Vandaag dan dag 1 van de ‘probeer-periode’. Dat leek in eerste instantie meteen tot mislukken gedoemd. De medicijnen hebben enkele bijwerkingen en daar moest ik natuurlijk drie kwart van meepakken. Dus zwalkte ik opnieuw half lam door de supermarkt en lagen mijn vriendje en de kassiere weer compleet in een deuk. Deze keer dacht ik dat het niet zo opviel maar zo zie je maar dat een mens zichzelf nogal vertekend kan zien. Toen ik net ging twijfelen of dit middel wel zo’n goed idee was, zakten de bijwerkingen wat af tot een redelijk ‘te doen’. En na een paar dagen zouden de neven effecten wat af kunnen zakken, dus ga ik nog maar even door. verder was er geen enkel efect te merken, maar vanmiddag vernam ik dat dat aardig wat weken kan duren. Dus geduld is een schone zaak en dit is het moment om mij dat eigen te maken.

Verder ontstont er enige verwarring. De arts van het centrum waar het wetenschappelijk onderzoek vandaan kwam waar de huisarts zijn idee op gebaseert heeft (wat een zin), schreef mij vandaag een mail over het experimenteren. En hij beweert dat de behandeling met ketanserine in combinatie met carnitine van een pijnspecialist komt en niet vanuit een ME-onderzoek. Tja .. eh .. Die specialist is bekend in de ME-wereld en begeleid vele ME-patienten, dus niet zomaar iemand. Huisarts maar gebeld om te overleggen. Eigenlijk met de bedoeling zijn mailadres te krijgen zodat ik dit soort dingen door kan sturen. Maar die vraag werd nogal ontweken en ik begreep de verborgen hint. (Wel lastig, kan hem moeilijk bij elk wissewasje gaan bellen). Heb toen maar het adres van de specialist gegeven en hopelijk kunnen ze elkaar hierin vinden.

Want wat moet ik er nu van denken?