Month: December 2003 Page 2 of 9

Heilige nacht, depressieve nacht

Het zal ongetwijfeld wel al wat merkbaar geweest zijn. Ik ben nogal aan de depressieve kant de laatste dagen. Maar Kerstnacht – inderdaad een nacht van bezinning blijkbaar – drong pas ten volle tot me door hoe ontzettend slecht we er in een klap bij zitten financieel gezien. Het was al niet zo best, maar nu is het totaal klote. Een week voor kerst is in alle opzichten de meest belabberde tijd om daar achter te komen en nog zonder werk te zitten. Er valt nergens iets aan te vragen of informatie los te krijgen en als er al werk is, komt dat in januari ‘wel weer’. Het lijkt wel of de wereld twee weken stil staat want het is ‘tenslotte kerstmis’. Alsof je er spontaan gelukkig van dient te geraken en niets er meer toe doet. Instanties vreten wat uit hun neus ofzo, de mensen zijn aanwezig en daar houdt het wel mee op. Rekeningen blijven echter wel binnen komen natuurlijk. Maar goed, zelfs al hadden we alles aan kunnen vragen wat er aan te vragen is, het zal miniem verschil maken als we al ergens recht op hebben. En dat heeft me enorm in paniek doen schieten. Want hoe moet dat nou als mijn vriend niet supersnel werk vindt? Het drukt me er ook met mijn neus extra op dat ik een kneus ben die niet zelf op jacht kan gaan naar een baan.

Was dus al absoluut niet meer in welke kerststemming dan ook. Zit verder nog na te kwakkelen van de griep, het snot is onder controle maar ik blijf koorts, keel- en oorpijn houden. Dat en andere omstandigheden zorgden ervoor dat ik niet naar mijn familie kon en ik mis met name mijn vader heel erg (die zelf ook ziek is dus niet naar mij kan).

Van mij had kerst dus finaal overgeslagen mogen worden, met Oud & Nieuw erbij! Niks prettige dagen, laat staan een gelukkig nieuwjaar. Ik weet dat ik lang niet de enige ben die er zo over denkt of in zo’n situatie zit, maar dat is slechts schrale troost. Ik weet ook dat ik het moet proberen los te laten, dat piekeren niets veranderd. Dat ik positief moet blijven en dat het zomaar kan gebeuren dat de eerste weken van januari meer oplevert dan ik nu (doem)denk. Maar het lukt me even niet.

Weinig kerstige postings hier dus. U kunt er niks aan doen maar ik kan er even niets meer van maken.

Wat overigens niet wil zeggen dat ik u geen prettig kerst gun!!

Comments (0)



Prettige Kerstdagen!

[[image:43.jpg::center:0]]

Prettige kerstdagen bedoel ik ..

Comments (0)



Compensatie gedrag..

Omdat elke Roosendaalse instantie net buiten bereik van openbaar vervoer is geplaatst en bovendien altijd afspraken voor tien uur s’ochtends wenst, moet ik regelmatig uitleggen dat ik chronisch ziek ben. Dat tracht ik altijd zo kort en bondig mogelijk te doen. Maar op een of andere manier loopt dat altijd uit op ongeveer hetzelfde.

Eerst de vraag “U heeft watteh?” Na enige uitleg wat het inhoud altijd even een grapige ijsbreker als “ow dan kunt u lekker veel in bed liggen” ofzo. Na wat meelachen als een boer met kiespijn – ja ja, die mensen kunnen er niets aan doen dat ze niets weten blah blah en dat geeft ze een vrijbrief voor ongelovelijk stomzinnige opmerkingen – herhaal ik dan maar waar ik voor bel. En dan gebeurd het merkwaardigste…

Veel mensen worden blijkbaar overvallen door het gevoel te moeten compenseren. Ik chronisch ziek? Ha!! Dan zullen zij wel eens even vertellen waar hun allemaal wel niet mee te kampen hebben. Dus krijg ik te horen hoe vroeg ze elke dag op moeten, hoe druk het is, dat ze vorige week griep hadden of hun schoonzus is geopereerd en de hond is overleden. Meestal raken ze langs de weg ook nog geirriteerd richting mij want zij hebben het ook moeilijk hoor!! Waarop eeuwig de vraag komt “Realiseert u zich dat wel?”

Meestal onderdruk ik de neiging om te zeggen ‘Goh, ik dacht dat ik enkel een formulier aan wilde vragen maar nu u het zegt, ik heb u buitengewoon gekwetst met mijn chronisch ziek zijn. Mijn excuus, ik hang onmiddelijk op!”

