Veelal ontspinnen discussies zich rond een onderwerp. We vliegen elkaar in de haren over elementen van een omvangrijk beleid. Ruzie over de anti-conceptie pil hier, mot over de prepensioenen daar. Volgens mij zit het probleem echter niet zozeer in de afzonderlijke delen, maar in het geheel.

Feit is dat de bevolking afgelopen en aankomend jaar met een pakket maatregelen om de oren geslagen is cq geslagen wordt, die invloed heeft op elk aspect van het maatschappelijke leven. Gezondheidszorg, volksverzekeringen, huursubsidie, belastingen, WAO, WW, minimumloon, VUT- en prepensioen, spaarlonen, studiefinanciering, huurbeleid, lokale belastingen, waterschappen, kinderopvang, werktijdenverlenging en langer werken, gehandicapten voorzieningen, bijzondere bijstand, kunst en cultuur en ongetwijfeld ben ik wel iets vergeten. Allemaal maatregelen die slecht uitpakken voor de een of de andere burger. Daarnaast is er nog sprake geweest van recessie, een gestaag gegroeide werkeloosheid en het duurder worden van het gewone leven door onder andere de de euro.

Zou je nu te maken hebben met slechts een maatregel per burger, dan zou die burger morrend zijn verlies wel kunnen opvangen. Niets is echter zo onrealistisch als die veronderstelling. Wie heeft er niet met meerdere van bovenstaande zaken te maken tenslotte? Hele groepen burgers lopen zelfs tegen zo’n drie kwart van de bezuinigingsmaatregelen aan. Met name degenen die in een slechtere positie verkeren vanwege gezondheidsproblemen, een laag inkomen of simpelweg ouderdom, maar ook Jan Modaal ontkomt er niet meer aan. Tevens maakt het de cijfertjes nogal misleidend. Een maatregel levert wellicht slechts 1% inkomensverlies op. Acht maatregelen is geheel andere koek.

Het is simpelweg het geheel aan teveel. Teveel maatregelen binnen te korte tijd. Geen wonder dat hele groepen burgers dat niet meer opgevangen krijgen toch?

Dat was mijn portie nachtelijk gezwam voor nu. Misschien wil u er vandaag nog wat over mee zwammen?