelden kunnen zijn. Dat het niet gek is dat u als tv kijker daar onrustig van wordt of vervelende gevoelens van krijgt. Gestressed van raakt wellicht. En .. om te melden dat ook de tv-kijker gebruik kan maken [...]

Verdriet en onzekerheid

Sunday, December 14th, 2008

Twaalf specialisten, zes huisartsen, enkele co-assistentes drie keuringsartsen (plus twee maatschappelijk werkers,  drie psychologen, twee psychiatrisch verpleegkundigen, een psychiater, naar schatting 40 prikkers en nog een aantal radiologen en onderzoekers) hebben mij gezien in verband met mijn inmiddels A4 aan klachten. En tóch bestaat de kans dat zij allen de verkeerde conclusie hebben getrokken omdat zij de simpele mogelijkheden niet [...]