U wist het misschien, maar ik in elk geval niet. De nederlander is er gemiddeld gelukkiger op geworden en leeft langer gelukkig (eh, dus de duur van het gelukkig zijn is langer). Aldus de Erasmus Universiteit Rotterdam dan dus. Ondanks de onvrede over maatschappelijke ontwikkelingen, is de mens meer tevreden over zijn eigen ontwikkeling.

“De definitie van menselijk geluk is hoeveel voldoening mensen hebben in het leven als geheel”, aldus Veenhoven. De ontevredenheid over de politiek die bij de laatste verkiezingen bleek, staat in schril contrast met de tevredenheid met het eigen leven. Volgens de hoogleraar moet alle ontevredenheid niet op een hoop worden gegooid. “Je kunt tevreden zijn met het weer vandaag, maar dat wil nog niet zeggen dat je ook tevreden bent met je partner. Op sommige vlakken neemt de ontevredenheid toe, maar op andere terreinen neemt de ontevredenheid af en alles bij elkaar zijn we meer tevreden geworden met het leven als geheel.”

Het geluksgevoel zou volgens Veenhoven ook samen hangen met toegenomen welvaart en opleidingskansen, maar vooral ook met de grotere keuzevrijheid die men heeft. “Meer mensen zijn de afgelopen jaren op hun plek terechtgekomen en dat levert meer geluk op. Mensen hebben beter leren kiezen, de zelfkennis is toegenomen en in de opvoeding hebben we geleerd zelfstandiger te zijn, waardoor mensen weten wie ze zijn en wat ze willen”

Moet bekennen dat ik wel opkeek van dit resultaat. Al met al zouden mensen zo’n 58,3 jaar van hun leven gelukkig zijn (vier jaar meer dan in 1973). Terwijl ik toch de indruk had dat men de laatste tijd weer hard bezig is ongelukkiger te worden. Al is het maar omdat de samenleving steeds individueler geworden is en men eerder naar een psychiater dan naar een goede vriend stapt. Omdat er recessie is (geweest), men moeilijker aan een baan komt, niet zo makkelijk kan gaan studeren als vroeger, de gezondheidszorg verslechterd is en noem maar op. Maar blijkbaar heeft de individualisering dat geluksgevoel eerder bevorderd en hebben de overige zaken geen invloed gehad op het welzijn.

Kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat daar in mijn vriendenkring anders over gedacht wordt. Zelf voel ik het ook niet zo, kan ik bekennen. Maar goed, dat is niet representatief voor de gemiddelde Nederlander vermoed ik.

Hoe gelukkig bent u eigenlijk?