Ok, het is weinig intelligent maar ik kijk af en toe naar ‘Newly Weds’ op MTV (en dat vind ik ook nog ontzettend leuk ja!!). Om er geen lang verhaal van te maken, zij speelden op een gegeven moment een soort spel met ‘The book of questions’. Een van de vragen was “Je komt iemand tegen en weet absoluut zeker dat dit de liefde van je leven is. Maar je weet ook dat hij/zij na een half jaar zal overlijden. Ga je dan toch een relatie aan of niet?” En vervolgvraag “Zelfde situatie maar nu weet je dat zij/hij je na een half jaar zal bedriegen? Ga je de relatie aan of niet?”

Het lijkt misschien een wat dommig concept, maar ik leerde er nog wat van over mezelf. In het eerste geval zou ik de relatie namelijk aangaan. Iemand vroeg me waarom ik dat zou doen, aangezien je al weet dat je alleen maar hartzeer en ellende zal krijgen. Dat mag dan zo wezen, maar ik zou ervoor gaan om te proberen de ander een zo geweldig mogelijk half jaar te bezorgen. In het tweede geval zou ik het niet goed weten. Als iemand je na een half jaar al reeds bedriegd, is het misschien toch niet de liefde van je leven. Denk ik dan. Die ander vond juist dat over bedriegen wel heen te komen is. En tenslotte gaat het om de liefde van je leven.

In elk geval viel me ineens op hoe ik blijkbaar snel op een ander gericht kan zijn. Inderdaad kan ik me sowieso vaak erg druk maken om anderen en vind ik het moeilijk om goed voor mezelf te zorgen soms (gaat al beter!). Grappig, zo kan een simpele vraag nog wat los maken …

Wat is uw antwoord op die vragen, als ik vragen mag?