92-jaar oud is ze, en ze kan nog maar amper lopen. Toch is ze vast besloten om voor de Hamas een zelfmoordaanslag te plegen. De vrouw heeft door het geweld al vier kinderen verloren.

(…) “Al 50 jaar lang is het hier uitzichtloos leven. Geweld, oorlog en moorden. Binnenkort ben ik dood en verandert er niets aan de situatie. Waarom zou ik stil sterven? Waarom geen bommengordel vastgespen en een paar Israëlis de dood mee injagen? Dat is wat het leven hier ons biedt”, verklaart de oude vrouw. Bron: Fok.nl

Tja. Eerlijk gezegd, kan me er wel iets bij voorstellen. Ik ben helemaal niet voor geweld en zelfmoordaanslagen. Maar ik heb dan ook makkelijk praten zo vanuit mijn knusse huisje nietwaar. Hoe anders is het als je opgroeit tussen de moord en doodslag waar vrijwel iedereen die je liefhebt neergeschoten of weg gebombardeerd is?

Zou u dan niet met een ‘klapper’ eruit willen stappen misschien?