Lees ik net toch dat vrouwen afknappen op een man die Hary Potter, Lord of The Rings of andere fantasy lezen op het strand. Men ziet liever een man die Nick Hornby, F. Scott Fitzgerald of Emily Bronte’s Wuthering Heights leest. Daarbij denkend dat het aangeeft dat de man in questie een mooie, gevoelige kant bezit. Ook autobiografieën, waargebeurde verhalen, klassiekers en thrillers worden gewaardeerd als aantrekkelijk. Romantische, sport-, science fiction en erotische boeken gelden schijnbaar als afknapper. Een man die fantasy leest zou minder grip op de echte wereld hebben. Omdat kleding op het strand niet zoveel zegt, zou een boek van alles over het karakter kunnen vertellen.

Hoeveel onzinnige stereotypen passen er in de brein van een vrouw vraag ik me meteen af. Een Wuthering Heights lezer is per defintie een schatje (hoewel in mijn ogen eerder een watje als dat de lectuur voor het strand is), een fantasy-lezer is niet helemaal van deze wereld. Durf ik nog wel een wedje te leggen dat deze zelfde vrouwen het wel weer aantrekkelijk vinden als dezelfde man een prachtig getrained lichaam heeft en ook nog vrolijk rondholt met een vollybal of een frisbee. En wat moeten we vinden van een man die helemaal niet leest op het strand eigenlijk, dat is een leeghoofd zeker.

Is het niet gewoon de vrouw die de wereld complex maakt?