Een medewerkster van de Sociale Dienst maakte het overigens nog gekker. Toen ik me lichtelijk opwond omdat ze de grootste lol had dat ze me daarheen had laten komen terwijl dat niet nodig bleek… Nee moment, iets specifieker: Ik moest echt zelf langskomen, ziek of niet. Aldaar bleek dat helemaal niet te hoeven en had alles gewoon opgestuurd kunnen worden. Dat was natuurlijk lachen he!! Ook dat ik er beroerd uit zag en slecht liep was hylariteit alom. Toen ik daar geirriteerd op zei dat ik het niet zo grappig vond, werd ze geweldig kwaad. Want “misschien ben ik ook wel ziek. Ben ik verkouden ofzo. Dat ben ik namelijk ook weet u (ja, de enorme mintwalm en een bureau vol gore volgesnoten zakdoekjes gaf wel een hint). En nu raakt u geirriteerd en dat zou wel eens het effect kunnen hebben dat ik me ga opwinden. En dat ik dan een hoestbui krijg en wie weet zelfs overlijd in een doodsroggel. U als chronisch zieke zou toch wel beter moeten weten!

Enfin, vertel mij nu niet dat ik gestoord ben in deze …

Comments (0)



Huursubsidie & imbecielen

De mijnheer van de huursubsidie spoort niet geheel geloof ik. Ten eerste vond hij dat de aanvraag vangnetregeling huursubsidie die we wilden aanvragen helemaaaal geen haast heeft dus best kan wachten tot Januari. Want tenslotte belde ik nu pas terwijl mijn partner al 2 november zijn baan verloren had. Let wel, ik had toen al drie keer uitgelegd dat de beschikking WW pas vorige week binnen was gekomen. Na de vierde keer en lichtelijk geirriteerd uitleggen vroeg de mijnheer “Maar wat is een beschikking dan?” Ik had me nog redelijk snel herstelt waarop ik – ietwat sarcastisch, dat moet ik toegeven – uiteenzette dat dat een papiertje is van de UWV waarop vermeld staat dat er een uitkering toegekend is en hoe laag dat bedrag dan wel niet is. Vond u zijn eerste vraag al niet getuigen van enige kennis van zaken, de sarcastische opmerking die erop volgde deed mijn ogen uit mijn kassen vallen. “Ja zeg mevrouw, u kunt zelf toch wel rekenen. Zeventig procent van het laatstverdiende loon en u weet al hoe hoog de uitkering is. Dus dat is geen rede om hier niet heen te komen.” Dit onder overdreven gezucht en gesteun.

Inderdaad, ik kon me niet geheel meer beheersen en heb iets in de hoorn getoeterd van “Ja zo gaat dat altijd tenslotte. Ik reken maar wat uit, stap naar een instantie en dan gelooft iedereen me op mijn woord. Omdat ik zo’n betrouwbaar hoofd heb, denk ik. Ik zeg gewoon, nouhou ik denk dat ik ongeveer zus-en-zo verdien dus dan geven jullie me vast wel huursubsidie nietwaar!!” Het halfslachtige sjacherijnige gemompel aan de andere kant van de lijn heb ik maar opgevat als een bekentenis van stommiteit.

Enfin, het schoot verder niet erg op. Hij werkte toch niet rond de kerstdagen dus het had geen enkele zin nu te komen. Het formulier opsturen is een onmogelijkheid, ook al was ik chronisch ziek. Ik zou het zeker foutief invullen en de verkeerde stukken meezenden, dat deed iedereen volgens zijn overtuiging. Nu moeten we dus in Januari langskomen enkel en alleen om ons uit te laten leggen wat er op het formulier gevraagd wordt. Mijn hemel, ik heb op mijn opleiding zulke formulieren moeten ontwerpen! Toen ik nogmaals aantekende dat ik chronisch ziek ben en dus moeilijkheden heb om daar s’ochtends te geraken, kreeg ik ook nog eens zijn werkschema, manier van werken, atv-dagen, welke mensen huursubsidie aan komen vragen en ga zo nog maar ettelijke minuten door. Daaruit bleek overigens wel dat er slechts een persoon op die afdeling werkt, namelijk hij. Hij is 24 januari, 2 januari en 5 januari vrij en dan is het loket gesloten.

Inderdaad, nooit proberen in december nog zaken geregeld te krijgen!!

Comments (0)



Ziekelijk toppunt!

Een griepprik krijgen en geveld worden door de eerste de beste griepgolf!

*Slikt allerlei sarcastische opmerkingen maar in*

Comments (0)



Jochem Myer!

Heb vanavond de registratie van het tweede cabaretprogramma van Jochem Myer zitten kijken. En dat was meer dan leuk! Van begin tot eind in een deuk gelegen. Het is wel druk, snel en flitsend, maar zijn programma heet dan ook niet voor niets Adéhadé� (Actief De Hele Dag / Alle Dagen Heel Druk).

Weinig recensie, het is dan ook ver in de nacht hey 😉

Comments (0)



Oproep weg

De oproep voor werk is even weggehaald. Dat betekend helaas niet dat mijn vriend werk gevonden heeft. Ik bedacht me alleen dat het misschien helemaal niet zo goed is geassocieerd te worden met een WAOer met merkwaardige trekjes 😉

Nadeel van een openhartig lifelog …

Comments (0)



Zeker onzeker?

