Ok, taalverloedering is van alle tijden. En met mijn dyslectie zal ik ongetwijfeld aardig wat spel- en/of grammaticafouten maken. Maar sommige fouten gaan toch echt veel te ver hoor. Zo lees ik steeds vaker ‘is’ in plaats van ‘eens’ of ‘s. Mensen kinderen, dat is toch wel een hemelsbreed verschil?! En nee, dan gaat het niet om typo’s. Er zijn hopen mensen die dat structureel gebruiken. Net als ‘ze’ en ‘me’ in plaats van ‘zijn’ en ‘mijn’. En zeg nu zelf.

Laat ik ze tuinstoelen is schoonmaken

Dat klinkt toch helemaal nergens meer naar? Toch kom ik dit soort van zinnen vaak tegen, zelfs in de krant! Niets verloedering, puur taalverkrachting.