Het is maar waar een mens zich druk over kan maken en toegegeven, ik lig er niet bepaald wakker van. Maaaaar, heel soms erger ik me er toch eventjes aan. Namelijk aan de ‘ik-reageer-zelf-nooit-in-mijn-eigen-reactiesysteem-ook-al-staan-er-60-vragen-gesteld’ logger.

Wil niet vingerwijzen dus noem geen namen, maar enkelen hebben die neiging zeer stirigent. Ook bij verhalen waar je een vervolg voelt aankomen, waar reageurs vragen – soms smeken – om het verdere verloop maar waarbij de logger gewoon de kaken stijf op elkaar houdt. Of nog erger, de posting waarin een keuze wordt voorgelegd en advies wordt gevraagd. Menig reageur stort zich op het vraagstuk, de tips vliegen om de oren maar de uiteindelijke keuze zal nooit bekend worden gemaakt. Dan ga je je toch afvragen, is de vis binnen gehaald, heeft men de baan gekregen, de stap gezet, de ander overgehaald of waar het dan maar over gaat? Vragen heeft echter geen enkel nut. Die specifieke loggers zullen er nooit meer op terug komen …

Je kan er niets van zeggen, de weblogger moet natuurlijk geheel zelf weten wat hij/zij prijsgeeft maar ik kan me er soms een klein momentje wild aan ergeren.

Waar ergert u zich nog wel eens aan/vindt u irritant? (Speciaal voor Eric ;))