Ow ow, CiNNeR de kindervriend in de bocht. Vanmiddag zag ik dat mijn buurmeisje van zes haar been gebroken had. Dat is natuurlijk stikvervelend voor een jong kind, dus nam ik leuk bij de drogist een tekenblok en waskrijtjes mee. Niet dat ik mijn buren zo goed ken, weet haar naam niet eens. Maar het is een scheet van een meid en ik had een goede bui.

Vriendje zei nog, moeten we niet ook iets voor haar broertje meenemen? Maar dom en lomp als ik soms ben dacht ik dat dat niet nodig was, zij had tenslotte haar been gebroken. Allee meisje was blij. Maar broertje stond me volgens vriendje nogal hoopvol aan te kijken en kreeg dus niets. Blijkt ook nog dat ze al vijf weken geleden haar been heeft gebroken, dus waarschijnlijk kreeg ze al tonnen meer aandacht dan hij de laatste tijd. Owwwwww. Hij heeft me daarna alleen maar stiksip aan zitten kijken. En ik heb me de hele middag schuldig zitten voelen over mijn goedbedoelde daad. (Wat waarschijnlijk langer was dan hij er aan gedacht heeft maar goed ..)

Morgen maar goedmaken …