U houdt het werkelijk niet voor mogelijk. Vandaag heb ik zowaar opnieuw de verkeerde koffie aan mijn lippen gezet! Een beker slechts voor ik erachter kwam en ik begin te wennen aan de vergissingen duidelijk. Dus het ziek zijn viel deze keer aardig mee. Durf inmiddels helemaal geen koffie meer voor mezelf te zetten, dat begrijpt u.

Het is gewoon dat ik vermoeider en vager ben dan normaal al het geval, dan gaat een mens foutjes maken. Van de verkeerde koffie pakken tot overal mijn nek over breken en mensen totaal verkeerd verstaan of intepreteren. Er zit best logica in, tenslotte doe ik veel te veel al probeer ik het nog zo te beperken. En echt, het gaat nergens om hoor. Hondje uitlaten (en geloof me, die loopt niet ver meer), boodschapje (supermarkt zit enkele meters verderop), koken, koffie zetten en het hoogst noodzakelijke opruimen. Deze logeerpartij drukt me wat dat aangaat even flink met de neus op de feiten. Toegegeven, ik ben niet voor niets honderd procent afgekeurd. Maar toch valt het altijd tegen te merken hoe moeilijk simpele dingen kunnen gaan. Maar goed, het geeft mijn vader nog wat te lachen en mijn emotionele toestand staat deze keer los van mijn lichamelijke brakheid. Kan er dus zelf ook nog om lachen ..

Het viel me overigens wel op dat veel reagluurders ook aangaven wat vermoeid te zijn. Mensen mensen, hoe komt dat toch? U rent zichzelf totaal voorbij zoals de maatstaven van deze maatschappij dicteert? Of gaat het om een weekend-brakheid die woensdag wel weer over is gewaaid?