Sommigen hebben het wel gemerkt hier, CiNNeR is wat in het warretje. Dat is niks nieuws nee, maar de laatste dagen is het plots een stuk erger geworden. Mijn uitleg over het verloop van de voetbal wedstrijd Engeland – Frankrijk gisteren was een puinzooi en geheel onjuist. Onlangs stond ik aan de bestuurderskant van de auto te wachten om in te stappen, terwijl ik echt geen rijbewijs heb. Kon nog net mijn eten redden, vergeten dat ik het opgezet had. Zinnen in een juiste volgorde uitspreken is af en toe ineens ontzettend moeilijk, woorden raken spontaan kwijt of vervang ik voor geheel iets anders. Iedereen kan er wel (ontzettend hard) om lachen en ik zelf ook wel. Maar kan me zo voorstellen dat mensen zch af beginnen te vragen hoe getikt ik inmiddels ben 😉

Het is zo plots erger geworden toen ik met de thyrax (schildklierhormoon) starte, dus wellicht heeft het een met het ander te maken. Misschien toch een beetje hyper? Zweet me ook helemaal wezenloos, het loopt met bakken van mijn hoofd af zodra ik drie stappen verzet en hoef mijn haar niet meer te fohnen. Dat zou in en dag of wat moeten verdwijnen heeft iemand me verteld, dus daar hoop ik maar op. Tenslotte is het geen gezicht, zo’n warrig kletsnat mens in de supermarkt. Had aardig wat bekijks en niet van het goede soort! Val ook nog standaard een uur later in slaap dan normaal, wat bij mij dan wel onnoemelijk laat is.

Toch lijken er ook wel voordelen te zijn. Na het opstaan ben ik sneller ook echt wakker, wat zeeeeer prettig is. Lijk sowieso iets wakkerder maar kan er nog niet zoveel mee, mijn spieren en gewrichten zijn het er nog niet mee eens. Zit mezelf dus wat in de weg, maar het geeft hoop nietwaar. Verder hou ik minder vocht vast waardoor ogen, handen en voeten niet meer gezwollen zijn. Heel bizar, mijn zonneallergie trok ineens in razende vaart weg en … ik heb toch pigment in mijn huid! Amper buiten geweest ben ik niet meer zo bleekjes als ik altijd was (en dat is niet omdat ik het zo warm heb). Bizar omdat ik het nergens bij de werking of bijwerking van thyrax of hyperen heb kunnen terug vinden. En mijn humeur lijkt wat stabieler geworden. Kan nog steeds knap kwaad/triest/miserabel worden ergens van, maar het houdt me niet dagen lang meer bezig.

Ben ook een kilo lichter, maar dat zal wel puur vocht zijn vermoed ik. Toch is ook mijn voedselpatroon veranderd. Heb meer honger maar netjes op gezette tijden dat het de bedoeling is een maaltijd te nuttigen. Meer zin in groenvoer en fruitig dan zoet en vet ofzo en tussendoor niet echt trek of hang naar suiker. Ja het is allemaal wat! En overigens ook geen kenmerk wat ik ergens terug heb kunnen vinden. Dus misschien ben ik gewoon plots anders gaan denken vanwege een enorme dosis hoop? Enfin, ook dan is het gezonder dan voorheen dus wat maakt het uit. De chocolademelk verslaving bestaat wel nog steeds trouwens 😉

Heb geen flauw benul wat wel en niet goed is, wat wel en niet van de thyrax komt en of het een goed of slecht teken is. Ben wel ontzettend zelfbewust momenteel, dus misschien valt elke toevalligheid me wel op. Joost mag het zeggen. We wachten maar af, over twee weken mag mijn huisarts er meer over vertellen. Maar ik blijf overwegend optimistisch …