Nou, mijn vader is inmiddels in het ziekenhuis. Waarom hij nou ‘s ochtends al moest komen weet niemand, ze gaan vanavond pas voorbereiden. Zit je dan de hele middag duimen te draaien hee. Maar goed, het is mooi weer dus hij zal wel veel peukjes roken voor de deur.

Nog even scrhikken. In eerste instantie bleek hij opgenomen te worden op dezelfde afdeling als waar mijn moeder overleden is. Dat ziekenhuis heeft wel rotherinneringen genoeg voor ons en je ligt er al niet bepaald voor de gezeligheid, dit strekt wel erg ver he. Het wachten in dezelfde wachtruimte was al behoorlijk zwaar eerlijk gezegd, laat staan als hij daar ook echt in bed zou komen te liggen. Meteen aangegeven en in een mum kon hij gelukkig naar een andere afdeling (gelukkig dat dat mogelijk was vooral). Hij heeft nu zelfs een een-persoonskamer, wat een luxe.

Vanavond nog even op bezoek en dan morgen maar gaan wachten op hopelijk deze keer een telefoontje dat het allemaal prima verlopen is. Mijn vader is redelijk relaxed moet ik zeggen, dat valt alweer mee (zeker na de laatste keer). En ik ga maar even een uurtje bijslapen …