Ok, dat is misschien wat overdreven. Maar het loggen heeft toch zeker een verandering in mijn sociale leven teweeg gebracht. Niet dat ik zoveel log dat ik geen sociale contacten meer kan onderhouden hoor. Nee, sommige mensen denken aan de hand van mijn log precies te weten hoe het met me gaat en halveren het contact met mij! Zo is er een geheel nieuwe binnenkomer ontstaan, zoals: “Ik hoef niet te vragen hoe het gaat, dat heb ik al gelezen op je log” en “Heb je een tijdje niet gesproken, kon op je log toch al zien hoe het je vergaat”. Of: “Ik zag op je log dat het goed met je gaat, dus je zal wel niet veel meer te vertellen hebben”.  

Ook als men wel contact onderhoudt, kan het loggen voor frictie zorgen. Een aantal mensen slaat – onmiddelijk na een visite alhier – mijn log erop na om te zien of ze wel genoemd worden. Is dat niet het geval, volgt gehaaid een mailtje met de tekst: ‘hee, we werden niet genoemd, vond je het niet gezellig?’. Dit op meer geagiteerde toon als een deel van de visite is genoemd, maar een ander deel niet. Misschien vleiend dat men graag genoemd wil worden, maar lastig als men zich buitengesloten gaat voelen.

Bij deze wil ik in elk geval een aantal misverstanden uit de weg helpen. Nee, ik vertel niet alles op dit log. Hoewel ik vrij open ben over een aantal zaken, is er genoeg wat ik toch liever voor mezelf hou. Daaruit volgt: nee, dit log geeft niet altijd mijn gemoedstoestand of situatie accuraat weer. En nee, indien ik een visite of uitje niet noem betekend dat niet atomatisch dat ik het dus niet leuk vond.

BTW, als u hier leest wat ik zo uitspook, weet ik nog niet wat u zo uitspookt 🙂