Dit is echt zo’n stom lijflog verhaal van ‘ik deed .. en toen zag ik dat ..’ 🙂

Bij het uitlaten van Dobber kwamen we een jongen tegen met een kruizing Dobberman/Rottweiler. Hij kwam niet te dicht in de buurt, hield zijn hond aangelijnt maar bleef ons wat in de gaten houden. Uiteindelijk had hij de moed ergaart wat te vragen. Hij had de hond net en wilde eigenlijk kijken of ze samen kon met andere honden. Maar of ik dan wel Dobber wilde aanlijnen (die loopt altijd los). Hondje zag er lief uit dus dat wilde ik wel doen. Vervolgens werd de jongen een beetje bangig en vond het genoeg als ik alleen maar drie meter verderop langs liep. Ja daahaaag. Dobber en hondje wilde even snuffelen en dat kan best. Ging ook prima.

De andere hond bleek een meisje met een triest verhaal. Haar baasje was een kluizenaar ergens in Duitsland die drie weken dood in zijn huis heeft gelegen voordat mijnheer en dus hond gevonden werden. De jongen heeft de hond vervolgens meegenomen maar eerst naar het asiel gebracht, want ‘dan werd ze helemaal nagekeken zonder dat het voor zijn kosten was’. Daarna heeft hij haar opgehaald om te houden, dat was vier dagen geleden. Merkwaardig hoor, als je zo verliefd bent op een hond dan ga je die toch niet eerst ook nog traumatisch in een dierenasiel zetten?

Maar goed. Ze hebben haar Tessa genoemd en het was een schatje! Luisterde perfect ondanks dat ze haar naam nog niet echt door heeft. De jongen bleef wat vreemd. Trok haar ‘terug’ aan d’r riem terwijl we gewoon stonden te praten en Tessa superbraaf naast ons stond te suffen. Ze trok wat met een pootje maar hij was er niet opgekomen de voetkussentjes even na te kijken op steentjes of scherpe dingetjes. En ging dat vervolgens ook niet doen dus ben ik het heel bijdehand gaan doen. (Eerst netjes gevraagd hoor. En inderdaad, een voetkussen was een beetje stuk). En de dierenarts had wel iets gezegd over een verkeerde loop maar hij kende de term niet en had ook niet gevraagd wat het inhield. Ja ja, zo’n baasje heb je wat aan?!

Och en ze was zo lief. Ze kikkerde helemaal op van de aandacht (want ik kon er niet van afblijven natuurlijk) en ik mocht alles bekijken en aanraken en Dobber vond ‘r ook leuk en en … Enfin, je raad het wel. Ikke helemaal verliefd had de hond het liefst ontvoerd.

Maar dat is verboden geloof ik 😉