Kinderen zo lekker eerlijk en echt zijn he? Had vanavond mijn neefje van elf aan de telefoon. Ik vroeg hoe het met hem ging en zonder excuses, smoesjes of voorbehoud kreeg ik te horen over het hoe en wat in zijn leven. Niet de standaard ‘goed hoor’ zoals volwassenen dat kunnen doen. Hij kijkt niet eens naar ‘het gaat goed’ of ‘het gaat slecht’, hij geeft gewoon de feiten en gebeurtenissen weer. Dat hij een bacterie-infectie heeft en hoe dat voelt en eruit ziet enzo. En dat de huisarts had gezegd dat hij dat maar niet moest vertellen op schol, anders werd hij misschien weer naar huis gestuurd. Dat hij verslaafd is aan hele lekkere dropjes maar dat hij er nu maximaal drie per dag neemt en dat zijn moeder dan niet meer dan zeven sigaretten per dag mag. Dat zijn moeder wel pijn heeft hoor (ze heeft haar voet gebroken). Licht ontzet dat hij een mijnheer zag die zooo zijn been eraf haalde!! Het duurde even voor ik door had dat hij een prothese bedoelde 😛 En dat hij blij was dat hij zijn benen had want hij kon heel goed voetballen. En lopen. En dansen! Niets geen valse bescheidenheid, dat kan hij gewoon goed en ik ben het er helemaal mee eens.

Daarna vroeg hij net zo onbevangen doch oprecht geinteresseerd hoe het mij ging. En toen ik dom zei dat het best goed ging, vroeg hij licht geagiteerd maar op de man af of ik bang was voor morgen. Of mijn vader aan allemaal buizen en draden komt te liggen. Of mijn vader en ik het ziekenhuis ook zo naar vinden (hij wel hoor). En heel wijs of ik al een ‘job’ had gevonden. De goden zij dank vroeg hij niet wat voor ziekte ik had (hoe leg je dat goed uit aan een kind he?) maar stelde simpel dat niet kunnen werken heel vervelend is. Maar dat zijn moeder ook niet veel verdiend met zingen en optreden (waarop moeders riep dat hij wel een kletskous was ;)) En tevreden dat hij me daarmee gerust had kunnen stellen ging hij lekker te laat naar bed. En hij was heel laat hoor, morgen moest hij wel naar school!

Waarom zijn volwassenen niet gewoon zo eigenlijk? Dat zou de wereld zoveel eenvoudiger maken, denkt u niet?