Je hebt van die dagen. Hardstikke actief komt er uiteindelijk niets uit je handen. Tenminste, niets geraakt echt af en zeker al niets zinnigs. Zo’n dag vol plannen waar telkens iets tussenkomt. Aan het eind van de dag weet je alleen niet meer wat dat dan was. Een ontevreden gevoel blijft over en je wenst dat er meer uren in een dag zouden kunnen. Onderwijl realiserend dat ze aanstaande zaterdag juist een uur van je af gaan pikken!! Bah, het is gewoon niet eerlijk. En nu mag ik ook al niet aan het troost-eten slaan 😉

Kent u dat, van die dagen?