Misschien is het u wel eens opgevallen, ik heb een vrij sterke mening. En die mening ontwikkel ik ook vrij snel. Niet omdat ik zomaar wat meen overigens. Ik denk gewoon erg veel en snel en dan heb je al vrij gauw een mening over uiteenlopende zaken. En wie heeft er nou geen mening? Heb ik een mening gevormd, dan ben ik daar niet snel van af te brengen. Wat helemaal niet wil zeggen dat ik me er tot het eind der tijden aan vast klamp. Welnee! Maar ik moet wel goede argumenten horen wil ik mijn mening heroverwegen. “Ik vind gewoon dat jouw mening nergens op slaat” beschouw ik niet als goed argument nee. “Olifanten zijn helemaal niet roze maar grijs, ik heb er net tien in Artis staan te bekijken en die waren net zo grijs als alle olifanten die ik op discovery langs zag lopen. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat vrijwel alle olifanten echt grijs zijn!”. Tja, dat is wel iets om over na te denken. Wie ben ik om de roze olifant in stand te houden nietwaar.

Nou wil het geval dat er vele mensen in mijn leven geweest zijn, die in discussies en mijn ogen een bizarre mening over mij bleken te hebben en dat tevens als argument probeerden te gebruiken. Namelijk “Jij hebt een veel te sterke mening” Met vaak daaraan gekoppeld: “Daar kan ik niet tegenop dus moet je dat maar minderen”. Vrijwel alle gevallen betrof de discussie zaken die zeer persoonlijk waren. Bijvoorbeeld mijn bisexualiteit, ME of persoonlijke voorkeuren. Wat het geheel in mijn ogen alleen maar bizarder maakt.

Want wat is dat nu voor een stelling? Als je er niet tegen op kan, moet je misschien met betere argumenten komen. Maar ook, hoe doe je dat? Een ‘minder sterke’ mening hebben? Je minder dominant opstellen, open staan voor andere argumenten, iemand uit laten praten alvorens iets te menen, het kan allemaal. Maar uit het niets er minder mening op na gaan houden? Of eigenlijk spontaan minder zeker van je eigen zaak zijn? Geen idee hoe dat in zijn werking zou moeten gaan. Dat wisten al die mensen trouwens ook niet, dat moest ik ‘gewoon’ maar doen. Blijkbaar zou het prettig zijn als ik een stuk onzekerder zou zijn. Persoonlijk denk ik dat het meer zegt over hun onzekerheden dan mijn sterke mening.

Ik vind het net zoiets als wensen dat geld aan de bomen groeit eerlijk gezegd.

Comments (0)



Kneuzenhuis

Het lijkt hier wel het huis van kneuzen! Mijn ogen zitten weer dicht (hiep hiep voor de neptranen) en ik ben doodop voor ik nog maar een stap buiten heb gezet. Vriendje is er erger aan toe met een stevige griep en een hoop gehoest, genies en gesnuit.

Ik ben dus even bouillon, balen zakdoeken, sinaasappelsap en toast halen ..

Comments (0)



Merkwaardig humeur

Ik ben wat vreemd gestemd deze week. Mijn lichaam geeft het met de dag meer op en mijn beenspieren laten me af en toe een seconde in de steek. Met name lastig als je net een trap probeert te beklimmen. En ook niet bevorderlijk voor een goed humeur. Verder ben ik overstressed, gefrustreerd, gedeprimeerd en pieker ik bijna elke minuut van de dag. Dat zal mijn lichamelijke staat wel weer niet ten goede komen schat ik zo. Aan de andere kant heb ik vanmiddag mijn eerste telefonische vergadering gehad vanwege vrijwilligerswerk wat ik ga doen (webdesign voor de Steungroep ME en Arbeid) en dat stemde me enorm vrolijk. Gaf me een gevoel van nuttig zijn, wat ik behoorlijk mis sinds ik niet meer werk. Heb ook nog wel lol gehad met een vriendin vanavond en uitgebreide knuffelsessies gehouden met de hond en de katten.

Eigenlijk kan het met de minuut wisselen. Zo ben ik lief en vrolijk, zo snauw ik iedereen en alles geirriteerd af, dan lach ik me suf om vervolgens een huilbui te krijgen om niks. Mijn vriend zal er blij mee zijn! Hij heeft ook nog een stevige griep te pakken, altijd fijn om een psychotische vriendin erbij te hebben nietwaar. Gelukkig is hij wel wat gewend en zelf ook niet de makkelijkste. Daarom passen we onder andere zo goed bij elkaar denk ik.

Enfin, kan gebeuren denk ik maar. Vandaag maar eens heel rustig aan doen, wat bij slapen en proberen wat zaken van me af te zetten. Op deze manier drijf ik alleen maar mijn bloeddruk tot grote hoogtes en het helpt toch niets. Volgens mijn vader zal alles rech kom. En je weet, vaders hebben altijd gelijk.

Mijn vader zeker!

Comments (0)



Page 2 of 9

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft