En dan bedoel ik echt, goedemorgen! Ik was gisteren zo kapot van een dosis stress, een etentje met vriendinnen en een koffievisite bij weer een andere vriendin, dat ik voor het eerst in tijden ruim voor tweeen s’nachts in bed lag en vrijwel de hele nacht door geslapen heb. Voel me nu wel wat wazig, alsof ik midden in de nacht ben opgestaan. Tja, voor mijn gevoel is dat ook zo πŸ˜›

Mijn huis is inmiddels een aardige puinzooi maar mijn sociale leven heeft in elk geval een opkikker gehad, dus toch een goede balans als je het mij vraagt. Iedereen is zo lief om me op te halen en thuis af te gooien maar gewoon op visite blijft zwaar vermoeiend. Terwijl het toch mensen zijn die praktisch ‘om de hoek’ wonen en wat doe ik daar nou meer dan wat kletsen en koffie leuten? ME is maar een bizar iets.

Nu nog ECHT een balans zien te vinden en dan word het nog wel wat met mij πŸ˜‰