Wij wonen in een niet geweldig nette buurt kan ik wel zeggen. Men gooit gerust alles van balkon af het grasveld op, van oude macaroni tot vissenkoppen of ijskastonderdelen. De volume-knop op tien is hier helemaal niet vreemd, ook niet als je in de auto zit met de deuren open. Verder is er nogal een overvloed aan kinderen. Die mogen graag achter voetballen met als gevolg dat er zo’n drie tot vijf keer per jaar een bal door de ramen gaat en enkele honderden keren een bal tegen de ramen. Om over het gekrijs en gegil de hele dag maar te zwijgen. Tja, dertig kinderen op een grasveldje met niks te doen, is ook wat veel. En de speeltuin voor is natuurlijk weinig aan.

Anyhoe, vanmiddag slenterde ik langs dat grasveldje met de hond. Die doet een poepje netjes op het gras en we slenteren vrolijk verder. Vijf balkons verderop staat een meisje te schreeuwen als een viswijf terwijl onder haar iemand de speakers van zijn auto test. Het duurt dus even eer ik doorheb dat ze tegen mij staat te gillen. Ze toetert vanaf haar balkon “ken je nie lezen” terwijl ze naar haar hoofd wijst om aan te geven dat ze niet spoort. Ik kijk ook nog achterom, misschien hebben ze ineens een bord ‘verboden voor honden’ geplaatst ofzo. Niks. Ze blijft schreeuwen of ik wel ken lezen. Dus krijg ik de pest in en schreeuw terug ‘wat moet je nou?’. Toen kwam het hoor. Op de vuilnisbak hangt sinds een tijd een halve sticker waar op zou moeten staan dat poep opgeruimd dient te worden. Of ik mezelf niet a-sociaal vond en dacht ik niet aan die kindertjes die er moeten spelen.

Mijn hemel! En dat schreeuwt iemand dan zes deuren verder terwijl ze bijna niet over haar a-sociale vriend/buurman heen kan komen. Omat ik moet zorgen voor die kindertjes die onze ramen in schoppen zeker. Ze kan zich beter druk maken om de zakjes waar restje coke in zitten. Buiten dat betaal ik hondenbelasting. En daar moet de gemeente maar eens wat mee gaan doen dat geld. Dat ik belasting betaal is dan ook het enige wat ik haar terug gegeven heb voor ik doorliep.

In mijn hoofd speelde zich heel wat anders af ..