[[image:knoop.jpg::right:0]]Het lijkt wel alsof ik me enkel en alleen nog druk maak om een beetje politiek en teveel woning de laatste tijd. Maar een weblog is zelden een volledig en juiste presentatie van een leven, zo ook bij mij dus. Om eerlijk te zijn, zit ik een beetje in de knoop.

Mijn gezondheid dendert weer aardig achteruit en het kan van alles of niks komen. Vanavond was ik zo snugger om op internet te gaan zoeken. Dom! Vage klachten leveren alleen maar vage theorieen en onzekerheid op. Vooral onzekerheid over mijn min of meer toch al vage diagnose. Want aan een diagnose ME, heb je praktisch maar weinig tot niets. Bovendien vraag ik me om de zoveel tijd wel weer eens af of het toch niet wat anders is. Schildklier? De bloedtest was goed maar ik val ondanks anders eten geen gram af en mijn huisarts twijfelt er ook over. Slaapproblemen, die heb ik tenslotte genoeg. HPU? Ook al zo’n omstreden iets. Aan begeleiding veel gebrek, wat de zaken er niet makkelijker op maakt.

En na mijn logeerpartij bij mijn vader heb ik ook weer last van heimwee. Vanwege mijn vader natuurlijk. Maar ook omdat Brabant toch niet mijn plekkie is. Tel daar bij op dat faciliteiten en openbaar vervoer voor een chronisch zieke hier rampzalig genoemd mag worden en u begrijpt dat ik gerust terug wil naar de ‘grote stad’. Enfin, het zal er voorlopig niet van komen en die heimwee zakt altijd wel weer. Dus dat zal wel een tijdelijk knoopje zijn. Zo nog wat dingen waar ik me druk om maak maar die ik voor mezelf houd.

Het is geen depressie of iets hoor. Vanavond hebben we een stikgoede film zitten kijken (Phonebooth met Kiefer Sutherland, echt een aanrader voor wie van thriller houdt!!) en ik kan elke dag wel ergens om lachen. Maar toch zit ik gewoon niet helemaal lekker in mijn vel. Of lekker in mijn brein. Wellicht is het gewoon de terugslag waar mijn emoties altijd achteraan gaan. Of misschien binnenkort toch eens naar de huisarts stappen met mijn vage boel, kijken of die mijnheer er iets van kan maken.