Gek is dat. Hoe mensen soms – met name vrouwen – ‘ziekte’ kunnen verbinden met ‘schuld’. Of eigenlijk vooral met hoeveel willekeur dat gepaard gaat. Neem bijvoorbeeld galstenen. Dat kan iedereen krijgen (helaas). Iemand met normaal postuur heeft echter botte pech, iemand met een fikse omvang heeft zich natuurlijk tig galstenen aan lopen eten. Dat laatste is welliswaar mogelijk, maar niet per definitie de oorzaak.

Natuurlijk is gezond leven beter dan ongezond (duh) en loop je met een ongezonde leeftsijl meer risico’s Maar toch kan ik me behoorlijk storen aan de manier waarop er met ‘schuld’ geschermd kan worden. Dat zal ongetwijfeld komen omdat me sedert twaalf jaar een hoop verwijt in de schoenen geschoven wordt. Alsof je ME krijgt omdat je teveel of juist te weinig doet (het hangt er maar vanaf hoe de vlag staat geloof ik), teveel stress had, te weinig spanning in je leven hebt, verkeerd eet, te weinig drinkt of simpelweg je hele levensinstelling wel verkeerd zal zijn geweest. Menig maal werd de schuld zelfs gelegd bij factoren die bij het begin van het ziek zijn totaal niet aan de orde waren. En denk niet dat alleen de leek zich daar ‘schuldig’ (ha ha) aan maakt, een rits aan artsen wist altijd wel wat leuks te vertellen. Toen ik al zeven jaar ME had kwam het plots omdat ik naar een andere provincie verhuist was. Toen ik stopte met studeren was dat ineens de rede dat ik natuurlijk ziek was geworden (euh, ik toch denken dat het andersom was). Zo werd (en wordt nog steeds) elke gebeurtenis in mijn leven aangepakt als de veroorzaker van mijn ME. En dan vindt men het gek als ik me daar niet in kan vinden ..

Misschien is het moeilijk te verteren (zeker!!), maar ziekte hoort bij het leven. En mensen kunnen daar aardig pech mee hebben. Dat is wel frustrerend genoeg zonder dat je zelf ook nog als zondebok bestempeld wordt.

Dat wilde ik maar even kwijt …