Sorry, het is geen stijl om zo de maandag te beginnen. Maar het moet eruit, ut gaat niet lekker. Ik heb er namelijk volledig genoeg van, ik wil niet meer ziek zijn! Niet meer rondstrompelen, bekaf zijn, moeilijk zien, grieperig voelen, niet helemaal goed kunnen denken en vul de lijst maar aan. En alles eromheen, dat wil ik ook niet meer! De slechte financieen bijvoorbeeld, komen me nu wel de neus uit. En het net niet bol kunnen werken, helemaal genoeg van. Ow ow, en dan die kloterige artsenarij en peuten en hulpverleners die ik in het verleden heb gehad. Waarvan nu blijkt dat ze testen helemaal niet gedaan hebben, onderzoeken niet nodig vonden of het automatische standaard geruststellingspraatje hielden omdat ME in hun ogen synoniem is voor aanstellerij en hypogondrie. Zodat het huidige (wel goede) artsenapparaat om me heen langzaam achter het een na het ander komt, wat de toestand er niet makkelijker op maakt en mijn vertrouwen af en toe tot beneden nul laat dalen. Bij het grof vuil ermee en dan druk ik me zeer vriendelijk uit.

En ik weet het wel, ik doe het best goed. Lig niet naast de pakken en kan er ook nog wel eens om lachen. Maar goed dat is niet mijn verdienste eigenlijk. Er is gewoon niet veel andere keus. Het was geen kwestie van
“Wat willu, een chronische ziekte of liever een moeilijk karakter?”
“Ach, doet u mij allebei maar. Ik hou wel van een uitdaging.”

Ziek zijn past gewoon niet bij me (bij wie wel?). En vandaag heb ik er dus genoeg van. Modder er al twaalf jaar mee aan, nu is het welletjes geweest!!

Morgen beter?