Diverse kopstukken uit werkgeverskringen, vakbeweging en het openbaar bestuur hebben die koppen bij elkaar gestoken en een manifest geschreven voor de invoering van één basisuitkering voor alle Nederlanders, verdeeld over drie levensfases. Die fases zijn:
* De Vormingsfase. De overheid moet het recht op scholing tot bachelorsniveau financieel garanderen tot het derde studiejaar. Stoppen mensen eerder met studeren, wordt het overgebleven studiebedrag bijgeschreven op een persoonlijke levensloopregeling.
*De productieve levensfase. Met deze uitkering kan bijvoorbeeld zorgverlof of prepensioen gefinancieerd worden. Raak je werkeloos of arbeidsongeschikt, ontvang je een basisuitkering. Eventueel aan te villen met CAO- of bedrijfsregelingen.
* Fase na werkzame leven. Dat behelst de AOW uitkering die weer onder dezelfde basisuitkering valt.

Kortom: een basisvoorziening als een soort levensloop regeling waarvanuit alles betaald zou moeten worden. Bijverzekeren is mogelijk. Daarnaast wil men de nodige begeleiding om zoveel mogelijk aan het werk te blijven. Men hoopt daarmee eens af te raken van de negatieve financiele prikkels die nu telkens gebruikt worden om mensen aan het werk te krijgen. In plaats van hulp voor werk trekt men immers gewoon steeds meer van de uitkeringen af in de hoop dat de mens genoeg in de problemen komt om werk te vinden. Een negatieve visie waar de kopstukken graag vanaf willen. Met dit manifest hopen zij een discussie op gang te brengen over een nieuwe opzet van de sociale wetgeving.

Misschien geen slecht plan, maar wel een wat merkwaardige timing. De stakingen en demonstraties hebben nog altijd prioriteit bij de vakbonden, juist vandaag probeert men weer terug aan de onderhandeltafel te komen. Wat denkt u?