Onderstaande foto haalde nog een leuke herinnering boven. Derde van boven, vierde van rechts. Dat kleine jongetje met die bril. Die heb ik ooit uit het raam gegooid. Van de begane grond natuurlijk, waar ziet u mij voor aan! Hij bleef jengelen dat ik dat niet zou durven, en zo zwaar was hij verder niet. Raam dicht en klaaaar… Ergste was misschien nog wel dat vlak daarna de leraar binnenkwam. Die liep rechtstreeks naar het raam, rukte het open en bulderde iets van ‘Wat moet jij nou op het schoolplein? Ga je maar melden!’. Jongetje miepen dat zijn tas nog binnen lag. Geen enkel probleem, die gooide de leraar wel even naar buiten 😛

Eerlijk als ik ben heb ik toen maar meteen opgebiecht dat het zo’n beetje mijn schuld was dat hij daar stond. Maar dat maakte al niets meer uit. Volgens de redenering ‘dan zal hij wel iets uitgevreten hebben’ mocht hij toch naar de rector. Wonderbaarlijk genoeg heb ik er nooit meer iets over te horen gekregen.

Voorlopig is dit het laatste stukje jeugdsentiment trouwens, er is wel weer genoeg teruggeblikt. Het was allemaal leuk en gezellig hoor. Maar uiteindelijk ben ik toch maar blij dat ik niet meer in het schoolsysteem gevangen zit.

Tijd voor de biecht, wat is uw ergste jeugdzonde?