Las net ergens een stukje over de WAO en de ‘makkelijkheid van een uitkering’. Iemand in de omgeving van deze weblogger gebruikt een zogenoemd ‘Afrika-argument’. De redenering daarbij is ‘als er geen staat is die zich om het welzijn van mensen bekommert, zouden de WAOers van hier vanzelf gaan werken. Omdat ze wel moeten om te overleven’. Blijkbaar gaat diegene er van uit dat het hele concept ziek zijn een verzinsel van een moderne westerse maatschappij is. Ziek zijn is een sprookje met als prachtig einde, een uitkering.

Dat durf ik toch wel heel anders te stellen. Bij de meeste WAOers van hier is het simpelweg zo dat ze daar geen schijn van kans zouden hebben. Zodra het recht van de sterkste in werking treedt, zal de echte WAOer het gewoon niet redden. De meesten redden het hier tenslotte al niet zonder hulp van deze of gene. En dan doel ik niet alleen op de staat en een uitkering. Het Afrika-argument zou dus moeten zijn ‘als er geen staat is die zich om de welzijn van mensen bekommert, mag je hopen dat je een enorme familie om je heen hebt of in een of ander westers hulp plan terecht komt. Anders is het jammer voor je’.